Foto bij Chapter 1



Achter haar was het knarsende geluid van de openhaard te horen die haar kamermeisje eerder die avond voor haar had aangestoken. De lange rok van haar jurk ging nog net niet in vlammen op. Amelia probeerde zich te focussen op de brief die ze aan het schrijven was. Haar hand bewoog haastig over het papier, het leek wel een beetje op een dans.
Bruusk werden de twee antieke deuren die zo hoog als het plafond waren opengegooid. Amelia kon nog net de wachters zien die zich buiten haar kamers hadden gevestigd voordat de deuren weer net zo snel werden dicht gegooid als dat ze open gingen. Het waren er veel. Misschien wel vijftien.
''What do you think you are doing?'' zei de man waarvan Amelia inmiddels al niet meer wist wie hij was. Ze had gehoopt dat alle bezorgde opmerkingen die ze bijna van iedereen kreeg niet waar zouden zijn, dat hij een zachte kant had die alleen bestemd was voor haar. Maar niets was minder waar. De hoop dat hij zou kunnen veranderen had ze nu allang laten varen.
Bedaard legde ze haar kroontjespen neer naast de brief die ze aan het schrijven was. Elke keer als hij ademde voelde ze zijn adem langs haar gezicht strijken. Zo dichtbij stond hij. Bewegingloos bleef ze hem strak aankijken. Ze kon bijna zweren dat ze een ader zag kloppen in zijn gezicht.
Na een stilte van wat wel als uren aanvoelde, opende ze haar mond. ''I have been alone on foreign soil for way to long. I know how to keep my life and my crown'', klonk haar ijskoude stem. Geen van de twee verbrak het oogcontact. Een buitenstaander zou denken dat er elk moment een moord gepleegd zou kunnen worden, en misschien was dat ook wel zo. Hij leunde nog wat meer over haar bureau waardoor ze nu alle zweetdruppels op zijn gezicht kon zien zitten. ''so I will,'' maakte ze haar zin af. ''Guards, surround the Queen!'' bulderde hij, het speeksel vloog in het rond. Angstig keek ze naar de twee deuren die weer net zo snel open vlogen als net. Voor ze het wist stonden er twee wachters aan beide kanten van haar. De twee wachters grepen ieders een arm vast en trokken haar omhoog van haar stoel. '''What are you doing? Let me go!'' riep ze benauwd, de wachters brachten haar van achter haar bureau vandaan richting de deur. Het enigste wat ze kon doen was tegenstribbelen maar niks hielp. ''This is an order!'' De wachters waren te sterk voor haar en voordat ze het wist werd ze mee de gang op getrokken. ''I made you a king, but we are no equals,'' krijste ze hem nog na.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen