Foto bij War 2 * Peter Parker

Courtesy, your friendly neighborhood Spider-Man.


De zomervakantie is net begonnen en het eerste wat ik vandaag heb gedaan is uitgeslapen. Dat komt maar heel zelden voor als je naar school moet en de mensheid moet beschermen van het kwaad. Ik ben wel blij dat de ruzie tussen mij en Louanna voorbij is. Ik haatte het om tegen haar en Harry te moeten vechten, letterlijk. Fury riep mij laatst wel op, want Madame Masque, Komodo en Trickshot waren ontsnapt. Om eerlijk te zeggen weet ik dat Louanna erachter zit, want dat is vrij logisch. Samen met Summer heb ik het bewijsmateriaal vernietigd, zodat ze niet achter Lou aan zouden gaan.

Ik kom beneden en daar zie ik dat tante May al bezig is met het ontbijt. Ik kijk even op de klok en kom tot de conclusie dat het lunch is, in plaats van ontbijt.
“Ik hoorde al dat je wakker aan het worden was, dus ik dacht die heeft wel zin in pannenkoeken.” Ik kijk tante May met een grote glimlach aan.
“Ik heb altijd zin in pannenkoeken.” Ik ga zitten aan tafel en wacht totdat de eerste pannenkoek op m’n bord wordt gelegd.
“Volgende week gaan jullie toch al op vakantie?” vraagt tante May als ze een pannenkoek op m’n bord legt. Ik knik en bestrooi de pannenkoek met poedersuiker.
“Ik vind het best raar dat jullie met z’n allen tegelijk weg mogen van Fury. Wat nou als er hier een ramp gebeurt?”
“May, je weet dat er genoeg helden hier rondlopen in New York. En sowieso, wij gaan met z’n allen naar San Diego voor onze studies. Dus dan moeten ze het ook zonder ons kunnen.” Tante May knikt.

Samen met Summer, Louanna en Sam zitten we in het park op een deken.
“Ik haat de zomer,” zucht Louanna.
“Je haat de hitte, want zodra het weer winter wordt begin je weer te zeuren dat je het koud hebt,” zegt Summer.
“Ze heeft een punt,” zeg ik.
“Ja, dat weet ik ook wel.” We zitten met z’n vieren te kijken naar hoe een aantal honden met elkaar aan het spelen zijn. Een klein zwart hondje, een schipperke, daagt een grote bruine labrador uit. Het schipperke heeft een schelle irritante blaf, maar dit blijkt de aandacht van de labrador niet te trekken.

Dan rennen beide honden in een keer weg.
“Wat is er met hen aan de hand?” vraagt Summer.
“Misschien merken ze dat er gevaar komt,” zegt Louanna.
“In welke vorm?” vraag ik en mijn vraag wordt al snel beantwoord. Een grote gemuteerde neushoorn komt het park in gerend.
“Is dat Rhino?” vraagt Sam en het enige wat ik kan is knikken.
“Snel iedereen, doe je pak aan,” zegt Louanna en we rennen naar de bomen. We trekken onze pakken aan en gaan dan meteen naar waar Rhino is. De twee honden die toen net nog aan het spelen waren, zijn nu in groot gevaar. Rhino rent op ze af en ze kunnen bijna niet ontkomen. Ik schiet mijn Webs af en trek zo de honden aan de kant.
“Warrior en Nova, probeer Rhino onder controle te houden. Sól en ik gaan er voor zorgen dat iedereen veilig weg komt.” Ze knikken en we gaan aan de slag.

“Is iedereen weg?” vraagt Summer die naar mij toe komt gerent.
“Ja, volgens mij wel.” Een grote rots komt naar ons toegevlogen en we springen meteen aan de kant. Ik kijk naar hoe Sam en Louanna Rhino bezighouden.
“Heb je S.H.I.E.L.D. al ingelicht?” vraagt Summer.
“Ik denk dat dat niet meer nodig is.” Een grote helikopter komt naar beneden en zo te zien is het er een van S.H.I.E.L.D. Ik zie dat Louanna en Sam er voor hebben gezorgd dat Rhino zich niet meer kan bewegen. Hij zit aan de grond vast met stenen.

Nick Fury komt uit de helikopter gestapt.
“Spider-Man, jullie hebben goed en snel gehandeld. New York gaat jullie missen.”
“Ah, nu niet zo sentimenteel gaan doen. Ik ga er bijna van huilen.” En ik doe net alsof ik tranen weg veeg.
“Zo erg gaan we jullie nu ook weer niet missen.”

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen