Foto bij Chapter 5.1 ||

Anne Ramsey


Ik haastte me naar het kantoor van het media-team en gelukkig hadden ze nog steeds koffiepauze toen ik arriveerde. Ik werd door Catelyn aan iedereen voorgesteld en mocht toen meteen aan de slag.
'Alright, I hope you're ready for a big task already,' knipoogde Catelyn die me een paar papieren gaf. 'You're gonna interview Alexis Sanchez in an hour. Everything you need to know is in here so you can prepare yourself. Don't let me down.'
Wow, meteen al een van Arsenal's sterspelers interviewen? Dat had ik niet verwacht. Ik werd er op slag nerveus van. Ik had vroeger al wel eens spelers van Cardiff City had geïnterviewd, maar dit was toch nog een ander kaliber.
'Do I interview him in Spanish?' vroeg ik nog. Alexis Sanchez was een Chileen dus zijn moedertaal was Spaans.
'No, that won't be necessary. He's been at Arsenal for 3 years now. His English is quite good.'
Gelukkig maar, want mijn Spaans was niet bepaald top.
Ik voelde me toch een beetje zenuwachtig toen ik een uur later in de interviewruimte op Alexis Sanchez zat te wachten. Het ergste wat kon gebeuren, was dat hij een arrogante zak bleek te zijn waardoor het interview rotslecht ging worden.
Ik las mijn vragen nog eens na en hoorde toen de deur opengaan.
'Hola!' En toen stond opeens de grote ster van Arsenal vlak voor m'n neus. Nu ja, van gestalte was hij eerder klein. Hij was maar een vijftal centimeter groter dan ik. Voor de rest oogde hij vrolijk en relaxed, zonder enige kapsones.
'Hi, I'm Anne! I'm going to interview you today,' zei ik en stak professioneel mijn hand uit.
'Oh yeah, the new girl. Catelyn told me.' Hij schudde vriendelijk mijn hand en nam plaats op de stoel.
Ik glimlachte nerveus. 'Okay, let's start with the first question. Now the new season has started, how confident are you that you could win the Premier League this season?'
Het interview verliep eigenlijk erg vlot. Alexis probeerde op elke vraag uitvoerig te antwoorden en ik kon uit zijn stem afleiden hoe gepassioneerd hij door voetbal was. Hij klonk volwassen en serieus, maar maakte af en toe ook eens een grapje. Hij kon zijn Spaanse accent duidelijk niet verstoppen, maar dat hoefde ook helemaal niet. Het was juist charmant.
'Thanks for your time, Alexis. I have everything I needed to know,' bedankte ik hem op het einde.
'No, thank you! I guess I'll see you around here more often?'
'Definitely!'
Hij glimlachte nog even en liep toen de kamer uit. Ik zuchtte blij. Dat ging allemaal erg goed! Ik had mezelf gelukkig niet belachelijk gemaakt. En nu was het tijd voor lunch.
Ik haalde een broodje kaas en een warme kop thee waarna ik bestuderend rondkeek. De spelers en alle staff aten in dezelfde kantine. Het was daarom ook een grote kantine gevuld met allemaal ronde tafels waar je met ongeveer zes man aan kon zitten. De grote ramen zorgden ervoor dat er veel natuurlijk licht binnenkwam en dat je een mooi uitzicht over de trainingsvelden had.
'Hey Anne! Come sit with us!' hoorde ik opeens.
Mijn zus zwaaide al van ver naar me. Zo te zien hing ze nog steeds rond die Carl en Alex. Er zat nu ook een blonde jongen bij ze. Dat was Rob Holding, geloof ik.
'You already made friends, I see,' zei ik dan ook.
'My charisma is irresistible,' pochte ze. 'So how is the job so far?'
Ik zette me neer en keek Nadieh enthousiast aan. 'Pretty cool! I already got to interview Alexis Sanchez!'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen