The blood in my veins, is made up of mistakes.
Letís forget who we are, and dive into the dark.
As we burst into color, returning to life.







Hoe het met de meiden gaat, weet ik niet maar één ding staat voor mij wel vast. Van de acht mannen, heb ik er drie weten uit te schakelen. Misschien dat de andere meiden nog iemand onderuit hebben gehaald. Aan de andere kant, ik heb geen idee wie er van de meiden intussen af zijn. We spelen al minstens een uur en heb ik nog niemand gezien.
Sinds ik er achter ben dat de treinen open zijn, loop ik binnen en wat gebukt. Stel je voor dat ik de anderen nog op ideeën breng. Het volgende moment voel ik een pistool in mijn rug. Vliegensvlug draai ik me om. 'Cam, je bent er nog.'
'Tae, godzijdank dat ik de trekker niet overhaalde.' Ze omhelst me. 'Misha, Keri en Leah zijn af.'
Mijn gezicht betrekt wat. 'Heb je ook gezien door wie?'
Cameron knikt. 'Ja, Callum, Josh en Chris.'
Ik trek haar lager zodat ze niet zichtbaar is. 'Chris is al af, hem had ik als derde,' vertel ik dan en gebaar ik dat ze me moet volgen. 'In beweging blijven.'
'Je hebt je eigen geweer want ik zie dat je touw eraan hangt.' Cameron fluistert achter me maar wel verstaanbaar. 'Wie had je als eerste en wie was de tweede?'
Ik gebaar dat ze stil moet zijn en gaan we naar de volgende wagon. 'Max was de eerste omdat hij over het dak van een trein liep. Drew kwam, op nog geen meter van mij af, op de constructie terecht.'
Ze kijkt me wat verbaasd aan.
'Ik ben omhoog geklommen voor een overzicht,' verklaar ik en loop ik langzaam verder. 'Zo vond ik Max als eerste, daarna Drew en Chris toen hij tussen twee treinwagons sloop.'
Cameron lacht wat. 'Beste verjaardagsfeest ooit.'
Wat ik zeker met haar eens ben. Volgend jaar Laser Quest. Heel voorzichtig til ik mijn hoofd op naar een raam maar laat me nog sneller zakken en gebaar dat Cameron naast me moet komen. 'Ik zie Callum,' fluister ik naar haar.
Ze sluipt meteen verder bij me vandaan en maakt een raam open. 'Voor Misha.' Dan vuurt ze en raakt ze Callum op zijn schouder.
Ik kijk expres niet maar dat blijkt niet nodig te zijn ook.
'Guys! In de trein! Ik zie Cameron net!' schreeuwt Callum nog. 'Ik ben af!'
Dat is wel net een van de beste schutters. Alleen nog Josh, Toby, Sacha en Benj, ga ik in gedachten het rijtje af maar wel dat ik nu in de tegengestelde richting van Cameron weg sluip. Bij de deur draai ik me om naar haar en laat ik drie vingers zien. Dat ik haar in de derde trein wil zien. Onderhand wil ik weten wie er nog in het spel zijn. Misschien dat Jamie er nog iemand geraakt heeft. Wie weet is ze zelf geraakt.
Cameron knikt naar me en verdwijnt ze dan.
Fuck, misschien dat er zo iemand hier naar binnen komt. Ik kijk voorzichtig naar buiten maar zie nog niemand. Als iemand Cameron gezien heeft, dan kan ik niet veel kanten op. Mijn benen zorgen ervoor dat ik dan op de bagagerek klim uit het zicht. Op die manier kruip ik naar de deur waar Cameron door verdween. Uiteindelijk blijkt mijn intuïtie gelijk te hebben want geen minuut later gaat de deur open en bukt diegene meteen. Puur omdat ik diegene niet kan zien en ik ga het niet wagen ook. Misschien een afleiding. Ik wacht expres nog een halve minuut. Wanneer ik iets hoor bij de andere deur, waag ik het erop. Ik rol omlaag en met een achterwaartse rol kom ik buiten terecht en schuif ik de deur snel dicht. Wat ook geen seconde te laat is, want ik kijk recht in het gezicht van Benj en met een dart nu op het raam van de deur. Om hem even te pesten, blaas ik nog een kushandje naar hem toe en klim ik dan op de trein. Echt groot is de afstand niet tussen de treinen en spring ik naar de volgende. Nu met meer vaart, ga ik met een twist naar de volgende en met een salto naar de derde trein. Wat ik met Cameron afgesproken heb. In beweging blijven want nu heb ik Benj achter me aan. Bij de laatste trein kijk ik toch achterom.
Benj is op een trein geklommen en is hij net een trein dichterbij mij.
Simpel door een kurkentrekker spring ik nu tussen de treinen. Ik loop de vierde trein in, al is het niet zonder te weten dat Benj net mis schoot, waar ik gelijk over de vloer kruip op handen en voeten. Iets waar ik best goed in ben. Zo ben ik ook sneller uit de voeten dan wanneer ik op handen en knieën kruip. Jou bewaar ik wel voor het laatst.

Zoals afgesproken heb ik Cameron nog even gezien en wist zij me te vertellen dat ook Deanna nu af is. Wat door Toby komt. Hem maak ik nu net mijn nieuwe doelwit. Een geluk heb ik nu wel want iedereen maakt gebruik van de treinen. Niemand die nog het dak gebruikt. Hoe kan ik dat in mijn voordeel gebruiken? Wacht, ik kan de deur open doen terwijl ik op het dak lig. Zodra ik weer uit de trein ben, klim ik er weer bovenop. Even denk ik aan Benj maar hij zal echt niet gelijk denken dat ik op het dak zit. Niet omdat hij me net bijna had. Pff, dat scheelde echt niet veel. Twee keer achter elkaar en net niet geraakt. Ik heb mazzel. Schijnbaar moet ik hem toch niet onderschatten. Het enige dat me net buiten zijn bereik houdt, is dat ik op tijd weg sprong met een salto of kurkentrekker. Dat is het! Ik moet me gewoon klein maken en bewegen. Hij heeft dat bekertje water er ook niet af kunnen schieten. Het zou wel eens kunnen werken. Ik laat me zakken van de trein en klim op de volgende. Om van voren naar achteren elke wagon te controleren. Bij de volgende wagon, zie ik door het glas heen, dat Josh zich in de daarop volgende wagon bevindt. Op handen en voeten, beweeg ik me voort naar de wagon waar ik Josh gezien heb. Zo geruisloos mogelijk weet ik de deur open te doen en hou ik mijn pistool gereed. In één keer want anders heeft hij mij. Ehm. Ja, gewoon mijn arm. Ik leun net ver genoeg dat mijn arm vrij is en fluit ik naar de man.
Josh draait zich om en wordt geraakt in zijn buik. 'Fuck, Tae.' Hij wrijft over de plek. 'Ik dacht dat je Toby of Benj was.'
'Fout gedacht,' grijns ik en schuif ik terug op het dak van de trein. 'Eet smakelijk alvast.'
Josh lacht erom. 'Ik zal wat voor je over laten.'
'Josh, wacht even, waarom dacht je dat ik Toby of Benj was? Is Sacha al af?' wil ik weten en kijk ik om me heen.
Hij zucht erom. 'Ja, door Jamie maar ze is zelf ook af en weer door Sacha.'
Als ik het dan goed heb, heb ik alleen Cameron nog van de meiden. Van de jongens blijven nu dus Toby en Benj over. 'Dus Toby zit er ook nog in?' Van Benj weet ik het zeker maar die houdt zich schuil in de treinen.
'Ja, tenzij hij tussen nu en vijf minuten toch geraakt is. Ik weet dat Cameron er ook nog in zit.' Josh loopt weg. 'Het is nu twee tegen twee. Wel zo eerlijk.'
Ik moet hier weg. Mijn ogen vinden heel kort een paar blauwe ogen en rol ik meteen links van de trein af. Omhoog kijkend, zie ik een dart op de andere trein. Dat was Benj weer en voor de derde keer was ik hem net te snel af. Al begin ik nu toch wel dorst te krijgen. Hoe lang zijn we bezig? Mijn benen brengen me al halverwege de treinen en klim ik onder de treinen door in de richting van Benj. Alleen kom ik Toby als eerste tegen en staat hij met zijn rug naar mij toe. Zo snel ik kan, vuur ik op hem en hoor ik een zachte au. Daardoor draai ik me om want het komt niet van Toby af.
'Rennen Tae, je bent de laatste van de meiden,' komt het van Cameron af en zie ik aan haar andere kant Benj staan. 'Alleen jij en Benj nog. Lopen.'
Ik grijp de rails vast en klim nu tussen twee wagons, ren door de wagon heen en op het eind, eruit naar de volgende trein. Hoe wil ik Benj pakken? Die sukkel heeft me nu al bijna drie keer geraakt en als ik net niet snel genoeg was, had ik hem nog een vierde poging gegeven. Bewegen en klein maken, herhaal ik in mijn hoofd als een mantra. Toch wel even een hele opgave gezien ik wat mannen geraakt heb. Nu de laatste nog. Ik blijf door rennen en klimmen tussen de treinen. Op die manier vergroot ik de afstand wat. Tussen de laatste twee treinen in, ren ik een lang stuk naar het einde toe. Zo alleen nog links en dan ben ik bijna bij het trappenhuis. Op het einde schuil ik op een plateau om mijn telefoon uit mijn zak te halen. Anderhalf uur al bezig. Geen wonder dat ik dorst heb. Door de hele ruimte hoor ik dan een deuntje spelen.
'Geachte spelers in het veld,' klinkt een stem door de speaker. 'Even een update, het is nu nog Benj tegen Taylor.'
Volgens mij is dat Chris. Door een moment te krijgen, kom ik weer op adem. Een plan. Ik heb een plan nodig. Niet nog een keer dat ik Benj zo dichtbij kan laten komen tenzij ik als eerste kan vuren.
'Kleine mededeling, als we een winnaar hebben, gaan we eten maar we hebben honger dus schiet op. Anders blijft er niet veel over,' galmt een andere stem door de speakers.
Glimlachend schud ik mijn hoofd erdoor. Wacht. Dat is net wat Benj nooit verwacht. Gewoon naar het dak gaan. Kan ik wat drinken en een broodje naar binnen werken. Nadenken gaat beter met een gevulde maag. Iets is beter dan niks. Als ik veilig het trappenhuis wil bereiken... Nee, die ruimtes bovenin bij de constructie van het dak. Dat zou beter zijn. Ik ren naar de dichtstbijzijnde pilaar, doe mijn pistool op mijn rug met het touw, en begin ik omhoog te klimmen. Weliswaar een open doel maar dit verwacht hij vast niet en zo krijgt hij ook niet een vermoeden wat ik wil gaan doen. Wel klim ik zodanig dat ik overzicht heb op de treinen. Al blijft het verdacht stil. Zoekt hij me nog op en in de treinen? In ieder geval bedankt. Ik bereik de brede balken eerst en kan ik in de verte Benj zien tussen twee treinen in. Opgelucht klim ik naar de smalle balken en weet ik op het dak te klimmen. Benj zag ik net nog op de grond en kan onmogelijk zo snel op het dak komen tenzij hij het trappenhuis gebruikt. Mijn ogen zoeken naar de anderen.
'Tae, heeft Benj je geraakt?' Misha kijkt me aan.
Ik schud mijn hoofd. 'Nee, maar mijn dorst en lege maag wint het gevecht momenteel. Ik moet wat drinken.'
Ze lachen allemaal.
'Hoe bestaat dit?' Max kijkt me aan. 'Je hebt mij uitgeschakeld. Net als Drew, Chris, Josh en Toby.'
Toby knikt. 'Iets zegt me dat ze het nog gaat winnen van Benj.'
Blij dat ik wat kan drinken, pak ik nog twee broodjes. 'Begin maar hoor.' Met een klein flesje water en de paar broodjes, klim ik op de uitgang van het trappenhuis. Waar ik rustig alles op drink en opeet. Daarna ga ik liggen, het pistool op mijn buik naar de deur gericht.
'Je bent echt gek,' zegt Leah.
Pas later hoor ik iets onder me en heb ik zelfs al mijn trui uitgetrokken om nog van het zonnetje te genieten. Het pistool nu klaar in mijn hand. Heel langzaam gaat de deur open en komt Benj te voorschijn. Als ik niet gezegd had, dat de anderen al konden gaan eten, zouden ze me nu meteen verraden maar blijkbaar hebben ze niet door dat Benj op het dak is. Ik draai me op mijn buik en richt mijn pistool op hem. Wel zodanig dat, als hij zich omdraait, de dart op zijn buik krijgt. 'Hoe voelt het om mijn zesde slachtoffer te zijn,' grijns ik.
Benj draait zich om en precies op het moment dat ik de trekker overhaal. Hij trekt een pijnlijk gezicht. 'Fucking hel, Tae.'
Er wordt gelachen.
'Heb je dan nu nog niet geleerd dat je met ons groepje ook omhoog moet kijken,' zeg ik en pak ik mijn trui om van het dakje te springen. 'Jullie hebben toch wel wat over gelaten voor hem.'
'Guys.' Benj trekt de dart van zijn buik. 'We hebben een winnares.' Met een flesje water kijkt hij naar mij en laat ik me net tussen Max en Cameron zakken. 'Als dit een blauwe plek wordt... Dan ben je me in ieder geval een massage schuldig'
Ik proest het uit van het lachen. 'Ik en jou een massage geven. Je ziet ze vliegen.' Even schud ik mijn hoofd. 'Als jij zo graag een massage wilt, moet je naar die nieuwe massagecentrum gaan. Misschien is het nog met een happy end.' Wel mooi dat ik iedereen aan het lachen krijg met die opmerking.
Alleen Benj kijkt wat zuur en bijt hij in een broodje. 'Nee dank je, en ik laat niet zomaar iemand aan mijn lijf komen. Zeker niet voor een massage maar voor jou maak ik wel een uitzondering.' Tevreden eet hij door.
'Wie zegt dat ik een uitzondering voor jou wil maken?' weet ik terug te kaatsten met mijn scherpe tong.
Meteen verslikt Benj zich in een hap. 'Tae,' hoest hij.
Al val ik lachend achterover door zijn reactie. 'Nee, B, een vriendschap met hooguit een knuffel en meer niet. Die massage kun je wel op je buik schrijven.'
'Overeind,' grijnst Max even breed. Een grijns die zegt dat hij het ook niet snel zal vergeten, kan ik zien en trekt hij mij overeind. ~ Taylor Lancaster



Disclaimer:
~ ik schrijf mijn verhalen alleen op Quizlet ~ alles is fictief ~ nooit wil ik mensen aanzetten voor automutilatie of andere dingen ~ elke karakter in mijn verhaal is niet op de waarheid gebaseerd ~ mocht er een overeenkomsten zijn met een ander verhaal is dit toeval ~ mijn karakters hebben een geheel eigen mening en is niet per definitie mijn mening ~
©Renate1983


Reacties (1)

  • Tomlinsbear

    Jet Black Heart gespot haha

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen