Foto bij Keep on knocking - Bonusopdracht 1

Laat je personage een brief schrijven vanuit het verleden naar de tijd waaruit hij/zij gekomen is.
Verwoord daarin de redenen waarom hij/zij deze tijdreis heeft gemaakt.

Hoi mam, pap en Bram,

Sorry.
Ik heb geen idee hoe het zit met de verstreken tijd in geval ik tijdreis, en dan gaat het om de verstreken tijd in de eenentwintigste en de zesteinde eeuw. Oeps, ik zit dit dus stiekem met behulp van een goede vriend te typen. Of nou ja, niet te typen. Ik zit dit briefje te drukken met van die oude dingen, het lijken op stempels zoals ik in de kleuterklas mee gespeeld heb. Maar goed, dit houdt dus in dat de knop van backspace als een toetsenbord niet bestaat. Als er dus fouten in dit briefje zitten, is het niet mijn schuld. Ach, ik zal het allemaal uitleggen. Als ik ooit terugkom…
Maar ik zal hier een klein beetje uitleggen.
Trouwens, ik vind het echt irritant om te schrijfven of stempelen, want ik ben zo slecht in zinnen bedenken en ook op een goede manier. Maar dat weten jullie wel.
Ik weet btw ook niet hoe het zit met het verzen. Laat maar.
Goed. Ik moest zaterdag werken bij het kasteel maar er was iemand die een sneeuwbol kost voor vijftien uero nogwat. Ik weet niet wat er daarna gebeurden, maar daarna was ik dus plots in een andere tijd. Ik denk in vijftien honderd nogwat. Ik denk dat het te maken heeft met dat bedrag van die bol.
Maar ik zit nu dus in het verleden en ik heb, om een heel lang verhaal wat korter te maken, een jongen ontmoet. Hij heet Simeon en zijn vader heet Merten. Hij is boekdrukker en drukt dus boeken. Simeons vader drukt boeken. Snappen jullie dat. Denk er maar een vraagteken achteraan, want de stempel van het vraagteken is zoek.
Merten kent William Tyndale en daar hadden ze het laatst over in de Broadcast. Tyndale had de bijbel vertaald, rechtstreeks vanuit de oorspronkelijke taal naar de taal van de burgers. Daarna kwam hij op de brandstapel terehct. Merten en Simeon en nog wat mannen doen iets om Tyndale te bevreiden, want nu zit hij in het kasteel opgesloten.
Ik heb ne aangesloten bij hun club om hem te bevreiden, want ik weet de weg in het kasteel. Maar dat doen we waarscheinlijk pas over een paar dagen en ik weet niet of dat helemaal goed zal gaan.
In ieder geval wil ik zeggen dat ik mijn best doe terug te komen naar huis, want ik weet niet goed wat ik hier te zoeken heb. Het was tegen mijn zin in en perongeluk. Ik hou van jullie en bid veel. Ik doe mijn best mijn band hierdoor te versterken. Ik vraag of ik terug mag komen en ook hoe ik terug kan komen. Ik denk dat de sneewbal sneeuwbol de deur naar vroeger open heeft gedaan, maar de sneeuwbol ben ik nu kwijt. Waarschijnlijk heeft de moeder van Simeon het ding verbrand, samen met mijn kleren. Ik ben eigenlijk een beetje radeloos maar probeer er het beste van te maken.
Ik doe echt mijn best en als jullie er achter kunnen komen hoe ik terug kan komen, hoor ik het graag. Bel of sms of whatsapp me maar. Nee grapje. Want dat kan dus niet. Zo vervelend.
Ik ben hier trouwens al vet lang mee bezig. Letters zoeken en stempelen en zo duurt heel lang. Ik ben er nu al zat van. Hoe hebben die mensen dat vroeger eigenlijk ooit vol kunnen houden. Of nou ja, vroeger. Nu. Voor mij is het nu. Voor jullie vroeger.
Willen jullie alsjebleift de groetjes doen aan oma en aan alle broeders en zusters in de gemeente. Nee, laat dat laatste maar. De groetjes aan oma vind ik het belangrijkt. Misschien heeft zij nog briljante ideeen om terug te komen, aangezien zij wat dichter bij deze tijd heeft geleefd. Oma de ervaringsdeskundige.
Ik hou van julie en schaam me voor mijn plotselinge verdwijning.

Kus. Eva.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen