"I am Broken, A Fox, A Snake. I'm Joey…"

De man pakt de twee jongens bij hun haar vast, “En jullie gaan mee” sist hij en trekt ze mee. “Au au au!” roept een van de twee jongens. “Rustig Bill” grijnst de twaalf jarige Joey die de andere jongen was. De man gooit, bij aankomst, de twee jongens pijnlijk op de grond.
“Zeg Killian, waar heb ik deze uitnodiging aan te danken?” vraagt Bill met een sarcastische ondertoon.
“Je gaat met hém om” Killian knikt naar Joey.
Twee mannen pakken Bill vast en trekken hem een eindje weg bij Joey en Killian. “Oh dus ik hoef niets te doen?” grijnst Bill. “Nee, aardig he”
“Héél aardig, wat moet Joey doen dan?”
“Zeggen waar mijn zoon is.” Bill trekt een wenkbrauw op maar zegt niets meer.
Killian richt zich op Joey, “Wáár is hij?” Joey grijnst enkel en schuift wat naar achter, “Waar!” nog steeds blijft het stil bij Joey.
“Niet grijnzen! Antwoord!”
“Nahh” zegt Joey nu voor het eerst. Al snel krijgt hij een trap in zijn maag en als hij dan nog niets zegt nog een. “Je weet toch zo langzamerhand wel dat het niet werkt, dit heb je vaker geprobeerd en het is nog nooit gelukt.”
“Oh… Wil je het zo graag anders dan?” Killian grijnst en pakt Joey weer bij zijn haar en trekt hem een kamer binnen die op slot gaat.
“What the…” mompelt Joey wanneer hij rond kijkt, “Wat wil je doen?”
“Dat zie… Ik bedoel, voel je wel” grijnst Killian vals en maakt hem vast aan een groot, liggend vierkant kruis. Hij draait aan een hendeltje waardoor Joey wat meer uit elkaar getrokken word. Een lichte paniek kreet ontsnapt Joey’s lippen, “Hou op!” Killian negeert het en draait iets verder, “Hou op! Alsjeblieft!” Joey spant zijn spieren aan, zo ver was hij niet uitgerekt maar het deed hem wel pijn. “Zeg eerst waar mijn zoon is!” Joey schud zijn hoofd, “Nooit” sist hij waardoor hij weer wat uit elkaar word getrokken. Joey bijt op zijn lip, dit deed hem veel pijn. Nog een stukje verder, “Stop!”
“Waar is mijn zoon?” Even is Joey stil, “Maak me eerst los, dan zeg ik het.” Joey hijgt een beetje door de spanning in zijn lichaam. Meteen word hij losgemaakt, “Waar is hij?”
Joey doet een paar stappen naar achter, “Ik wacht” sist Killian. Dan draait Joey zich om en probeert de deur open te krijgen. Op slot. “Gaat niet werken kleine.” Killian pakt Joey weer vast en bind hem nu ergens anders aan, op een soort kruk. Met zijn buik op de kruk en zijn rug naar boven gekeerd. Killian pakt een zweepje en slaat eerst even zacht om hem bang te maken. Joey zegt niets waardoor hij harder gaat slaan. Een rode striem staat op zijn rug. “Wáár.” Joey slikt even en krijgt weer een harde slag op zijn rug. Hij voelt bloed over zijn rug stromen, “Ik kan net zo lang doorgaan hoor” grijnst Killian. “Hij is in Owner!” zegt Joey snel, gelogen, maar misschien zou Killian het niet door hebben.
“Ik zie het meestal wel als mensen liegen, en jij bent het aan het doen.” Een slag volgt.

Reacties (2)

  • Pusheen_The_Cat

    owwwhhhhh, ik weet niet wat ik moet en kan zeggen
    hij wordt elke keer in elkaar gebeukt
    dit moet gevolgen hebben voor in de toekomst >.<
    lekkere stukjes, niet te lang maar wel MEGA spannend !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    KUDO VERDIENT !!!!!!!!!!!!

    4 jaar geleden
  • fin_de_vers

    MAAXXXX Joey, waarom riskeer je dit voor Max/Marin
    DramaaaxD

    4 jaar geleden
    • inktzwart

      it's kinda gay now that i look back oop

      9 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen