Foto bij Hoofdstuk 97; Ira.

‘Waag het niet om-‘
‘Hoe durf je zo’n toon tegen-‘
‘Je arrogante-‘
‘Ze is ook mijn-‘
‘Laat me niet lachen!’
‘Dat was ook niet mijn bedoeling!’
Ira keek naar Zeus en Mars, die al ruim een uur aan het bekvechten waren. Alle anderen waren druk met zichzelf in gevecht. Zeus en Mars, of Jupiter en Ares of… welke gedaante ze ook besloten te hebben, bleven met elkaar vechten.
Nadat Ira was teruggekeerd, had Zeus haar aangevallen. Hij was woest geweest, omdat Ira De Wacht had gewaarschuwd. Het was een vreemde situatie. Hera was nog altijd spoorloos. Het feit dat ze tijdelijk te vinden was, bij De Wacht, had nogal wat vragen opgeroepen. Waarom was ze bij hen verschenen? Waarom had ze Michael vermeden en alleen met Rose gesproken? Zeus, zo zelf-gecentreerd als hij was, dacht meteen het ergste. Daarnaast kon hij er niet tegen dat zijn vrouw hem niet had opgezocht. Dat was de reden waarom hij besloot De Wacht aan te vallen. Echter, omdat Ira hem “gevangen” hield, liet hij anderen zijn vuile werk voor hem opknappen. Het was dat Boreas’ kinderen een zwak voor haar hadden. Calais en Zethes… wel, laten we eerlijk zijn: voor wie hadden zij geen zwak. Het was Khione echter die alles in gang had gezet. Aangezien Khione en Ira bepaalde… raakvlakken, hadden, hielpen ze elkaar zo nu en dan. In ieder geval, na Ira’s terugkomst had Zeus haar dus aangevallen. Hij had zo luid geschreeuwd –niet dat Ira niet terug geschreeuwd had-, dat de andere goden ook wakker waren geworden. Hestia was op pad, zoals Ira haar had verzocht. Hephaistos had Ira te hulp willen schieten, maar Ares was hem voor geweest. Alsof hij er aan herinnerd was dat Ira ook, weldegelijk, zijn kleinkind was, had hij haar verdedigd. Sinds dien waren de twee al aan het bekvechten. Ira was al lang al blij dat het daar bij bleef.

‘Ze was mijn kleindochter al-‘
‘Ira is in jouw ogen nooit je kle-‘
‘Ira en Pan zijn een en dezelfde-‘
‘Ha!’ Hermes was de persoon die de ruzie plots onderbrak. Hij leek er direct spijt van te hebben. Ira vond de wending wel interessant.
‘Waar lach jij om!’ snauwde Jupiter hem toe.
‘Uh.’ Hermes was meteen sprakeloos.
‘Waarom denk je? Jouw belachelijke redenering! Je hebt altijd geroepen dat Ira en Pan twee verschillende personen zijn,’ zei Ares.
‘Omdat ze dat ook zijn!’ Dionysos besloot zich ook in de discussie te mengen.
‘Ga je ze niet stoppen?’ vroeg Hephaistos zacht.
‘Ik vind het best amuserend,’ zei Ira eerlijk.
‘Het doet de situatie niet goed,’ zei Hephaistos zacht.
‘Precies! Maar tegelijk zijn ze ook beide dezelfde persoon!’ snauwde Ares. ‘Ze zijn totaal verschillend en tegelijk exact dezelfde persoon!’
‘Exact,’ zei Demeter.
‘Mijn dochter-‘
‘Ira is net zo veel jouw dochter als dat Pan dat is!’ zei Ares. ‘Net als dat ze net zo veel mijn kleindochter is als dat Pan dat is.’
Venus zuchtte diep en vleide zich neer naast Ira. ‘Vermaak je je?’
‘Best wel,’ zei Ira.
‘Dat kan ik me voorstellen. Normaal wordt er over je gesproken alsof je niets waard bent. Pan is altijd het lievelingetje. Nu komt de discussie eindelijk naar voren. Het zal fijn zijn om te merken dat sommige je als familie zien.’ Venus toverde een spiegel en lipstick tevoorschijn en werkte haar lippen bij. Ira keek toe.
Venus smakte haar lippen en bekeek zichzelf. Daarna draaide ze zich naar Ira en glimlachte stralend. ‘Ira, Pan. Mij maakt het niet uit. Je blijft een popje. Alleen de een weet beter van zich af te bijten, wordt minder begrepen en heeft een korter lontje. Maar die kant wordt al zachter.’ Venus keek naar de groep vechtende goden. ‘Dat is iets wat zij ook zien.’ Ira draaide zich er ook naar toe. Ze stonden op het punt om elkaar te vuist te gaan.
‘Stop!’ Ira onderbrak alles. Ze zuchtte en stond op. ‘Dat is genoeg.’ Ze liep on de bank heen, richting de groep, die haar aanstaarde. ‘Hoewel ik het erg op prijs stel dat jullie hier eindelijk over praten, geloof ik niet dat het een reden is om met elkaar te vechten.’ Ze leunde tegen de bank aan. ‘Ik-‘ Ze fronste en keek rond. ‘Waar is Athena? Minerva? Waar is ze?’
De andere goden keken rond.
‘Ongelofelijk. Ze is werkelijk weg gegaan. Hoe heeft ze dat voor elkaar gekregen?’
‘Hera is ook al ontsnapt. Artemis en Apollo zijn nog niet gevonden. Je wordt makkelijk, Ira.’ Poseidon keek haar met een grijns aan.
Ira spande haar kaak aan. ‘Ik kan je laten zien hoe moeilijk ik kan zijn.’
‘Dat lijkt me onnodig,’ zei Mercury. Hij kwam nerveus over.
‘Dat is inderdaad niet nodig,’ zei Vulcan. Hij bleef heel kalm en beheerst. Het vervelende was, dat Ira dat wel nodig had.
‘Ik wil het wel zien,’ zei Dionysos. Hij keek naar haar. Zijn ogen glansde van vermaak. ‘We hebben niet veel te doen hier, dus laat ons maar zien.’
‘Ik wil ook wel zien wat je kunt doen,’ zei Poseidon.
‘Kom maar op.’ Jupiter keek haar geamuseerd aan, alsof hij niet geloofde dat ze het nog altijd in zich had.
‘Wel, zolang je mij er maar buiten houdt,’ zei Venus. Zij speelde liever met anderen dan dat ze zelf het gevaar in stapte.
‘Wedden dat ik het langer vol hou dan jullie watjes,’ zei Ares. Hij grijnsde zijn broers breed toe.
‘Ik geloof dat ik me liever afzijdig hou. Ik heb gezien wat mijn kleindochter kan doen. Ik hou me er buiten,' zei Demeter. Ze keek Ira onderzoekend aan.
‘Als zij het willen, laat het ze maar zien dan,’ zei Hephaistos. Hij was duidelijk niet van plan om veel moeite er in te steken, als de anderen Ira toch uitdaagde.
Ira grijnsde breed. ‘Perfect. Laten we beginnen.’
Ira straalde zo’n kracht uit, dat de luchtdruk kort veranderde. Ze wist dat iedereen dat merkte, want Venus raakte haar slaap aan en beet op haar lip, terwijl Hephaistos zijn bovenste lip optrok en zijn ogen dichtkneep.
Op de drie na die Ira hadden laten merken dat ze absoluut niet mee wilde doen, viel iedereen neer.
‘Wat heb je gedaan?’ zei Demeter geschrokken. Ze zette zich af van het tafeltje en keek naar de lichamen die als levenloos op de grond lagen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen