Voor Hotchiss. Because you need the Hömmels feels tbh! :-)

De laatste dagen waren voor Mats niet zo makkelijk geweest. Hij was zijn bed amper uit geweest en had ook geen plezier in zijn paar dagen vrij. Want hij mistte Benedikt. Sinds Mats naar Bayern München was vertrokken, hadden Benedikt en hij elkaar nog amper gezien. Ze leefden nu verder van elkaar en het deed Mats pijn. Goed, het was zijn eigen keuze geweest, maar hij wist niet dat het zo veel invloed op hem zou hebben. Dat het zo op hem in zou slaan.
Hij rolde om in zijn wit bekleedde hemelbed en begroef zijn gezicht in de dekens. Elke ochtend werd hij wakker met een leeg gevoel, omdat Benedikt niet naast hem sliep. Elke ochtend moest hij zichzelf tegen houden om niet meteen zijn telefoon te pakken en Benedikt te bellen. Deze ochtend echter, kon hij het niet meer houden. Hij kwam overeind en pakte zijn telefoon.
Hij tikte Benedikts nummer in en binnen een aantal seconden werd er op genomen.
"Mats?" vroeg Benedikt verbaasd.
"Benni.." mompelde Mats opgelucht. Zijn stem deed Mats al goed.
"Mats, wat is er?" vroeg zijn vriend bezorgd. Mats zuchtte en beet op zijn lip. Hij friemelde aan zijn deken. "Mats?"
"Ik mis je." gromde hij. Het was bijna onverstaanbaar.
"Ik mis jou ook, Mats." fluisterde Benedikt aan de andere kant. Tranen sprongen in Mats zijn ogen. Er ontstond een brok in zijn keel en sloot zijn ogen.
"Benni?" zei hij zacht. "Sorry."
"Hoezo verontschuldig je je nou?" vroeg Benedikt verbaasd.
"Ik had in Dortmund moeten blijven. Het was in ieder geval dichterbij dan München." fluisterde hij. Hij veegde zijn tranen weg en trok zijn benen op. Hij klemde zijn linker arm rond zijn knieën en leunde met zijn wang op zijn linker knie.
"Mats, je hebt de juiste keuze gemaakt en dat heb we al heel vaak besproken. Alles komt goed, dat weet je toch?" Benedikt klonk bezorgd.
"Oké." fluisterde Mats. Een zucht kwam vanuit de telefoon.
"Mats, ik moet nu gaan. Ik, uh, ik spreek je ja?"

Het was twee dagen later en Mats was nog steeds niet helemaal opgeknapt. Het was inmiddels vrijdag en hij had geluk dat hij dit weekend geen wedstrijd had. Hij had de afgelopen drie dagen in bed gelegen en series gekeken. Hij had weinig aan zichzelf gedaan en had alleen maar aan Benedikt gedacht.
Zelfs nu lag hij nog in bed te staren naar zijn televisiescherm.
Mats keek verbaasd op toen er op de deur werd geklopt. Hij stond op en liep de trap af. Zijn blote voeten voelde koud aan tegen de vloer. Hij deed de deur open en deed zijn broek goed. Toen hij op keek deed hij een stap naar achter.
"Benni?" sprak hij verbaasd. Er ging een golf van blijdschap door Mats hij en hij vloog op Benni af. Hij kon zich nog net staande houden en lachte uitgebreid. Mats keek hem aan en kuste hem hard. Hij had hem zo gemist.
"Mats. Mats, je moet je spullen pakken." onderbrak hij de kus. Mats stopte en keek hem aan.
"Hoezo?" vroeg hij verbaasd.
"We gaan naar Parijs voor dit weekend." zei Benedikt.

En die zaterdag morgen stonden ze voor de Eiffeltoren. Mats was nog steeds niet helemaal bij gekomen van Benedikts plan. Ze waren gelijk die dag nog vertrokken en hadden overnacht in een mooi hotel in Parijs. Ze hadden samen het bed gedeeld en elkaar liefkozende woorden toegefluisterd. Alles wat Mats had gemist, had hij nu weer terug. Al was het dan maar voor even.
"Ik geloof het nog steeds niet." mompelde Mats, terwijl hij naar Benedikt keek. Hij mooi de Eiffeltoren dan ook mocht zijn, Benedikt was mooier. Benedikt keek hem vertederd aan en kuste hem.
Mats pakte zijn hand en maakte aanstalten om verder te lopen. Maar Benedikt hield hem tegen. "Wacht even, ik wil nog even genieten.." glimlachte hij. Mats keek hem fronsend aan en Benedikt haalde zijn schouders op.
Samen keken ze naar de Eiffeltoren en voorzichtig maakte Benedikt zijn hand los. Mats keek verbaasd op zij en zag hoe zijn vriend op één knie ging. Mats deed zijn handen voor zijn mond en keek om zich heen. Verschillende mensen hadden de twee voetballers allang herkend en nu stonden ze met hun telefoon in hun hand.
"Wat ga je doen, Ben.." fluisterde hij. Benedikt pakte iets uit zijn jaszak en keek Mats aan.
"Lieve, lieve Mats." begon hij, terwijl Mats als versteend naar hem keek. "We zijn de laatste tijd weinig bij elkaar, maar toch ben ik niet minder van je gaan houden. Als ik er over nadenk ben ik juist meer van je gaan houden. Ik wil je niet kwijt. Ik wil je nooit meer kwijt. Toen je woensdag belde viel mijn hart in duizend stukjes. Ik wil je zekerheid, Mats Hummels. Dus zou je alsjeblieft met mij willen trouwen?"
Mats was ondertussen in huilen uitgebroken en het boeide hem even niet dat er honderd mensen rond hen heen stonden. Hij begon te knikken en zakte neer om Benedikt te zoenen. "Ja, ik wil zo graag met je trouwen, Benedikt." zei hij blij. Benedikt veegde Mats' tranen weg en keek hem liefdevol aan. Hij pakte zijn rechterhand en deed de ring om zijn ring vinger. Het stond hem, zoals verwacht, perfect.
Benedikt hielp Mats overeind en knuffelde hem. De mensen om hen heen begonnen te klappen, maar de twee waren verstrikt in hun eigen moment. Mats was tot over zijn oren verliefd op de Schalke Captain. Hij wilde nooit meer iemand anders. Hij wilde nooit meer een andere man. Benedikt was zijn vriend. En Benedikt werd zijn man.
[face=arial][/face]

Reacties (21)

  • Long

    (wbw)

    3 jaar geleden
  • Long

    WE WERE STAYING IN PARISSSSSSS

    (dat moest nog even ja)

    3 jaar geleden
  • Long

    I CAN'T FUCKING HANDLE DIE TWEE LAATSTE ZINNEN GODVERDOMME GABRIELA IK GA JE ECHT SLAAN TBFH DIT IS TEVEEL FEELS VOOR EEN KEER ALKFJLDKFJSDLKJF GOODBYE

    3 jaar geleden
  • Long

    "Wat ga je doen, Ben.."

    BEN THO WAT JIJ DENKEN

    3 jaar geleden
  • Long

    Verschillende mensen hadden de twee voetballers allang herkend en nu stonden ze met hun telefoon in hun hand.

    KUT MENSEN

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen