Foto bij Chapter 2.1 ||

Nadieh Ramsey


'Yes, brother, I will behave.' zuchtte ik en draaide me om, terwijl ik mijn ogen richting Anne rolde. Aaron hoorde ik weglopen, waarna Anne me meenam naar haar werkplek. Ik keek rond. Het was vooral een grote, witte kamer met best veel computers en werkplekken. Ook hingen er verschillende foto's van voetballers aan de muur. Nieuwsgierig liep ik naar de muur waar er één van Aaron hing, en nog meer voetballers.
'You know who's hot?' grijnsde ik toen mijn ogen de foto vingen en ik hoorde Anne achter me zuchten.
'If you say the name Emre Can one more time, I swear I'm going to kill you.' hoorde ik haar mompelen en ik schoot in de lach.
'No, Anne! I'm actually talking about an Arsenal player this time, you know. I watch football sometimes.' Anne zet haar hand in haar zij en keek me not impressed aan.
'Please enlighten me then.'
'Theo Walcott.' Ik draaide me weer om naar haar en Anne's ogen werden groot.
'Nadieh, he's married!' riep ze toen uit.
'I know, I know! I'm just saying!' Anne schudde haar hoofd en haalde haar schouders op.
'Well just don't let Aaron know. You know Theo's his friend and he'll freak out when he hears something like that.' Ik zuchtte en haalde mijn schouders op.
'I won't..' Ik liep nog een paar keer een rondje en vond het toen wel welletjes. 'Shall we just go to the ground? I'm sure they'd like to meet the new media collegae.'
'Yeah, sure. I'm settled anyway.' knikte Anne toen. We liepen door het grote gebouw, totdat een vrouw op ons afkwam.
'You must be Anne Ramsey!' zei ze toen blij tegen mijn zus en schudde haar hand. 'I'm sorry I'm late. My name is Catelyn. I will show you around for a bit alright?' Anne keek snel naar mij, waarna ik gebaarde dat ze mee moest gaan. Ik zag hoe de twee wegliepen en draaide me toen om. Okay, ik had weliswaar geluk dat ik de achternaam Ramsey had dus niemand me meteen uit Colney zou gooien, maar ik had nog steeds geen idee waar ik heen moest. Ik zette mijn weg voort door de gangen en zag eindelijk een deur. Godzijdank, dat moest haast wel naar buiten zijn! Vol enthousiasme trok ik de deur open, alleen leidde het niet naar buiten. Sterker nog, ik stond middenin de kleedkamer en zag aan mijn rechterkant drie jongens, een flesje vloog rakelings langs mijn hoofd naast de prullenbak en aan de linkerkant van de zaal stonden nog twee jongens zonder shirt aan. Oh geweldig. Van geschreeuw werd het doodstil en met grote ogen keken de jongens mij aan.
'Oh my god.' zei ik en werd meteen rood, maar herstelde me snel. 'I'm sorry, I was searching for the training field but i ended up in the dressingroom instead.'
'Something tells me that were your intentions.' klonk een stem van mijn rechterkant. Snel draaide ik me om, zette een hand op mijn heup en keek de jongen met krullen aan. Alex Oxlade-Chamberlain.
'Oh really? Coming from someone who basically smashed a bottle against my head, I don't think you were the finest first impression.' Ik zag dat ik hem zijn mond had gesnoerd, want de jongens rondom hem konden het niet laten om in lachen uit te barsten. Alex kreeg een lach rond zijn gezicht.
'You must be Aaron's sister, or one of them. Nothing beats that Welsh accent.' Ik rolde mijn ogen.
'Can anyone of you show me the way to the training field? I'm searching for my brother.'
'I'll take you!' zei een jongen met een ontbloot bovenlijf en trok snel een shirt aan, waarna hij naar me toeliep en zijn hand uitstak. 'Carl.'
'I'm Nadieh, nice to meet you! Thanks for taking me.' grijnsde ik naar hem.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen