Foto bij Chapter 24.1 ||

Nadieh Ramsey


'Can I have a piece?' Met mijn meest onschuldige gezicht stond ik in de deuropening en keek Aaron glimlachend aan, waarna ik Theo aankeek. Hij zag er weer verrot uit. Ik beet hard op mijn lip om niks te zeggen en glimlachte slechts, waarna ik naar de taart toeliep en een stuk w=voor mezelf afsneed.
'Help yourself.' bromde Aaron. Ik rolde mijn ogen en schoof met mijn billen op het aanrecht, terwijl ik een hap in mijn mond schoof van de taart. Colleen had zichzelf weer overtroffen, het was verrukkelijk! 'Nadieh.. Theo and I were just about to talk about something..' zei Aaron hintend en knikte met zijn hoofd naar de deur. Ik trok een wenkbrauw op.
'Then talk. Not like I know anything less than you do.' Verward keek Aaron naar mij en weer naar Theo, waarna Theo knikte.
'She's right.. Anyway, Mel and I had a huge fight again.. I don't know how long I can keep this up anymore. It's unbearable.' Ik wist niet wat ik moest zeggen, maar gelukkig Aaron wel.
'I'm very sorry to hear that. Have you tried therapy or something?'
'Won't do anything..' zuchtte Theo en nam nog een hap. Hij had er duidelijk niet heel veel zin in om er verder over te gaan praten.
'Shall we just go chill and watch tv? I'm sure there's a good movie on Netflix.' opperde ik toen en Theo glimlachte naar me.
'Sounds good.' Aaron vertrouwde me niet en ging eerst ook mee terwijl ik een film opzocht, maar toen we aan de tweede film van de avond wilden beginnen gaf hij het op.
'I'm going to bed.. Are you going too, Nadieh?' zei hij dringend. Ik schudde mijn hoofd.
'No I'm gonna watch a movie.' Aaron zuchtte.
'I'll keep an eye on her, mate.' grijnsde Theo, waarna ik hem quasi-geïrriteerd aankeek. Aaron liet het er maar bij en ging naar boven, waardoor wij overbleven. Echter begon de slaap parten te spelen en zakte ik steeds verderweg. Theo's schouder zag er erg aanlokkelijk ook.
'Can I lean on your shoulder?' vroeg ik toen weer onschuldig, waarna Theo knikte.
'Sure.' Hij sloeg zijn arm om me heen en ik maakte me comfortabel, maar ik kon de kriebels in mijn buik niet negeren. Damn it.

Alexis Sanchez


Verbijsterd zat ik nog in de kleedkamer. Anne was tegen me uitgevallen en dat was ik eigenlijk alleszins niet gewend van een meisje. Ze had echter wel de spijker op z'n kop geslagen: waarom deed ik zo tegen Alex? Anne had gelijk, wij hadden alleen nog maar gezoend, verder niks afgesproken, niets anders gedaan. Waarom was ik zo jaloers op hem? Het was niet alsof hij met haar gekust had, toch? Ik zuchtte en schudde mijn hoofd. Zou ik dan gevoelens voor haar hebben? Ik liet mijn hoofd tegen het hout aanvallen van de muur achter me en zuchtte nog eens diep. Ik zou wel mijn excuses aanbieden aan Alex. Als hij nog wakker was, ik was immers tot laat door gegaan in de gym. Ik reed naar huis en pakte daarna mijn mobiel, die overging toen ik Alex belde.
'Hello?' vroeg Alex.
'Hi Alex.. It's Alexis.. You're still awake?' begon ik aarzelend.
'Yeah sure man, what's up?' hoorde ik hem. Ik zuchtte.
'I'm sorry for the way I acted, I shouldn't have.' begon ik toen. 'Are you alright?'
'Hey, you're strong, but I'm still taller than you.' grapte Alex en ik schudde lachend mijn hoofd. 'It's alright mate. I don't wanna intrude your personal life but if you have a thing for Anne, you just gotta say it.' Ik knikte langzaam.
'Yeah.. I'm not sure yet, but I'll let you know. Thanks Alex, for understanding.'
'No problem mate, just make sure you don't break my leg tomorrow at training.' lachte hij nog voordat hij ophing en ik naar de telefoon staarde. Dat was opgelost, maar ik wist nu nog steeds niet of ik gevoelens had voor Anne.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen