Foto bij Chapter 21.1 ||

Theo Walcott


Ik had die nacht slecht geslapen. Het kwam niet alleen door Finley die om de twee uur wakker werd, maar ook door het non-stop gepieker. Ik was dan ook nog suf toen ik op training arriveerde en de kleedkamer binnenliep totdat ik op slag wakker werd wanneer ik Carl en Alex over hun dates bezig hoorde. Blijkbaar waren dat niemand minder dan Nadieh en Anne.
'So you lads had a good time?' mengde ik me. Ik plofte mijn trainingstas op de grond en begon me om te kleden.
'Yeah! It turned out to be really fun!' zei Alex enthousiast. Hij wilde nog meer vertellen, maar werd afgeleid door Alexis die binnenkwam en wat arrogant zijn richting uitkeek.
'Enjoyed the love coupe?' mompelde hij sarcastisch en liep daarna gewoon verder naar de andere kant van de kleedkamer.
Alex gaapte hem stomverbaasd na. 'How does he know that?!'
Ik kon niet volgen. 'Know what?'
'Well, as dessert Anne and I chose ice cream... the love coupe with strawberries to be more precise. How the hell does Alexis know? Unless he was the guy she was texting the whole time!'
Ik trok mijn wenkbrauwen op en keek hem vreemd aan. 'Your date is already dating Alexis? You're getting paranoid, mate!'
Alex krabde in zijn haar en trok dan maar zijn voetbalschoenen aan. 'I still find it odd.'
Ik liet het voorval varen omdat ik eigenlijk meer in Carl en Nadieh geïnteresseerd was. Ik kon niet goed plaatsen waar de nieuwsgierigheid vandaan kwam, alleen dat die er was.
'So are you and Nadieh hitting it off?' vroeg ik aan Carl. Niet dat ik dacht dat hij Nadieh's type was.
Hij grijnsde alleen maar geheimzinnig waardoor ik verbaasd opkeek. Of had ik het mis?


Anne Wenger


Na de lichtjes geforceerde dubbeldate met Carl en Alex had ik niets meer van Alexis gehoord. En over dat we gekust hadden, zweeg hij ook in alle talen. Had Nadieh dan gelijk en betekende het inderdaad niet veel voor hem? Misschien waren zijn gevoelens inderdaad niet zo oprecht.
Ook wanneer ik hem tegenkwam in het trainingscentrum was hij duidelijk afstandelijker. Daarbij kwam dat Catelyn hem gisteren geïnterviewd had, niet ik. Of was dat gewoon puur toeval? Het nam niet weg dat ik het jammer vond en dat wrong.
Het was een lange dag geweest op het werk en ik was blij dat ik kon relaxen. Ik liep naar de keuken voor een snack en trof daar Colleen aan die weer iets overheerlijks aan het bakken was. Colleen was een freelance patissier. Ze maakte vaak taarten en cakejes voor op kinderfeestjes, verjaardagen en bruiloften.
'What are you making?' vroeg ik nieuwsgierig. Ik keek over haar schouder en zag allerlei lekkere ingrediënten klaarliggen.
'Pecan and maple syrup cake!'
'Need a hand?'
Colleen vond het goed en gaf me meteen een paar aanwijzingen.
Al gauw viel er een wat ongemakkelijk stilte waardoor Colleen aanvoelde dat er iets scheelde.
'Is something wrong? You look a bit sad,' polste ze voorzichtig.
Ik haalde mijn schouders op en zuchtte. 'Just a stupid boy.'
Colleen begreep mijn ergernis meteen. 'Uh-oh. What did he do?'
Gefrustreerd begon ik harder in de kom beslag te roeren.
'So up until a few days ago it went really well. We even kissed but now he's becoming more distant? Which is a shame because I actually really started to like him. He also avoids me at work. Turns out he's just an ass like all the rest of them.'
'Awww, I'm sorry, lovely,' zei Colleen gemeend die even troostend over mijn schouder wreef, maar keek me toen onderzoekend aan. 'Wait, at work? Please, don't tell me he's an Arsenal player.'
Ik zei niets, maar glimlachte als een boer met kiespijn.
'Anne!' riep ze al lachend. 'See, I knew it. But I can't blame you and I'm not gonna lie. There are some really good-looking men in the squad and I'm married to the most handsome one of course.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen