Foto bij Hoofdstuk 86; Michael.

Michael staarde Rose aan. ‘Dus.’ Hij had moeite om alles te bevatten. ‘Als ik het goed begrijp…’
‘Ja,’ zei Rose. Ze glimlachte hem toe, wat hem aanmoedigde om door te gaan.
‘De goden zijn in strijd met zichzelf, maar Pan is niet van de Griekse of Romeinse tijd. Of, dat was ze niet, tot Apollo had besloten haar een cadeau te geven, namelijk door haar terug te nemen naar de Griekse tijd, zodat hij haar langer bij zijn zijde kon hebben en ze haar eigen legendes kon creëren. Ira bleef hier achter en raakte daardoor in lichte strijd met Pan, die niet verscheurd werd in gedaante, maar in tijd.’
‘Hmm-mm,’ bevestigde Rose.
‘Ira, die dit besefte, probeerde ervoor te zorgen dat de goden in Olympus bleven, om te voorkomen dat hun Griekse gedaante de Romeinse kleinkinderen aanviel en vice versa?’
‘En om te voorkomen dat ze hun kinderen meer opstookte om een oorlog te ontketenen. En om te voorkomen dat ze elkaar aanvielen. En-‘
‘Dat vind ik moeilijk te geloven,’ zei Michael eerlijk.
‘Dat begrijp ik, maar toch is het zo.’ Rose leek zeker te zijn over de zaak.
‘Oké,’ zei Michael langzaam.
Michael keek naar hoe Rose een pluk haar achter haar oor deed en hem een glimlach toe wierp.
Het had niet lang geduurd voor ze weer meer van haarzelf had terug gevonden. Het was voor hem alsof er nauwelijks tijd voorbij was gegaan. Hij kon haar lezen als een boek, hij had nog altijd die connectie met haar die ertoe had geleid dat hij haar en haar zussen begreep. Toch vond hij het moeilijk om te bevatten dat er voor haar zo veel tijd was verstreken.
Michael sloot zijn ogen en dwong zichzelf om verder te gaan met praten. ‘Thanatos is gevangen genomen door Gaea en haar pionnen, die de deuren naar Tartarus hebben opengezet.’
‘Wat er voor zorgt dat de monsters vrij spel hebben,’ zei Rose.
‘Hoe moet ik dit voor me zien? Echt. Deuren?’ Michael keek Rose vragend aan. Ze leek zo veel meer te weten.
‘Dat zal je aan Jessica moeten vragen,’ zei Rose voorzichtig. ‘Hoewel ik betwijfel of die er veel over los zal laten.’
‘Hoezo weet Jessica hoe de deuren er uit zien?’
Rose beet op haar onderlip. Michael keek er naar. Ze keek plots naar beneden. Hij volgde haar blik en zag hoe hij haar hand had vastgegrepen. Hij liet hem snel los. Waarom had hij haar hand zo strak vast gepakt?
‘Ehm-‘ Ze leek er even door van slag te zijn. Ze wist het echter snel van zich af te schudden. ‘Jessica is-‘
Een luid gebrul overstemde de woorden van Rose.
Rose bleef stil. Michael kon aan haar houding zien dat ze gespannen was.

De tent wapperde, maar daar bleef het bij. Geen geschreeuw van buiten, geen gebrul meer, niets.
Rose leek weer te ontspannen.
‘Wat was dat?’ vroeg Michael.
‘Draak. Thespian waarschijnlijk.’ Er was iets veranderd in haar houding, in haar manier van spreken. Ze was nog altijd gespannen. Zou Rose problemen hebben gehad met draken?
‘Thespian? We hebben hem niet meer gezien sinds-‘
‘Dat weet ik. Maar wij wel.’ Rose sloeg haar blik neer. ‘Hem en Indulux. We zijn ze beiden tegen gekomen. Indulux, die Pan weerspiegeld, is momenteel zeet onvoorspelbaar en gevaarlijk, daar waar Thespian, die niet door Pan gecreëerd is, maar wel met haar verbonden is, meer beheerst en kalm is. Ira heeft een soort onuitgesproken pact met hem gesloten.’ Rose sloot haar ogen nu. Ze liet haar hoofd lichtjes hangen, waardoor haar haar weer achter haar oor vandaan kwam.
Michael betrapte haar handen op trillen.
‘Rose,’ zei hij zacht. Hij twijfelde.
‘Als je ooit met iemand wilt praten…’ vervolgde hij voorzichtig
Rose keek naar hem. ‘Dankje,’ zei ze zacht. Ze gaf hem een klein, maar gemeend glimlachje.
Hij sloeg zijn armen voorzichtig om haar heen, om haar troost te bieden.

‘Wat ik nog niet helemaal snap,’ zei Michael. ‘Is waarom mijn vader Pan zo’n cadeau gaf. Waarom heeft hij gezorgd dat ze ook in het verleden zou bestaan?’
‘Dat is het punt.’ Rose zat zo dicht bij hem, dat hij het benauwd kreeg. Ze had haar hoofd inmiddels tegen zijn schouder gelegd en hij voelde haar adem tegen zijn hals. ‘Ze is niet volledig daar. Ze zal ook nooit volledig deel worden van de Griekse verhalen, het enige wat hij heeft gedaan is een schim van haar daar plaatsen.’
‘Ik vond het al zo verwarrend, want waarom weten wij dan niets van haar verhalen? Chiron zou haar moeten hebben herkend, Dionysos al helemaal.’ Michael vond het een zeer verwarrende situatie.
‘Maar dat doen ze niet. Apollo creëert dit voor haar en voor hemzelf. Pan zal het zich nauwelijks kunnen herinneren, Apollo zelf ook niet. Hij wil alleen dat ze het ervaart, dat ze het gevoel heeft dat ze er bij is geweest.’
‘Dat slaat helemaal nergens op.’ Dit was de reden dat Pan hen niet kon helpen? Omdat zijn vader zo idioot was geweest en haar naar het verleden had gebracht. ‘Hoe heeft hij dat überhaupt voor elkaar gekregen? Ik dacht dat het niet mogelijk was voor goden om terug te gaan in de tijd.’
‘Enkel Kronos kan met de tijd knoeien.’ Rose beet op haar lip. ‘Maar- Laten we zeggen dat- nadat hij geëindigd is als Uranus, iemand die taak op zich moest nemen.’
Michael schudde fronsend zijn hoofd. ‘Wie?’

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen