My first ever larry story don judge

Een zucht verlaat mijn droge lippen, en mijn trillende handen reiken uit naar de wasbak voor steun, en ik laat geruisloos de tranen stromen langs mijn verwonde wangen.
Why are you so stupid, Harry?
De vraag blijft elke dag rondspoken in mijn hoofd, maar ik weet er geen antwoord op te vinden.
Mijn koude vingers glijden zacht over de rode, dikke plek die zich heeft gevormd onder mijn oog. Ik klem mijn kiezen op elkaar door de aanraking, en sluit voor een kort moment mijn ogen.
Do I deserve this?
Het klinkt misschien raar, maar ik twijfel. Ik twijfel of dit wel mijn eigen schuld is. Ik had hem niet boos moeten maken. Ik moest hem gehoorzamen.
Ik draai de kraan aan, en maak met mijn handen een kommetje in het stromende water.
De aanraking van mijn huid met het water laat me voor een korte moment naar adem happen.
'Harry!' Er wordt luid geklopt op de deur. 'Paul and the boys are waiting outside, you should hurry up!' Zijn stem klinkt weer zoet, zorgzaam en vrolijk. Zijn stem klinkt weer zoals eerst, in het begin van onze relatie.
'I'll...' Het lukt me niet om uit mijn woorden te komen. Mijn stem klinkt slap en trillerig, alsof ik elk moment in tranen kan uitbarsten.
'Harry, are you okay, love?' Zijn woorden laten me walgen. Hij doet alsof hij niet weet wat er aan de hand is.
'I'll be out in a sec,' spreek ik nu wat harder en sterker.
Verder hoor ik alleen maar het geluid van zijn voeten dat langzaam vervaagt.
Een diepe zucht verlaat mijn mond. Ik droog mijn gezicht af, en duw de RayBan zonnebril op mijn neus.
Aarzelend reik ik uit naar het slot van de badkamerdeur.
Am I ready?
Langzaam draai ik het slot om, en duw de deur open. Meteen als ik de badkamer wil uitstappen word ik weer terug erin geduwd.
Bang hou ik beschermend mijn armen boven mijn hoofd.
'I'm sorry,' piep ik en ik knijp mijn ogen dicht. Ik voel twee sterken handen zich rond mijn bovenarmen vouwen. Mijn adem stokt in mijn keel, en met gesloten ogen wacht ik af wat er gebeuren gaat.
'Not. A. Word. About. This. Okay?' zegt hij tussen zijn tanden door. Ik durf alleen te knikken, bang om iets verkeerds te zeggen of te doen. 'Act natural.' Louis neemt mijn hand in die van hem en helpt me de badkamer uit.

'What took you so long, mate?' Een waterige glimlach vormt zich op mijn gezicht bij het horen van Liams blije stem.
'Sorry guys, couldn't find my glasses,' zeg ik terwijl we ons appartement uit lopen, richting de auto van Paul.
Ik voel Louis' grip strakker worden om mijn hand. Ik slik en kijk kort in zijn ogen. Hij gaat op zijn tenen staan, en drukt zijn lippen op die van mij.

Reacties (2)

  • Paardenvriend

    Abo! Abo! Abo! Abo! Abo!
    Ik neem een abo.:Y)

    3 jaar geleden
  • Niallerslove

    Ik ben benieuwd naar de rest van dit verhaal!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here