Foto bij Sleepy head...

Grayson keek naar de slapende gedaante van Milou. Als z'n moeder zou horen dat hij een meisje twee zuigzoenen had bezorgd terwijl ze mekaar net een paar uur kenden... Ze zou flippen. Hij liet zijn hoofd tussen zijn knieën hangen. I.S. mocht dan misschien voor het grootste gedeelte verdwenen zijn, de littekens bleven. Hij had zelf nooit echt iets met de oorlog te maken gehad. 'Europazaken' hadden hij en Ethan het altijd spottend genoemd. Man, wat zou hij graag die woorden niet gezegd willen hebben. Milou leek zo klein, zo kwetsbaar. Hij had haar niet voor niets 'little fox' genoemd, haar haar was niet echt rood, eerder kastanjebruin. De wond op haar wang was helemaal schoon, en de bloeduitstortingen waren ingekrompen tot de zuigzoenen. Hij zag ineens haar shirt liggen aan de rand van haar bed. Nou ja, dat moest ze later maar aandoen. Hij pakte Milou's telefoon en keek in de binnenkant van het hoesje. Er zaten twee nummers in, de bovenste was er recentelijk bijgezet zo te zien. Hij toetste het nummer over in zijn eigen telefoon en belde het.
'Evans.'
'Ja, hallo, u spreekt met Grayson Dolan, ik kom iets melden over Milou.'
'Milou! O god, we zijn zo bezorgd over haar. Waar is ze? Is Maaike bij haar?'
'Mijn broer en ik vonden ze in een steegje, het regende buiten, we hebben ze maar net van een stel verkrachters kunnen redden.'
'O mijn god, maken ze het goed?'
'Jazeker, ze zijn nu bij ons thuis, we hebben hun wonden verzorgd.'
'Hun wónden?'
'Het is niets ernstigs!'
'Oké gelukkig, kan ik je adres hebben? Dan kan mijn man ze ophalen.'
'Ik vrees dat dat niet gaat, ze zijn erg zwak ziet u, Milou slaapt net en ik voel er niet zoveel voor om haar wakker te maken.'
'Wacht even, hoe oud bent u?'
'Zeg maar je, ik ben zeventien.'
'En je broer?'
'Ook, we zijn een tweeling.'
'Oké, kunnen jullie dan goed voor de meisjes zorgen tot morgen?'
'Dat beloof ik.'
'Laat me dan toch even jullie adres opschrijven.'

'Jo.' Grayson liep Ethans kamer binnen. 'What's up bro.' Ethan dekte juist Maaike toe. 'Slaapt ze?' 'Jep, het is me er een zeg, ze wilde maar niet luisteren en wilde de hele tijd naar die Milou toe.' 'Milou was een stuk gemakkelijker.' Zei Grayson grinnikend. 'Moeten we hun moeder niet bellen?' Vroeg Ethan. 'Heb ik al gedaan.' Zei Grayson. 'Het zijn trouwens nichten. Milou woont hier bij een zus van haar oma en Maaike logeert bij haar.' 'Hoe weet je dat?' 'Eh, gevraagd.' Zei Grayson sarcastisch. Ethan rolde met z'n ogen. 'Hé, ik ga pitten.' 'Naast haar?' 'Waar moet ik anders liggen?' Grayson grinnikte. 'Je hebt een crush op een Hollandse, Eth.' 'Shut the fuck up man.' Zei Ethan en hij duwde z'n broer z'n kamer uit.

Kou. Pijn. Het gezicht van de man was ijzingwekkend licht. Hij sloeg haar tegen de grond, toen veranderde het gezicht in en man met dikke wenkbrauwbogen en een vieze, ongeschoren baard. 'Nee...' Kreunde Milou zachtjes. Hij sloeg haar in het gezicht en scheurde haar broek open. Milou probeerde te gillen maar er kwam geen geluid uit haar keel. De man bracht zijn gezicht vlak boven dat van Milou. Hij pakte haar pols vast en sloeg haar. Ineens legde hij zacht en teder zijn hand tegen haar wang. De gelaatstrekken veranderden opnieuw, Het gezicht werd smaller, de ogen helderder. 'Milou...' 'Wakker worden...'
Met een schok werd Milou wakker. Tranen stroomden over haar wangen. 'Hé, sshh, ik ben het.' De stem was niet rauw, hij was laag, en een beetje hees. Graysons vriendelijke ogen keken haar aan. 'Gray...?' Zei Milou zachtjes. 'Kom maar.' Grayson ging naast haar zitten en legde haar hoofd op zijn borst. 'Huil maar even uit.' Snikkend leunde Milou tegen hem aan, terwijl Grayson zijn arm om haar heen geslagen hield en haar haren aaide. 'Er is niets om bang voor te zijn, er gebeurt je hier niets.' Het waren dezelfde woorden die haar ontvoerders hadden gezegd, alleen deze keer waren ze gemeend. Na een tijdje kwam Milou tot bedaren. Grayson duwde haar een beetje van zich af en hield haar schouders tussen zijn handen. Hij tilde haar kin op. 'Gaat 'ie?' Zei hij met een scheve glimlach. In een opwelling sloeg Milou haar armen om zijn hals. Grayson was in eerste instantie een beetje overdonderd, maar omhelsde haar uiteindelijk terug. Toen zetten hij haar op zijn schoot en legde haar hoofd opnieuw tegen zijn borst. 'Misschien helpt het om te zeggen waar je bang voor bent.' Zei hij en hij legde zijn kin op haar kruin. Milou hield haar handen in haar schoot. Grayson pakte ze vast. 'Misschien wel ja.' Zei ze. 'Begin maar, bij het begin.' Milou vertelde over haar droom, over hoe de belager in de steeg veranderde in haar ontvoerder in Syrië. Ze zweeg toen ze bij het punt kwam toen hij haar kleren van haar lijf trok. Grayson zei niets, maar wreef met zijn duimen over haar duimen. 'Hij heeft mijn maagdelijkheid ontnomen.' Zei Milou zachtjes. 'Nietwaar.' Zei Grayson. 'Wel.' Zei Milou. 'Nee.' Zei Grayson. 'Je maagdelijkheid kan je pas ontnomen worden als je er zelf mee instemt. Heb je na hem nog met iemand gevreeën?' Milou werd een beetje rood en schudde haar hoofd. 'Dan ben je dus nog maagd.' Zei Grayson nuchter. 'En je bent pas ontmaagd als je er zelf mee instemt.' Van die kant had Milou het nog nooit bekeken. Ze draaide haar hoofd naar hem toe. 'Beloofd?' Zei ze. 'Beloofd.' Zei Grayson. 'En draai je hoofd eens terug, je bent een lekker steuntje.'

Toen Milou wakker werd voelde ze dat ze klem lag. Iets had zich om haar middel heen gedaan en was zo te voelen niet van plan om los te komen. Milou legde haar hand erop en voelde een warme, stevige huid eronder. De locatie waar ze lag kwam langzamerhand haar geheugen binnen. In een jongensbed, gevangen gehouden in de armen van een jongen. Een hele lekkere jongen om precies te zijn. Voorzichtig, zonder Grayson wakker te maken probeerde Milou zich los te wurmen. Het brandende gevoel in haar nek en in haar schouder was totaal over. Graysons krachten hadden wonderen verricht. Net toen Milou helemaal overeind was werd ze in één beweging weer terug het bed ingeduwd. 'Luisteren is niet echt je sterkste punt hè.' Hoorde ze hem zeggen. 'Het verrast me dat je er nu pas achter komt.' Zei ze even bijdehand terug. 'Shut the fuck up.' Grayson verstopte zijn gezicht in haar krullen. Maar Grayson zou Grayson niet zijn als hij daarna niet meer kon slapen. Hij wachtte totdat hij Milou's ademhaling regelmatiger werd en stond toen op. In de keuken aangekomen zag hij Ethan en Maaike al. Ethan had zijn hoofd onder de kraan gestoken terwijl Maaike de slappe lach had. 'Wat is hier aan de hand?' Vroeg Grayson en hij keek van Maaike naar Ethan en toen weer terug. 'Maaike besloot leuk te doen en een ei op m'n hoofd kapot te slaan.' 'Maar jij liet mij schrikken!' 'Nou en? Jongens mogen dat!' Grayson schoot in de lach. 'Nou, nou, echte relationshipgoals hebben jullie.' Zei hij. 'Hebben we niet!' Riepen Ethan en Maaike tegelijk. 'Sstt! Een beetje minder mag ook wel, Milou slaapt nog.' 'Gaat het goed met haar?' Vroeg Maaike. 'Maak je maar geen zorgen.' Stelde Grayson Maaike gerust. Ethan droogde inmiddels z'n haar af. 'Jullie hebben toch geen gekke dingen gedaan hè?' Zei hij met een vaderlijk stemmetje. 'Dude, waar zie je me voor aan? Dat ik half bewusteloze meisjes verkracht?' 'Wacht, wat?' Maaike keek geschrokken naar Grayson. 'Als je m'n broer wilt leren kennen moet je alles wat 'ie zegt niet serieus nemen.' Zei Ethan. 'Wie was hier ook alweer de sarcastische?' Vuurde Grayson terug. Maaike rolde met haar ogen. 'Gaat het hier in huis er altijd zo aan toe?' 'Je wilt niet weten hoe blij onze zus was toen ze hoorde dat we het huis uitgingen.' Zei Ethan. 'Ik kan me jouw zus prima voorstellen.' Zei Maaike droog.

Het oude echtpaar was dolblij toen ze hun achternichtjes terugzagen. 'Ze zijn hier nog maar een week en ik dacht nou al dat de duistere kant van LA zich aan hun had blootgesteld.' Zei de vrouw. 'Hoe kan ik jullie ooit bedanken.' 'Dat hoeft niet hoor.' Zei Ethan. 'Iedereen zou hetzelfde doen in die situatie.' Vulde Grayson aan. Milou en Maaike wisselden een blik. 'Tante To?' Vroeg Maaike. 'Ja lieverd?' 'Heb je toevallig nog koekjes over?'
'Dit is echt lekker.' Zei Grayson. Hij en Ethan waren op de bank neergezet achter een grote schaal met versgebakken koekjes. De jongens hadden er ieder al meer dan acht op. 'Tante's koekjes zijn gewoon onweerstaanbaar.' Zei Milou met haar mond vol. 'Maaike, vergeet jij niet om dadelijk in te pakken?' Vroeg tante To. 'O ja, shit.' Mompelde Maaike. 'Gaan jullie nou al weg?' Ethan klonk teleurgesteld. 'Maaike wel, ik niet.' Zei Milou. 'Ik doe mee aan een uitwisselingsproject.' 'En ik moest met haar mee naar Amerika omdat ze niet alleen durfde.' Milou werd rood. 'Ik durfde wel alleen...' 'Niet liegen.' Zei tante To. Grayson en Ethan lieten een identieke lach horen. 'Zal ik anders meehelpen met inpakken? Dan is het zo gebeurd.' Stelde Ethan voor. 'Goed idee.' Zei tante To. Dan ik die andere twee even laten Rummikubben .' 'Rummikub?' Grayson sprak het woord totaal verkeerd uit. 'Wat is dat?' 'Ken je het niet?' Vroeg Maaike. 'Nee, dat kan ik goed begrijpen.' Zei tante To. 'Het spel is namelijk hartstikke Hollands.' 'En hartstikke ouderwets.' Voegde Milou zachtjes eraan toe. 'Maar wel leuk.' 'Mooi.' Zegt Ethan. 'Jullie zadelen Gray op met eh... hoe het ook mag heten, en ik ga haar helpen inpakken.' Met die woorden waren Maaike en Ethan de kamer uit.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen