One Shot voor RedAlpha.
Ja, het suckt een beetje sorry. :-(

Rebecca leefde al een tijdje in de dorm bij Caroline, Bonnie en Elena. Ze waren met z'n vieren heel close geworden. Het was bijna alsof ze niet meer zonder elkaar konden. Het was mede daarom ook dat Rebecca er voor had gekozen om een vampier te worden. Stefan was er fel tegen geweest en ook Caroline en Elena wilde het liever niet. Bonnie was ook geen vampier, was hun argument. Maar dat maakte haar niet uit. Bonnie was een heks en Rebecca voelde zich buitengesloten. En dus was ze naar Damon gegaan. Die zonder aarzeling de daad had verricht.
Achteraf had ze een week met niemand hoeven praten. Het was dat Damon de schuld op zich nam, anders had ze nu nog steeds problemen gehad met haar vriendinnen.

Rebecca lag samen met Caroline op bed toen Bonnie buiten adem de dorm in kwam rennen. Ze leunde met haar handen op haar knieën, terwijl ze probeerde op adem te komen.
"Wat is er met jou aan de hand?" grinnikte Rebecca, maar haar lach verdween al snel toen ze Bonnies gezicht zag.
"Het gaat over Kai." zei ze, nog steeds buitenadem. Bij zijn naam kromp Caroline ineen.
"Is dat de Kai waar jullie mij over vertelde?" vroeg Rebecca verbaasd. Bonnie knikte langzaam.
"Hij is los." - "Los? Als in, hij is hier ergens?"
Bonnie knikte nogmaals, terwijl ze een boek met spreuken onder haar bed vandaan haalde. Rebecca stond op en liep naar het raam. Ze keek zwijgend naar buiten. "Kunnen we wat voor je doen, Bon?" vroeg ze toen, terwijl ze in het raamkozijn ging zitten.
"Elena, we moeten Elena in veiligheid brengen. Waar is ze eigenlijk?" vroeg ze ineens.
"Met Damon, geloof ik." zei Caroline.
"En waar is Tyler?" vroeg Bonnie toen.
"Hoezo, waarom zou hij Tyler wat aan doen?" Rebecca was ineens heel geïnteresseerd. Sinds kort had ze een relatie met Tyler gekregen en waren ze eigenlijk bijna altijd bij elkaar. Toevallig waren ze deze week beide druk en dus amper bij elkaar.
"Ik weet het niet. Maar iets in mij voelt niet goed."
Met haar vampier snelheid rende Rebecca de kamer uit. Binnen een minuut stond ze buiten. De wind waaide in haar gezicht en ze vervloekte haarzelf dat ze geen jas aan had gedaan.
Ze wilde naar haar auto lopen, toen er iemand voor haar kwam staan. Ze haalde opgelucht adem toen ze Tyler zag.
"Kom met me mee, je bent niet veilig. Kai.. hij is-" zei ze bezorgd.
"Hij is hier. Ik weet het." zei hij, voordat hij een kus op haar lippen drukte. "Ik kwam eigenlijk hier om jou in veiligheid brengen."
Rebecca beet verward op haar lip. "Nee, Bonnie zei dat.. dat ik jou in veiligheid moet brengen." fluisterde ze.
Tyler fronste naar haar. Opeens voelde ze een hevige hoofdpijn en kromp ineen. Wat gebeurde er in hemelsnaam?
"Ga alsjeblieft naar boven, Ty. Ik kom er aan. Zorg dat je bij Bonnie en Caroline blijft. Het klinkt raar, maar doe alsjeblieft wat ik zeg."
Tyler keek haar bezorgd aan voordat hij knikte. Toen zag ze een jongen achter de auto staan. Zijn hand ging langzaam de lucht in en Rebecca wist precies wie het was.
"Ga! Nu!" schreeuwde ze.

Toen was ze nog alleen, met de jongen die haar verward aan keek. Zijn handen hingen nu langs zijn lichaam. Zijn ogen waren tot spleetjes geknepen.
Lang kon ze niet naar hem kijken. De pijn verblinde haar zicht en ze viel op de grond. Ze drukte met haar handen tegen haar slapen, maar het hielp niet.
"Rebecca." klonk een ongeloofwaardige stem.
De pijn ebde weg en ze zag hoe de jongen, die overduidelijk Kai was, voor haar geknield zat. Toen voelde ze hoe er een herinnering terug kwam. Ze zag hoe ze Kai omhelsde en hoe hij daarna verdween.
"Kai." fluisterde ze. "Kai, wat is gebeurd?"
Kai schudde zijn hoofd. "Mijn vader heeft je geheugen gewist. Dat dacht ik al."
Er begon iets te dagen bij Rebecca. Het kwam allemaal langzaam terug. Een traan gleed over haar rechterwang. Ze leunde voorover en drukte haar lippen op die van Kai. Zijn lichaam stokte en hij keek haar verbaasd aan.
"Sorry, ik-ik.." mompelde ze, maar ze werd afgekapt door Kai die haar nu zoende. Hij hield haar in zijn armen, terwijl alles terug kwam.
Daarna zakte ze langzaam in elkaar. Ze viel op het groene gras en voelde de sprietjes tegen haar lichaam prikken. Tranen rolde over haar wangen, terwijl Kai haar probeerde tot rust te manen.
"Was je van plan iemand te vermoorden?" stotterde ze. Kai keek haar betrapt aan. Hij zuchtte. "Ja." zei hij toen.
"En nu?" mompelde ze zachtjes. Ze veegde haar tranen weg, keek hem door haar wimpers aan.
"Nu.. weet ik het niet. Ze hebben mij jarenlang opgesloten in de gevangenis. Nu ben ik er eindelijk uit, om wraak te nemen, en dan kom ik jou tegen."
"Wat wil je daarmee zeggen?" zuchtte ze. Ze ging rechtop zitten en keek naar Kai.
Kai schudde zijn hoofd en stond op. "Ik moet gaan, oké."
"Kai, nee. Kai alsjeblieft." fluisterde ze zacht.
"Als je vrienden zien dat ik er ben willen ze jou nooit meer zien." mompelde hij.
Maar daarvoor was het al te laat, want Rebecca hoorde een harde gil. Ze stond snel op en zag Caroline ongeveer tien meter achter haar staan. Bonnie en Tyler kwamen ook naar buiten rennen. Rebecca keek snel naar Kai en pakte hem vast.
"Rebecca, laat hem los!" schreeuwde Bonnie. "Rebecca. Alsjeblieft!"
"Het is niet wat je denkt, Bon. Hij is mijn beste vriend."
Bonnie zag eruit alsof ze neer kon vallen. Ze was helemaal bleek geworden en schudde met haar hoofd.
"Wat heeft hij met je gedaan, Becca?" vroeg Tyler verbaasd.
"Luister, Rebecca en ik zijn beste vrienden van vroeger. Mijn vader.." vertelde Kai, terwijl hij een hand door zijn haar haalde en grijnsde. "..heeft haar geheugen gewist toen ik naar de gevangenis ging."
Bonnie kwam naar Rebecca toe rennen. "Heeft hij je dat aangepraat?" ze schreeuwde het haast.
"Nee. Bon, hij spreekt de waarheid. Vroeger had ik niemand anders. Kai was de enigste die mij snapte. Bij hem voelde ik mij wel goed." legde Rebecca langzaam uit, maar Bonnie leek er nog niks van te snappen.
"Kai, wil je alsjeblieft weg gaan?" zuchtte Bonnie. Kai schudde zijn hoofd, hief zijn hand en Tyler kromp ineen.
Toen Rebecca doorkreeg wat er aan de hand is, duwde ze Kai opzij. "Stop! Kai stop! We kunnen er over praten. We moeten hier over praten!"
Kai stopte langzaam en keek haar aan. Caroline zakte naast Tyler neer, terwijl hij naar adem hapte.
Rebecca duwde Kai naar achter en keek hem boos aan.
"Als je zo blijft doen, heb je aan mij ook niks meer. Kai, je kan niet iemand pijn doen als het je niet zint." gromde Rebecca. "Als je vrienden met mij wilt zien, moet je veranderen."
Ze staarde in Kais blauwe ogen. Hij leek overdonderd door de felheid die hem tegemoet kan. Zijn mond stond een beetje open en na een tijdje nadenken deed hij deze dicht.
"En wat als ik meer wil?" zei hij toen. Rebecca schudde langzaam haar hoofd.
"Ik heb al een vriend, Kai. Tyler is fantastisch en.." haar stem stierf weg en Kai lachte zachtjes. Rebecca keek achter haar, naar Tyler die bezorgd naar haar keek.
Ze beet op haar lip en slikte het brok in haar keel door.
"Wil je alsjeblieft beloven dat we vrienden blijven. Ik wil niet- Ik kan niet meer zonder je. Toen al niet, nu ook niet." mompelde ze toen. Kai legde zijn wijsvinger onder haar kin en liet haar opkijken. Ze keek hem verdrietig aan.
"Elke dag in die gevangenis dacht ik aan jou. Elke dag opnieuw zag ik jou gezicht voor me. En ik zou alles willen doen, alles om jou blij te maken. Ik kan namelijk ook niet zonder jou. Toen al niet en nu ook niet."

Reacties (3)

  • LokiofAsgard

    Omg dit is geweldig! Dankjewel!
    Het suckt niet haha
    en omg die gif *_*
    Thank youuuuu
    (K)

    3 jaar geleden
  • AckIes

    ZO BAE WEJOW HOEZO ZOU DIT SUCKEN

    3 jaar geleden
  • Long

    DIT IS ZO BAE GAB DFSJJKLFSFDLSJ HET SUCKT TOTAAL NIET DAMN

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen