Nadieh Ramsey


'Alexis Sanchez? As in chilean pit bull Sanchez?' vroeg ik niet geïnteresseerd, waarna Anne haar ogen rolde en Alex, Carl en Rob me met grote ogen aankeken. 'What?!' vroeg ik daarna toen alle ogen op mij gericht waren.
'You must be one of the only ones who doesn't like Alexis.' bromde Alex, die me nog even geïnteresseerd aankeek.
'Don't mind her, she only has a thing for married men.' pakte Anne me terug, waarna het mijn beurt was om mijn ogen te rollen. De ogen schoten nu Anne's kant op die besloot, net als ik, de opmerking te vergeten.
'I'm just saying I don't like his temperament. I must admit he has a nice body though.' Carl en Rob moesten lachen, net zoals Anne, terwijl Alex probeerde er een schepje bovenop te doen.
'I guess you haven't seen my abs then!'
'You think I don't look at pictures?' vuurde ik terug, waarna Alex lachte en zich naar Anne draaide.
'You want to see them?' vroeg hij, waarna er een hoop gejoel rondom de tafel verscheen. Anne werd licht rood en schudde afkeurend haar hoofd.
'It's my first day, Alex, shut up.'
'At least that's not a no.' zei hij zelfgenoegzaam.
'Girls, did you behave?' klonk toen mijn broer zijn stem. Ik draaide me om en grijnsde naar hem.
'Please tell me you're almost done.' vroeg ik meteen. Aaron rolde zijn ogen.
'Just entertain yourself, I still have to do some stuff so it'll take a few hours.' Mijn ogen schoten naar mijn zus daar haar handen omhoog hield.
'Me too, sorry!' Fijn.

Die volgende dag was Anne gelukkig vrij en konden we voor appartementen kijken. Mijn studie startte pas over een week en had ik dus alle tijd van de wereld. Het liefst wilde ik een appartement met twee aparte slaapkamers en eentje die er redelijk modern uitzag en niet al te krap. Dit leek toch nog aardig wat werk te zijn, want zo makkelijk was het niet om iets te vinden in Londen. We besloten in Noord-Londen te gaan kijken en zetten ons neer bij de Starbucks, met allebei een koffie en een laptop. Appartementen gingen hier zo snel, dat je eigenlijk meteen erheen moest als je raak had. Na een aantal belletjes hadden we eindelijk geregeld dat we diezelfde middag bij wat verschillende langs konden. De één was nog erger dan de ander. Er lagen gewoon matrassen op de grond met vlekken erin waarvan ik eigenlijk niet wilde weten waar ze vandaan kwamen. Totdat we bij een appartement kwamen wat niet ideaal was, maar wel super mooi.
'Wow..' kwam er uit mijn mond en enthousiast draaide ik me naar Anne. Ze knikte ook en draaide zich naar de makelaar.
'I guess we've chosen. We would definitely like this one.' sprak ze.
'You know it's unfurnished and only available from October, right?' zei de makelaar.
'I guess our brother will have to cope with us for awhile. It's worth the wait.' vond ik. Anne was het met me eens en glimlachte.
'We'll manage. Where can we sign?'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen