sarry for the mistakes


Jessica Rob


De harde wind zorgt ervoor dat mijn haren voor mijn gezicht rond zwerft, waardoor ik voor de zoveelste keer het achter mijn oren schuif om nog van het uitzicht te kunnen genieten Mijn lippen vouwen zicht rond de peuk en genietend neem ik nog een trek van de sigaret om vervolgens de rook uit te blazen .
"Is het niet geweldig, Jes?" Mia leunt tegen de railing van de boot, samen staren we toe hoe het woeste water steeds de rand van het bootje kust als we verder voort bewegen. "Dit uitje hebben we allemaal nodig, gewoon een weekendje weg met onze beste vrienden. Geen ouders, geen school, geen fucking regels! Gewoon lekker vrij zijn."
Ik geef een meestemend geluidje en doe mijn best om mijn aandacht erbij te houden maar raak snel afgeleid door mijn telefoon die aan het trillen is in mijn acterzak. Zonder geen seconde langer te wachten neem ik de inkomende oproep van Zayn op.

"Hey, Zayn," begin ik het gesprek. Dit laat Mia opgewonden haar wenkbrauwen optrekken en meteen schuift ze dichter bij om het gesprek mee te luisteren.
"Hey Jess, de anderen zijn er al waar blijven jullie?
Kort kijk ik om mij heen, het zicht van het vakanttie huisje komt steeds dichter in zicht.
"Ja we zijn er over slechts twee minuten."
"Isgoed, dan zien we jullie zo." Zayn hangt op waardoor Mia kort een pruillipje trekt. Ik rol mijn ogen overdreven en stop mijn gsm weer terug in mijn achterzak. Mia neemt m een spiegeltje uit haar handtas en probeert haar zelf een beetje op te tutten.
Ze heeft al sinds de brugklas een grote crush op Zayn en is van plan om dit jaar een grote indruk te maken op hem. Wat waarschijnlijk het geval niet is, elke keer als ze in gesprek komt met de jongen maakt ze zichzelf dwaas.
"Daar zijn we dan schatten,' spreekt Harry kort daarna doet hij de motor van het bootje uit en klautert eruit om het bootje te trekken op het land.
"Time to party!" Joelt Mia dan en stapt met haar bagage uit het boot en richting het vakantie huisje.
Mijn mond valt open van waanzin, ik weet dat Zayn's ouders en groot inkomen hebben maar ik heb niet gedacht dat het huisje zo groot zou zijn.
"Jessica!!" Een welbekende stem laat me mijn rug omkeren en meteen woorden mijn ogen groter van enthousiasme. Louis komt op mijn aflopen met zijn armen uitnodigend open, zonder te twijfel ren ik op hem af en spring in zijn armen. Louis vangt me op en knuffelt me harder dan ooit.
"I missed you!" Speels drukt hij zijn natte lippen op mijn wang waardoor ik walgend mijzelf terug trek.
"Ew Louis, je weet dat ik daar niet tegen kan." Ik geef hem een harde vuist op zijn arm, waardoor hij kort moet grinniken."Het is echt super groot hier, zijn de anderen al binnen?" Louis knikt en neemt de bagage van me over. De warme lucht botst tegen mijn koude huid aan waardoor een explosie van warmte mijn lichaam rondgaat, als we binnen lopen.
"Jullie zijn er!" Zayn stapt weg van het openhaard en komt naar ons toe lopen met open armen, we groeten hem alle individueel en lopen dan verder het huis binnen. Op de bank zit er een onbekend meisje die duidelijk niet in onze vrienden kring hoort. Voordat ik het kan vragen heeft Zayn al zijn mond open getrokken.
"Jongens dit is Layla, mijn vriendin. Die is gevlogen helemaal vanuit Australië om jullie te ontmoeten en ons te vergezellen op dit uitje." Een pijnlijke stilte vult de ruimte, ik zou kunnen zweren dat ik Mia zachtjes achter me hoorde schelden.
"Hey, ik ben Layla,' spreekt ze dan, haar accent machtig. Ze geeft ons ieder een hand gevolgd met een geforceerde glimlach.
"Ik zou maar jullie spullen uitpakken en gaan omkleden als jullie dat willen. Jessica en Mia, jullie kamer is de trap op eerste kamer links." Zonder terug te antwoorden lopen we naar de kamer en beginnen met het uitpakken en klaar leggen van onze kleding.

"Kun je dit geloven, Jess? Hij heeft gewoon een fucking vriendin! Alles is voor niets geweest!" Mia gooit frustrerend haar tassen in de hoek van de kamer. Ik zit op de zachte boxspring en kijk toe hoe Mia langzaam haar verstand aan het verliezen is.
"Vieze Australische bitch! Hij komt gewoon meet die stoephoer aan dansen alsof het niets is, ik weet dat hij mij ook leuk vind!" Mia trekt aan de zijkanten van haar lange blonde haar. "Ik weet al waarmee hij bezig is..."
"Mia..." Begin ik maar ze laat me niet uitspreken.
"Hij heeft haar meegnomen om mij jaloers te maken, wat is hij ook een flikker hé?" Mia ploft verslagen op het bed met haar gezicht in de kussens.
"Mia, kom terug naar de realiteit. Zayn heeft een vriendin, je hebt zoveel kansen gehad maar hebt het keer op keer voor jezelf verpest. Je kan het de jongen niet kwalijk nemen schat." Leg ik uit maar ik krijg geen antwoord terug, ik weet dat ik gelijk heb en heb geen bevestiging nodig. Ik zucht wanhopig en doe makkelijke slippers aan. "Ik ga naar beneden, weet niet wat jij gaat doen maar succes ermee."

Ik loop de kamer uit en loop opnieuw de vele treden naar beneden. Dit keer als ik de woonkamer binnen loop is het alweer aardig gevuld, ik plof neer op de bank en groet de anderen op afstand. Er zijn aardig wat lege Heiniken flessen op de grond en tafel verspreid waardoor ik automatisch er een volle fles pak.
"Zayn ik kan niet geloven dat je ouders dit toelaten," zegt Niall nadat hij me gegroet heeft met een warme knuffel.
"Tja, we zijn officeel volwassen hé. En we gaan volgend jaar allemaal naar de universiteit dus zien we elkaar wellicht nooit meer.'
"Nee joh, zeg zulke dingen niet! We zijn vrienden sinds de brugklas wij gaan nooit uitelkaar dat weet ik 110% zeker!" Zegt Liam welbelovend.
"Hey jongens jullie praten veel maar feesten weinig. Let's get this party started!" Schreeuwt Harry en drukt op het knopje bij de geluidboxen en meteen word er luid één of ander pop/rock lied verspreid. Het is geluk dat we geen buren hebben en dat alleen wij op dit eiland momenteel verblijven.

Met een diepe zucht loop ik weg van het ellendige zicht van de jongens die aan het dansen zijn. Ik loop naar de achtertuin en ga zitten op een van de tuinstoellen. Ik zit even zo, alleen, peinzend over de afgelopen vier jaar.
Al die goede en slechte herinnering die ik mee gemaakt heb met dit groepje, alle onnodige ruzies om het daarna weer goed met elkaar te maken. Al mijn enthousiaste gedachten veranderen in rouw als ik terug denk aan mijn vriendin Kelly, ze heeft ziczhzelf twee jaar geleden ontnomen van het leven. Kelly heeft zichelf verhangt in haar kamer, puur omdat ze niet met de schaamte kon rondlopen.
Ik heb het mijzelf belooft om het hem nooit meer te vergeven, maar hier ben ik dan... aan het feesten met een van mijn grootste vijanden. Kelly zal dit nooit accepteren, het voelt als verraad. Een schuldgevoel overspoelt me en ik grijp frustrerend naar de zijkanten van me hoofd. Trannen wellen op in mijn ogen en rollen secondes later langs mijn koude wangen.

You're the worst best friend ever!
You're a backstabbing slut!

Op dit moment heb ik geen conrtole over mijn tranen en ben ik gefrustreerd aan het snikken.
"Jessica, wat is er?" noodgedwongen kijk ik rond naar de stem die zojuist me liet opschrikken. Mijn ogen vinden die van Elliot en meteen probeer ik mijzelf onder controle te houden, ik veeg de tranen weg. Elliot neemt een stoel en duwt die dichter naar die van mij om mij zachtjes te masseren op mijn rug.
"Schat wat is er?" Vraagt hij nogmaals, dit keer zachter. Zijn ogen verlaten de mijne nooit, maar ik kan het niet helpen om mijn blik af te wenden.
"Het is dit hele gebeuren gewoon. Hij kent geen schaamte, dat hij zo zit te feesten als onze beste vriendin overleden is. Het is allemaal zijn schuld! Die...Die vuile-..." Ik bal mijn handen tot vuisten en duw mezelf af van de stoel, in een poging om weer naar binnen te lopen.
"Jess rustig aan," Elliot duwt me weer op de stoel en houd me nu bij mijn polzen beet. "Kelly is twee jaar geleden overleden, gebeurt is gebeurt. We moeten verder gaan in het leven, je kunt niet blijven haken bij het verleden."
Ik groei kalmer bij elk woord wat hij zegt, elke keer als zijn zware hand hand een rondje maakt op mijn rug komt mijn ademhaling weer op gang.
"Tenslotte zou Kelly het helemaal niet leuk vinden dat je zo zit te treuren, dus veeg die traantjes weg en kom mee." Fluistert hij en houdt zijn hand uitnodigend uit. Aarzelend kijk ik ernaar maar geef mijzelf toch over en pak zijn hand beet, hij trekt me omhoog en sluit meteen zijn armen om me heen.
"Niet zo verdrietig kijken mop, je bent mooier als je glimlacht." Zijn ogen blijven op mijn gezicht geplakt waardoor ik geforceerd ben om te glimlachen. "Yes! Zo wil ik het zien! Kom, we gaan naar binnen."



«
»

first chapter is up!
how do u like it so far?
«
»

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen