Foto bij 65

'Goedemorgen Elisabeth.' Begroet Jonathan zijn zus. Ze word wakker en zwaait opgewekt naar hem.
'Ik dacht dat je gisteren kon praten.' Mompelt hij in zichzelf en hij begint zich aan te kleden. Elisabeth volgt zijn voorbeeld en niet veel later staan ze samen weer beneden.
'Goe vandaag moogde terug tzelfde doen als gistere.' Zegt de barman. Jonathan gaat weer naar de keuken en begint aan de afwas die er nog stond van gisteren. Maar deze keer leek erbij gekomen te zijn. Elisabeth pakt het boekje dat ze had gekregen en trekt nog snel een schort aan voor de eerste klanten binnenkomen. Vriendelijk loopt ze naar de twee mannen en zwaait ernaar.
'Voor ons het vaste recept.' Zegt de grootste man. Niet-begrijpend kijkt Elisabeth hem aan.
'Twee biertjes.' Legt de andere man uit. Ze knikt en noteert het snel voor ze weer wegloopt. Niet veel later komt ze terug met twee biertjes in haar handen. Ze zet het op de tafel en de mannen drinken hun drank in een teug leeg.
'Mogen we er nog twee?' Vraagt de grote man, Elisabeth knikt weer en niet veel later zijn ook de volgende biertjes leeg. De twee mannen leggen een paar muntstukken op de tafel en vertrekken dan weer. Elisabeth pakt het geld en geeft het aan de barman.
'Bedankt, vele houde da geld voor zichzelf. Gij ze wel nen goeie werknemer.' Zegt hij. Dan gaat Elisabeth de lege glazen halen en brengt ze naar haar broer.
'Dank je.' Bedankt hij haar. Als ze de keuken weer uitloopt ziet ze dat ze een beetje bier op haar hand heeft gemorst en lekt dat snel af zonder dat iemand het ziet. Dan loopt er een groep vrouwen naar binnen.
'Goedendag, waarmee kan ik jullie helpen?' Vraagt ze aan de groep.
'Vijftien whisky's.' Zegt de leider. Met de bestelling gaat Elisabeth weg en niet veel later hebben alle vrouwen hun drankje. Als Elisabeth weer de lege glazen naar de keuken brengt begint haar broer een gesprek met haar.
'Weet je, ik ben waarschijnlijk gek ofzo. Maar ik dacht echt dat ik je daarnet weer had horen praten.' Zegt hij met een lach.
'Waarom zou je gek zijn?' Vraagt Elisabeth.
'Omdat je gewoon niet kan praten.' Zegt hij verbaasd.
'Dat weet ik toch.' Antwoord ze.
'Waarom staan we dan met elkaar te praten?' Brengt Jonathan moeizaam uit.

Reacties (1)

  • Lisen

    OMFG! Raarste gesprek ooit

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen