Voor mijn baetje, Rickyl

Esmée lag onder de rode dekens van Damons grote tweepersoonsbed. Ze voelde zich belabberd en had besloten met haar vriend, Damon dat ze vandaag niet naar werk ging. "Je houdt het nog geen tien minuten vol." had Damon gezegd. Hij zat nu op de rand van het bed, terwijl hij naar Esmée haar werk belde.
"Ja, goedemorgen. U spreekt met Damon Salvatore. Esmée kan vandaag niet naar werk komen. Ze is te ziek." zei hij. De manier waarop hij haar naam zei deed haar glimlachen. Hij sprak het zo beschermend uit.
"Uhu. Ja, zal ik doen. Bedankt." zei hij en hing op. Hij keek naar Esmée en glimlachte naar haar. "Hij wenst je beterschap en of je hem kan bellen als je je beter voelt."
Esmée knikte en stak haar hand op. Ze had het ongelooflijk koud en wilde Damon bij haar hebben.
"Je moet wat eten, schat. Zal ik een beschuitje voor je maken en misschien wat thee?" zei hij verzorgend. Esmée trok een pruillip.
"Ik heb geen honger, Damon." zei ze zacht.
"Maar je moet wat eten. Ik haal gewoon wat voor je, ik ben binnen een paar minuten terug. En dan zien we wel hoeveel je kan eten." zei hij. Hij leunde voorover en drukte een kus op haar voorhoofd. Esmée keek haar vriend na en zuchtte zacht. Op deze momenten was hij zo lief en dan kon ze niks doen. Het frustreerde haar. Ze probeerde rechtop te gaan zitten en voelde hoe haar maag protesteerde, maar ging alsnog door met haar actie. Ze voelde het zweet op haar voorhoofd staan en zuchtte.
Ze pakte het glas water dat Damon naast haar bed had gezet en nam een klein slokje. In de tussen tijd was Damon weer terug gekomen.
"Toch wel fijn die vampier snelheid." mompelde hij. Hij gaf haar het bord en met moeite nam ze een paar happen van het beschuitje. Ze hoopte dat het goed zou vallen en dat haar maag tenminste iets binnen had.

Toen haar thee half leeg was en haar beschuitje alleen nog kruimels waren, ging ze weer liggen. Ze zakte weer onderuit en trok Damon naar haar toe. Hij begon zacht te lachen. "Zo ziek en toch zo bazig." grinnikte hij.
"Ik wil gewoon je lichaam om mij heen voelen, is dat zo erg?" zei ze zachtjes. Damon keek haar vertederd aan en schudde toen zijn hoofd. Hij kroop over haar heen en ging achter haar liggen. Ze voelde hoe zijn sterke arm om haar heen werd geslagen en hoe zijn lichaam tegen haar aan schoof. Het voelde vertrouwd en veilig. Bovendien voelde het fijn. Esmée voelde Damons lippen op haar schouderblad en kromp kort samen voordat ze gewend raakte aan zijn aanraking. Ze voelde hoe hij met haar haar speelde en haar nek onderzocht met zijn lippen. Zou ze haar ziekte de schuld kunnen geven van de opkomende blauwe plekken? Waarschijnlijk niet.
Ze legde haar hand op die van Damon en kroop nog dichter tegen hem aan. Zijn voeten vlochten zich samen met die van Esmée en ze voelde zijn ademhaling bij haar oor.
"Het is dat je ziek bent." grinnikte hij.
"Want anders?" zei Esmée verlegen, al wist ze precies waar hij het over had.
"Anders hadden we nu niet zo gelegen." mompelde hij tegen haar oor aan. Esmée kreeg spontaan kippenvel van zijn stem. Met moeite draaide ze zich om zodat ze Damon kon zien. Er stond een lieve lach op zijn gezicht. Zijn blauwe ogen boorden in de haren.
"Kom hier." fluisterde hij en trok haar tegen zich aan. Haar gezicht rustte op zijn borst, terwijl hij met zijn kin op haar haren steunde. Esmée had haar armen om hem heen geslagen en Damons linkerhand streelde haar wang.
"Hoe is het eten gevallen?" mompelde hij, terwijl zijn hand over haar lichaam heen bewoog.
"Goed. Tot nu toe." zei Esmée zacht. Ze was te druk bezig met Damons geur en zijn gespierde borstkas om te denken aan hoe ziek ze eigenlijk was.
"Wil je zo in bad?" vroeg Damon. Esmée glimlachte, gelukkig kon Damon dat niet zien.
"Het zou wel lekker zijn.." mompelde ze. "Een lekker warm bad."

Na een kwartiertje samen te hebben gelegen was Damon opgestaan. Hij liep naar de badkamer en zette het water aan. Daarna liep hij terug en tilde Esmée in één keer op. "Wacht, Damon!" gilde ze lachend. Een giechel ontsnapte haar mond en ze drukte een kusje op zijn wang.
"Je bent me er één hoor." zei ze toen. Damon lachte alleen maar en zette haar op de stoel die daar altijd had gestaan. Hij trok Esmées shirtje over haar hoofd en een rilling ging over haar lichaam. Damon trok haar broekje en slipje in één keer uit. Hij hurkte voor haar neer en kuste haar zachtjes.
"Hm, je bent prachtig." mompelde hij terwijl hij haar naar het bad bracht. Esmée genoot er alleen maar van. Hij liet haar in het warme water zakken en meteen voelde ze hoe haar lichaam ontspande. Ze keek hoe Damon zijn broek uit deed en daarna ook zijn boxer, om vervolgens achter in bad te kruipen. Ze voelde zijn armen rond haar middel en legde haar hoofd op zijn borst.
"Dit was een goed idee." zei ze genietend. Damon woelde het water over haar lichaam en glimlachte alleen maar. Hij wist wel wat zijn meisje wilde.
"Geef me de showergel is.." zei hij. Esmée boog voorover en pakte een fles showergel die op de rand van het bad stond. Ze gaf het aan Damon die wat op zijn hand deed en haar schouders begon te masseren. Zijn handen daalden of naar haar zij, haar buik en door naar haar benen. Esmée had haar ogen gesloten en negeerde de pijn in haar buik.
“Gaat het een beetje?” zei hij zachtjes.
“Het gaat beter dan zonet.” antwoordde Esmée zacht. Ze draaide haar hoofd een stukje en keek naar Damon die haar verliefd aan keek. Ze sloot verlegen haar ogen en glimlachte gelukzalig.
“Waar heb ik zo'n lieve vriend aan verdient?” lachte ze, terwijl ze zijn hand pakte en ermee speelde.
“Ik was anders niet zo lief voordat ik jou ontmoette, Esmée.” lachte hij.
“Ik heb altijd geloofd dat er een lief iemand in jou zat.” zei Esmée.
Damon antwoordde niet, maar trok haar wel dichter tegen zich aan. Zijn handen onderzochten haar lichaam en Esmée kon niks anders dan haar ogen sluiten en genieten. Ondertussen neuriede Damon zachtjes een liedje.
“Damon?” fluisterde Esmée.
“Hm..”
“Ik hou van je.”
Damons handen stopten even, voordat ze hun vervolgde en Esmée een kus op haar kruin voelde. “Ik hou ook van jou.”

Toen Esmée haar vingers echt begonnen te rimpelen, besloten Damon en zij uit bad te gaan. Damon klom het bad uit en liep naar de kast om een handdoek te pakken. Esmée bekeek hem en giechelde zachtjes. “Wat lach je nou?” vroeg hij lachend. Hij wikkelde de handdoek om ziijn middel en pakte nog een handdoek voor Esmée.
“Niets. Gewoon dat je zo knap bent.” zei ze toen. Damon liep naar haar toe en tilde haar op. “En hoe sterk je bent..” voegde ze er aan toe. Damon gaf haar een knipoog. Hij zette Esmée op de stoel en gaf haar de handdoek. Daarna pakte hij nog een handdoek en hurkte neer.
“Wat ga je doen?” vroeg ze, terwijl ze de ene handdoek om romp legde en haarzelf afdroogde. “Oh.” mompelde ze, toen ze voelde hij haar benen zachtjes aanraakte.
“Je vind het niet erg toch?” Opeens klonk hij onzeker. Esmée schudde snel haar hoofd en lachte zachtjes. “Natuurlijk niet, Damon.” zei ze, terwijl ze op haar lip beet. Hij schoof omhoog, om daarna weer de weg naar haar voeten te volgen.
“Kan je dit niet vaker doen?” vroeg ze lachend, terwijl ze haar haar afdroogde. Ze voelde zich al wat minder ziek, maar haar armen hadden overduidelijk nog last.
Damon stond op en liep naar de slaapkamer. Hij kwam terug met een slipje en een shirt van hemzelf.
“Ik dacht dat je dit misschien wel fijn zou vinden.” zei hij lachend. Esmée keek hem aan en ving het shirt. Ondertussen voelde ze hoe hij haar slipje aan deed. Ze wist dat hij meer wilde, maar ze wist ook dat hij dat nu even achter zich zou laten en dat hij dat kon. Hij tilde haar op en bracht haar naar het bed, waar ze het shirt aantrok.
Ze ging weer terug liggen en voelde hoe Damon opnieuw achter haar kroop. Ze beet op haar lip toen ze besefte dat de handdoek naast haar op de grond lag en Damon veel te snel naast haar was komen liggen.
“Damon..” giechelde ze. Damon pakte haar hand en drukte er een kus op. “Damon..” zei ze nog een keer lachend.
“Damon, heb je iets aan?” giechelde ze. Damons lichaam begon te schrokken en zijn lach klonk door de kamer.
“Ja, Esmée, ik heb een boxer aan.” lachte hij. “Dacht je dat ik naakt was?”
“Ja, wat nou!” lachte ze. “Jij bent zo ongelooflijk snel.”
“En sterk.” mompelde hij.
“En lief en mooi en aardig..”
“En de meeste gelukkige man op deze aarde met jou aan mijn zijde.”

Reacties (3)

  • Long

    iK KAN alleen geen kudo meer geven omdat ik dat vannacht al heb gedaan. :-(

    3 jaar geleden
  • Long

    YASH YASH YASH DE BAE ONE SHOT IS ONLINE IT'S STILL SO BAE I CAN'T HANDLE

    3 jaar geleden
  • AckIes

    DIT IS ZO CUTE YAHSSHXJ I LOVE IT

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen