Foto bij Moving on

Run past the rivers, run past all the light
Feel it crashing and burning, 'til it all collides
Strike a match lit the fire, shining up the sky
As it all comes down again
As it all comes down again
As it all comes down again, to the sound

The sound of the wind is whispering in your ear
Can you feel it coming back?
Through the warmth, through the cold, keep running 'til we're there
We're coming home now, we're coming home now
The sound of the wind is whispering in your ear
Can you feel it coming back?
Through the warmth, through the cold, keep running 'til we're there
We're coming home now, we're coming home now

Hear the voices surround us, hear them screaming out
We'll be crying for mercy, we'll be crying out loud
Burn the bridges in our town 'til the point where we drown
As it all comes down again
As it all comes down again
As it all comes down again, to the sound

The sound of the wind is whispering in your ear
Can you feel it coming back?
Through the warmth, through the cold, keep running 'til we're there
We're coming home now, we're coming home now
The sound of the wind is whispering in your ear
Can you feel it coming back?
Through the warmth, through the cold, keep running 'til we're there
We're coming home now, we're coming home now

We are coming home, we are coming home
We are coming home, we are coming home
We are coming home, we are coming home
We are coming home, we are coming home
We are coming home, we are coming home
We are coming home, we are coming home
We are coming home, we are coming home
We are coming home, we are coming home
We are coming home, we are coming home
We are coming home, we are coming home
We are coming home, we are coming home
We are coming home, we are coming home
We are coming home

The sound of the wind is whispering in your ear
Can you feel it coming back?
Through the warmth, through the cold, keep running 'til we're there
We're coming home now, we're coming home now
The sound of the wind is whispering in your ear
Can you feel it coming back?
Through the warmth, through the cold, keep running 'til we're there
We're coming home now, we're coming home now

'Milou?' 'Hm?' Milou en een blond meisje legden twee gitaren aan de kant. 'Ik moet je iets vertellen.' Zei het meisje en ze ging op Milou's bed zitten. Milou keek haar een beetje verward aan. 'Sinds wanneer ben jij zo serieus?' Het meisje rolde met haar ogen. 'Oké, oké.' Milou ging naast haar zitten, ze vouwde haar benen in kleermakerszit en liet haar kin op haar knokkels steunen. 'Tell me.' Het meisje grinnikte. 'Ken je die oude villa die op Plein Één staat?' 'Wat is daarmee?' 'Die is verkocht.' 'Je kraamt onzin uit.' Zei Milou. 'Dat ding staat al jaren leeg, men zegt dat het daar spookt.' 'Nee, serieus, hij is echt verkocht.' Milou draaide haar hoofd een beetje. 'Hoe weet jij dat nou? Je woont hier niet eens.' 'Nóg niet nee.' Zei het meisje en er lag een mysterieuze glimlach om haar lippen. Het kwartje begon bij Milou te vallen. 'Júllie hebben het gekocht!?' Lachend knikte het meisje. 'Suus! Dat is geweldig! Maar... waarom? Ik bedoel... is het in Leusden dan ook al zo erg?' Suus zuchtte verdrietig. 'Helaas wel. Er zijn bijna dagelijks rellen door aanhangers van I.S.' Milou dacht even na. 'Zou Trommelen een toevluchtsoort worden?' Vroeg ze. 'Hoezo?' 'Nou, Max, Fons, Loet en Julia zijn hier ook heen gekomen omdat ze de oorlog willen ontvluchten.' 'Denk je niet dat het aan hun krachten ligt?' Vroeg Suus. 'Ik weet het vrijwel zeker. De jongens willen alleen niet toegeven dat ze 'vluchtelingen' zijn.' 'En Julia?' 'Volgens mij weet die niet eens wat er allemaal exact aan de hand is.' Suus deed haar mond open om iets te zeggen toen ze van beneden Meneer Ramakers hoorden roepen: 'Susan? Milou? Er is bezoek!'

'Beter treffend kun je het niet hebben.' Zei Max toen Susan hem, de broers en Julia omhelsde. Milou lachte. 'Hoe wisten jullie eigenlijk dat Susan er ook was?' Fons gaf Loet een klap op de schouder. 'Onze Loet hier heeft net de meest geweldige ontdekking ter wereld gedaan.' 'En hij mag die ontdekking boven vertellen.' Mengde Meneer Ramakers en hij gaf de groep een zetje. 'Kom op, ik moet die barbecue gaan voorbereiden. 'Barbecue?' Julia's ogen werden zo groot als schoteltjes. 'Mogen wij ook mee-eten?' Meneer Ramakers grinnikte. 'Ik had al een beetje verwacht dat die vraag zou komen. Er is genoeg vlees voor iedereen.' 'Mooi!' Riep Julia, toen liep ze Huize Ramakers binnen. De rest van de groep achtervolgde haar.
'Dus.' Zei Milou toen ze zich in haar kamer hadden gezeteld. 'Wat is de uitvinding á la Loet?' Loet schoot in de lach. 'Het is geen uitvinding hoor.' 'Nou...' Zei Fons. 'Dat wil ik niet ontkennen.' 'Maar wat is het?' Vroeg Susan opgewonden. 'Kom op Loet, ik wil het weten!' Loet glimlachte geheimzinnig. 'Het heeft met aardsturen te maken.' Zei hij. Milou en Susan keken mekaar vragend aan. 'Is dat de enige hint die we krijgen?' Vroeg Milou. 'Ja.' Zei Fons. 'Raad maar.' 'Maar dat kan van alles zijn!' Riep Susan uit. 'Wacht eens, heb je het lavasturen onder de knie?' 'Ik zeg toch ontdekking!' Riep Loet. 'Dat lavasturen is door fucking Michael de Ruyter uitgevonden.' 'Nietwaar.' Zei Milou. 'Hij bedacht het ijssturen.' 'O ja, wie bedacht dan het lavasturen?' Max rolde met zijn ogen. 'Gandhi.' Zei hij. 'En nu verder, die twee doen het bijna in hun broek van de spanning.' Loet lachte toen hij de ingespannen gezichten van Milou en Susan zag. 'Zeg het nou!' Riepen de twee in koor. 'Oké, oké.' Zei Loet. 'Maar dan moeten we wel even onze handen op de muur leggen. Milou, zijn jouw muren trouwens van beton?' Milou knikte. 'Mooi.' Loet wachtte totdat iedereen zijn of haar hand tegen de muur had geplaatst. 'Dit trucje is bijzonder handig voor blinde en dove mensen. Het gaat om trillingen. Je moet extreem goed met aarde kunnen communiceren wil je dat dit werkt. Wij weten nu toevallig dat Milou's vader beneden rondloopt. Hij zet voetstappen.' 'No shit.' Zei Susan wat haar een por bezorgde door Milou. Loet ging ongestoord door. 'Die voetstappen veroorzaken trillingen in de aarde of andere steensoorten. Nu is het de kunst om die trillingen op te vangen, in je vingertoppen. Je hoeft je krachten niet eens te gebruiken. Je moet je gewoon heel goed concentreren op die trillingen. De begane grond van dit huis stuurt namelijk alle trillingen door via andere stenen die worden geconnecteerd aan die grond. Deze muur dus ook.' 'Wacht even.' Zei Milou. 'Vertel je me nou dat je voetstappen door de muur heen kan voelen?' Loet knikte. 'Als je er heel handig in bent, kun je zelfs voelen wie het is.' 'Dat is me toch een verdomd handig trucje.' 'En als je die verdomde smoel van je houdt, dan kan ik het weer proberen.' Zei Fons. 'Thuis lukte het namelijk niet.' Susan hield haar mond en de groep concentreerde zich. Ineens voelden Milou wel degelijk trillingen in de muur. Toen ze haar ogen sloot zag ze ook in een flits minuscule lichtstraaltjes via haar vingertoppen door de muur gaan, naar de begane grond, en naar de voeten van haar vader, die als vertraagd heen en weer liepen. De lichtstraaltjes gingen even snel weer terug hadden de muren aan het trillen gezet. Met een schok kwam Milou terug bij werkelijkheid. De rest volgde tegelijkertijd. Max pakte zijn ene hand met zijn andere hand en kromde zijn vingers. 'Dat was... vreemd.' Zei hij. 'Haast eng.' Zei Susan. 'Maar het werkt wel!' Zei Loet. 'Toch?' Hij keek vragend naar de rest. Fons sloeg hem op de schouder. 'Broertje, ik zeg het niet graag maar je bent een genie.' Daarna werd er van onder geroepen door een vrouwenstem: 'Eten!'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen