Foto bij Chapter 1.1 ||

Anne Ramsey


Aaron zuchtte diep toen hij de voordeur opende en zijn twee jongere zussen voor z'n neus stonden. Hij was natuurlijk wel op de hoogte dat we kwamen, maar nu hij ons in levenden lijve zag, werd het pas echt officieel.
'Hi Aaron!' begroette Nadieh hem vrolijk. Ze was de jongste van ons drie, maar wel de mondigste.
'So how was the journey all the way from Cardiff?' Aaron was duidelijk nog wat onwennig.
Het was dan ook even geleden sinds we elkaar voor de laatste keer gezien hadden. Nadieh en ik woonden tot nu toe altijd in Wales, terwijl Aaron jaren geleden al naar Londen verhuisde om bij de grote voetbalclub Arsenal te spelen. Hij was toen 17 en nu bijna tien jaar later was hij een van hun belangrijkste spelers op het middenveld.
Het was deels mede dankzij Arsenal dat Nadieh en ik nu ook ons geluk gingen beproeven in de levendige hoofdstad. Ik kon namelijk aan de slag bij Arsenal Media. Ik had dan ook journalistiek gestudeerd, maar in alle eerlijkheid hielp het ook dat Aaron mijn broer was. Zo ging dat in de voetbalwereld. Alles draaide om connecties en wie was ik om die fantastische kans te laten liggen?
'I'm glad I'm off the train,' zuchtte Nadieh die haar haar uit de paardenstaart deed. 'Oh Aaron, could you be so kind to carry my suitcase? It's soooo heavy!'
Aaron rolde meteen met zijn ogen, maar lachte toen.
'How come you're the youngest of us three and allowed to demand anything you want?!'
We liepen naar binnen en troffen daar Colleen aan, Aarons vrouw. Het was nog steeds vreemd om haar zo te noemen. Colleen en Aaron waren al jaren samen en dus kenden Nadieh en ik haar ook goed, maar het feit dat ze afgelopen zomer getrouwd waren, was nog steeds wennen. Het was zo... volwassen?
'Hey, my favourite sisters-in-law!' grijnsde ze.
We omhelsden elkaar en even later zaten we allemaal op de bank bij te kletsen.
'So you're going to stay here with us until you find your own apartment?' vatte Colleen samen.
Ik knikte. 'Yes! I hope that's not a problem. Aaron basically had no choice,' lachte ik en keek pesterig naar mijn broer die opnieuw met zijn ogen rolde. Colleen gaf hem plagerig een por in zijn zij.

De volgende dag was mijn eerste dag naar London Colney, de plek waar het trainingscomplex van Arsenal was. Daar zou ik vanaf nu werken aka artikels voor de Arsenal website schrijven en spelers interviewen. Nadieh was ook mee, niet volledig naar de zin van Aaron. Hij vond het al erg genoeg dat één irritant zusje mee was, laat staan twee.
'She just wants to see all the hot footballers,' grapte ik toen we op de parking aankwamen. Nadieh ging niet werken bij Arsenal, want ze studeerde nog, maar de gelegenheid om een glimp op te vangen van bekende voetballers liet ze natuurlijk niet zomaar voorbijgaan. Zo nieuwsgierig was ze wel.
'Honestly, don't try to pull anything,' zei Aaron streng. Hij keek in zijn achteruitkijkspiegel en sprak zo Nadieh aan die op de achterbank zat.
'It's not like I'm gonna seduce them all,' gooide ze wat olie op het vuur. Ik schoot in de lach en keek over mijn schouder samenzweerderig naar mijn jongere zus.
'I mean it! They're my teammates. Don't embarrass me.'
'We'll try,' zei ik droogjes.
Aaron zuchtte en zette toen de motor uit en haalde de sleutel van het stuur. 'Okay, let's go inside then.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen