Foto bij Chapter 13.1 ||

Anne Ramsey


Even later zaten we aan een klein, rond tafeltje in een gezellige pub. Ik had een Guinness besteld terwijl Alexis had besloten om het gezond te houden met een groene thee.
Hij dopte zijn theezakje in het hete glas water en ik kon het niet laten om hem geïntrigeerd te bestuderen. Hij had wel lef om daarnet bij Aaron thuis aan te bellen.
'Are you always so pushy?' vroeg ik om hem uit zijn tent te lokken.
'Only when I'm really interested in someone,' antwoordde hij bijdehand. 'So tell me something more about yourself.'
Sure. Als hij dacht dat ik het zoveelste naïeve poppetje was die als een blok voor hem viel, had hij het goed mis. Eens kijken of ik hem enigszins kon afschrikken. Ik greep mijn kans met beide handen.
'Okay so I'm Welsh, I like loud rock music and I hate hypocrisy and pushy people.'
Ik probeerde zijn reactie te peilen, want ik was vrijwel zeker dat dit niet overeenkwam met het type waarvoor voetballers gingen. Verrassend genoeg gaf Alexis geen krimp en keek me met een speelse glimlach aan.
'And I'm Chilean, I like Spanish music and I hate people who aren't true to themselves, which luckily doesn't seem to apply to you.'
Aha, hij wilde dus duidelijk spelletjes spelen. Ik nipte traag van mijn glas Guinness en besloot om hem verder af te tasten.
'You're not gonna try to impress me with the fact that you played for Barcelona?' vroeg ik vervolgens.
Alexis zakte relaxed wat naar achteren. 'Nope. You wouldn't fall for that anyway.'
Opnieuw had hij me afgetroefd. Ik kon er even niets tegen inbrengen en dat merkte hij.
'So did I pass your tests?' Hij boog zelfverzekerd naar me toe, nam de theelepel en roerde nonchalant in het kopje.
Ik zuchtte en liet mijn pokerface vallen. Hij had duidelijk deze ronde gewonnen.


Theo Walcott


Ik deed echt mijn best om niet in de lach te schieten toen Nadieh me betrapt aankeek. Dat zou beledigend overkomen en dat was allesbehalve mijn bedoeling. Ik vond het juist geinig om haar zo onbezorgd te zien, iets wat ik al in geen tijden meer gevoeld had.
Nadieh's geschrokken blik verdween al snel. Ze herpakte zich en keek me hoogmoedig aan. Dit was het soort meisje dat nooit zou toegeven dat ze zich gegeneerd voelde.
'Well? Did you enjoy my private gig?' viel ze me aan.
Ik ging me niet laten doen en pakte de zak chips die ze op het aanrecht vlak achter zich had laten liggen. Dit bracht haar even van de wijs.
'Your guitar solo was on point if that's what you wanted to hear.'
Ze kneep wrang haar ogen samen tot smalle spleetjes.
'You wanna join Aaron and me? We're just chilling and watching some tv,' stelde ik vervolgens voor. Waarom niet eigenlijk? Ze zat anders toch maar alleen op haar kamer, want Colleen was op stap met vriendinnen en haar zus Anne leek ook niet thuis te zijn.
'I was studying...'
'Studying?' Ik keek haar ongelovig aan. 'It's only the first week of the first semester.'
Ze sloeg geïrriteerd haar armen over elkaar. 'Well, I have to arrange everything for my internship I'm gonna start soon. It's at Arsenal by the way so don't worry, you'll still see me around.'
Jezus, nooit gedacht dat Aaron's jongste zusje zo cheeky was. Het sprak me wel aan om eerlijk te zijn.
'Okay, enjoy studying then,' grijnsde ik. Ik draaide me om en slofte de keuken weer uit naar de woonkamer waar Aaron niets doorhad. Die was te verknocht aan het programma Planet Earth waar we naar keken.
'Hey, what about my crisps!' hoorde ik Nadieh nog roepen. Ik deed alsof ik haar niet hoorde en liep rustig verder met de zak chips in mijn hand.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen