Voor de real bae die zo graag haar voetbal OS's wilde, Hotchiss

Mats liep de kleedkamer in en schopte zijn voetbal schoenen uit. Hij trok zijn shirt over zijn hoofd en zakte neer op zijn plek. Het was een zware training geweest, voor een belangrijke wedstrijd. Het hielp ook niet meer dat Matze bij de club was gekomen. Sinds de eerste dag dat Mats hem zag, kon hij zijn blik niet van hem afhouden. Hij had iets liefs, iets moois. Hij had iets waar Mats spontaan voor viel. Maar Mats durfde niks te zeggen, hij wist überhaupt niet of zijn teamgenoot ook op jongens viel. Gelukkig kon hij Marco in vertrouwen nemen. Hij was de enigste die wist dat Mats iets voor Matze voelde. Vaak spraken ze na de training over hun blonde, jonge teamgenoot.

En zo ook vandaag. Mats wachtte tot de meeste hadden gedoucht en pakte toen zijn slippers om naar de douche te vertrekken. Marco deed hetzelfde. Ze keken tegelijk Matze na, die weg liep. Soms vroeg Mats zich af of ze niet veel te opvallend deden.
Marco glimlachte naar Mats, die gefrustreerd zuchtte. Marco had al meerdere malen gezegd dat Mats het Matze gewoon moest vertellen, maar Mats durfde het gewoonweg niet. Dat moest Marco toch wel snappen?
Toen de deur klonk en Marco had gecheckt of iedereen weg was, zuchtte Mats gefrustreerd.
"Ik word helemaal gek van hem. Van Matze." gromde Mats. Marco keek verbaasd op. Zijn hele lichaam zat onder het sop en Mats begon te lachen.
"Ja, dat snap ik wel." zei Marco toen. "Maar goed, dat is-"
Marco schrok zich rot toen de deur dicht werd gesmeten. Zijn ogen werden groot en Mats legde zijn handen voor zijn mond. Waren ze zojuist afgeluisterd? Wat als het Matze was?
"Ja, en nu?" zei Mats boos. Hij pakte zijn shampoo en stampte de douche uit. Hij wikkelde zijn handdoek om zich heen en schopte zijn spullen aan de kant.
"Fijn hoor, Marco. Op jou kan ik vertrouwen." schreeuwde hij.
"Hey!" zei Marco, die nu ook onder de douche vandaan kwam. Hij had zijn handen om hoog gestoken. "Ik heb gekeken en er was niemand meer."

Het was een week later en Mats voelde zich behoorlijk slecht. De hele week leek Matze hem te negeren. Mats zijn gedachten waren ver weg en elke training ging hij minder presteren. Niemand hoefde te weten dat hij soms huilde. Dat hij soms even niet meer wist wat hij moest doen. Nu Matze zo tegen hem deed, werd hij met de dag somberder. Het deed hem pijn in zijn hart om de jongen te zien lachen met zijn andere team genoten. Terwijl Mats eenzaam het veld af liep.
Thomas Tuchel leek het ook op te merken.
"Mats, kan je even naar mijn kantoor komen. Ik moet even wat met je bespreken?" vroeg hij. Mats knikte. Daar ging zijn aanvoerdersband. Hij wist het zeker dat hij niet meer het goede voorbeeld gaf. Hij liep in gedachten naar het kantoor van zijn coach en ging zitten. Hij keek uit het raam en zuchtte gefrustreerd. Hoe kon een jongen nou zoveel invloed op hem hebben. Waarom kon hij er niet gewoon overheen komen, zonder al dit gedoe.
Mats keek op toen de deur weer open ging, maar in plaats van Tuchel stond Matze daar. Een klik bij de deur was duidelijk genoeg. Ze waren met opzet opgesloten. Matze leunde tegen de muur aan. Hij keek Mats niet aan en beet op zijn nagels. Goh, en nu?
Mats stond op en ging bij het raam staan. Hij wist zelf ook niet wat hij moest zeggen. Hij wist immers niet waarom Matze zo tegen hem deed.
Hij draaide zich weer om en ontmoette Matzes ogen. Hij zuchtte verward.
"Waarom wordt je gek van mij?" zei hij. Hij was duidelijk boos. Mats keek hem verward aan. "Ben ik zo irritant dan? Vind je mij zo ongelooflijk irritant dat je daar even met Marco over moet roddelen?"
Het was dus toch Matze geweest die er nog was.
"Het was niet de bedoeling dat je dat hoorde." zei Mats snel. "En zo bedoelde ik het niet."
Hij zette voorzichtig een paar stappen richting Matze en was nu een meter van hem verwijderd. Nu moest de tijd zijn dat Mats het hem zou vertellen.
"Hoe bedoelde je het dan, Mats?"
Voor een moment zag Mats het verdriet in Matze zijn ogen. Mats sloeg zijn ogen neer en slikte het brok in zijn keel weg.
"Ik werd gek van je, omdat ik je leuk vind." Zo, dat was eruit. Matze keek verbaasd naar Mats. "Ik durfde het niet te zeggen en wat ik probeerde duidelijk te maken tegen Marco is dat ik je leuk vind en dat ik gek van word dat je zo.. mooi bent. Zo lief. Zo.. geweldig."
Matze bleef stil staan. Hij zei niks, deed niks, alleen zijn mond hing open. Een zenuwachtig lachje verliet Mats' mond.
"Zeg alsjeblieft iets. Ik bedoel, als je mij niet leuk vind mag je dat gewoon zeggen." mompelde Mats, terwijl hij een hand door zijn haar haalde. Een glimlach ontstond op zijn gezicht en hij schudde zijn hoofd. Ongeloofwaardig stak hij zijn handen uit.
"Mats Hummels. Knappe, meest geliefde Mats Hummels, valt op mij?" vroeg hij ongeloofwaardig. Mats begon te lachen.
"Goh, als je het zo wilt noemen." fluisterde hij. Het schaamrood stond op zijn kaken.
Mats schoof op het bureau en zette zijn armen naast zich neer. "Je hebt nog steeds geen antwoord gegeven, Matze."
Matze staarde hem aan. "Ik vind jou ook leuk." zei hij, terwijl hij tussen Mats' benen ging staan. Hij legde zijn handen op Mats zijn borst en bleef naar hem kijken.
"Vanaf het moment dat ik hier kwam voetballen keek ik zo ontzettend op tegen je. Tenminste, dat dacht ik. Later kwam ik erachter dat het iets anders was. Ik voelde liefde voor je. Ik voelde mijn hart tekeergaan zodra ik je zag. Maar ik durfde niks te doen. Je was té mooi om waar te zijn."
Het werd stil tussen de twee. Mats hart bonsde als een gek en hij beet op zijn lip.
Er ontsnapte een opgeluchte zucht en Matze begon zachtjes te lachen. "Het heeft zo lang geduurd. Ik wil je zo graag zoenen nu."
"Als aanvoerder geef ik je toestemming om mij te zoenen." grijnsde hij, voordat hij Matzes lippen op de zijne voelde. Hij trok Matze dichter tegen zich aan en voelde hoe zijn hele lichaam in brand stond. Hij haalde zijn handen door zijn blonde haren, onderzocht zijn lichaam die hij al zo vaak helemaal naakt had gezien.
De deur werd van het slot afgehaald en ging open, maar de twee leken niks te merken. Tuchel schraapte zijn keel en trok een wenkbrauw op.
"Geen gefriemel in mijn kantoor graag." zei hij, waarna hij zijn armen over elkaar deed. Mats ging snel staan en kon zijn lach niet goed in houden.
"En nu hop, omkleden." Matze pakte Mats zijn hand en samen liepen ze snel weg.
Toen drong het pas tot Mats door. Hij hield Matze staande en keek achterom.
"Heeft Tuchel ons nou zojuist gekoppeld?"

Reacties (19)

  • Long

    (wbw)

    3 jaar geleden
  • Long

    NEE MAAR EVEN I LOVE I CAN'T HANDLE DE CUTENESS EN IK KRIJG HIER WEER WEL WAT FEELS VAN TBH HEHEHEHE

    3 jaar geleden
  • Long

    waarom ben jij zo bae gabberiela wood

    3 jaar geleden
  • Long

    "Heeft Tuchel ons nou zojuist gekoppeld?"

    G O O D B Y E

    3 jaar geleden
  • Long

    "Geen gefriemel in mijn kantoor graag."

    GODOVOJEORODMKMEMEMEMEME

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen