Foto bij Chapter 19.1 ||

Anne Ramsey


Ik verstijfde even toen ik Alexis' lippen op de mijne voelde, maar ontspande al snel en grijnsde tegen zijn lippen aan. Mijn handen gleden over zijn hals terwijl ik hem met vlinders in de buik terug kuste. Ik wilde al niets liever sinds hij me die avond in de pub bij Aaron thuis had afgezet. Het was waarschijnlijk niet het slimste en er waren genoeg redenen om hem weg te duwen, maar daar wilde ik nu niet aan denken. Nu ging ik van dit moment genieten.
Opeens liet Alexis me los en al gauw werd duidelijk waarom. De honden waren terug van hun rondje in de weide en keken hun baasje afwachtend aan.
'Now is not a good time, guys,' grinnikte Alexis. Hij nam de tennisbal die de honden hadden teruggebracht en gooide die zo ver mogelijk weg. Atom en Humber renden er meteen achter. Toen wendde hij zich opnieuw tot mij.
'Hopefully they can't find the ball right away,' grijnsde hij. 'That gives us more time.'
Hij sloot langzaam zijn glunderende ogen en zocht mijn lippen weer.

Terug thuis merkte mijn zus onmiddellijk dat er iets anders was. Ik straalde van kop tot teen en dat was moeilijk te verbergen.
Ze keek me met samengeknepen ogen aan. 'What did you do?'
Ik beet hard op mijn lip om niet keihard te beginnen grijnzen.
Nadieh begon ongeduldig te worden. 'Tell me!'
Ik rolde met mijn ogen en verloste haar uit haar lijden.
'Well... Alexis and I made out.'
Ik voelde meteen weer een warme gloed door mijn lichaam als ik eraan terugdacht, maar mijn zus was minder enthousiast. Ze leek zelfs gefrustreerd.
'Seriously, Anne?! Come on, he clearly doesn't seem like the trustworthy type! He's just using you!'
Boos sloeg ik mijn armen over elkaar. Dacht ze nu echt dat ik zo dom was?
'I don't care! And yes, I'm aware that he's probably not into me like that but just let me enjoy this, please?'
Nadieh zuchtte en keek me bezorgd aan. 'I just want you to be careful. You have a past of bad boyfriends.'
Ik begreep haar wel, maar ik kon echt wel op mezelf passen.
'Anyway,' begon ze toen over iets anders. 'We have a double date with Carl and Alex. Aaron arranged it for us.'
'What? When?' Daar had ik nu totaal geen behoefte aan.
'This weekend. And to be honest with you, I think that Alex is a way better fit for you,' vond ze.
Ik keek haar not impressed aan en pakte haar meteen terug. 'Then Carl is definitely a waaaay better fit for you. At least he's not married.'

Theo Walcott


De rest van de week verliep hetzelfde. Ik deed mijn best om voor Melanie en Finley te zorgen, maar ik kon maar niets goeds doen in haar ogen. Ze had altijd wel commentaar op iets en dat begon ons allebei op te breken. Ik haatte het om ruzie met haar te maken, maar het leek wel het enige wat we nog konden.
Daarom was ik blij dat het weer weekend was en er een wedstrijd op het programma stond. Het was een vroege uitwedstrijd tegen Watford die we met gemak wonnen met 3-1. Alexis trof twee keer raak en ik scoorde het laatste doelpunt. Scoren bleef echt een zalig gevoel. Het gaf me een enorme boost.
Ik had het doelpunt opgedragen aan Finley door bij mijn viering een wiegend gebaar met mijn armen te maken. Melanie zou het zeker appreciëren, dácht ik. In werkelijkheid leek het haar weinig te schelen.
'I dedicated that goal to Finley and you don't give a shit?!' riep ik toen ik thuiskwam. Het was niets voor mij om mijn stem te verheffen, maar ik was gewoon teleurgesteld. Ik was zo trots toen ik scoorde en dan kreeg ik deze reactie.
'I will appreciate your stupid goal more if you were actually around more,' bromde ze.
'I'm a footballer, Mel! We are just often away for training and games whether you like it or not. I thought you knew that before you married me, right? I don't know what it is but I feel like I don't know you anymore!'
'I can say the same about you,' vuurde ze terug.
Ik gooide mijn armen als teken van overgave in de lucht en liep de kamer uit. Ik had er genoeg van, echt.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen