Eenmaal ze hun kaartjes gehaald hadden, was er nog een half uur over tot de film zou beginnen. Ze maakten het zich gemakkelijk op één van de banken daar en vervolgden hun gesprekken weer.
‘Hou je van kunst?’ vroeg Gideon hem toen en Lucas was even verrast door de vraag. Zelf had hij Gideon niet ingeschat een kunstliefhebber te zijn, maar blijkbaar was hij dat wel, anders zou hij deze vraag niet stellen.
‘Ik kan het op zich wel waarderen, al kan ik niet zeggen dat ik er veel over weet. Het blijft bij wat ik in de onderbouw van het middelbaar erover heb meegekregen.’ Even was er een soort van opluchting op Gideons gezicht te zien en Lucas vroeg zich enigszins af waarom.
‘Ik ben blij dat je het in ieder geval kan waarderen. Gezien ik er zelf enorm van hou, was ik lichtelijk bang om een kunsthater tegenover me te treffen.’ Gideon klonk serieus, maar toch kon Lucas het niet laten om even te lachen.
‘Zag je me nu serieus aan voor een kunsthater?’ grinnikte hij. ‘Ik heb heus nog wel een beetje besef van cultuur, hoor.’ Nu was het Gideons beurt om te blozen en zich ongemakkelijk te voelen om een opmerking van zichzelf.
‘Nahja, ik wist gewoon niet wat ik kon verwachten, het kon vanalles zijn. Maar ja, zoals ik al zei, ik hou heel erg van kunst en vind het zelf ook leuk om creatief bezig te zijn.’
‘Het is oké, het is moeilijk om aan de buitenkant te zien of iemand wel of niet van kunst houdt.’ Lucas lachte hem bemoedigend toe. ‘Maar wat doe je dan?’
‘Ik teken en schilder het liefst. En daarbinnen vanalles eigenlijk.’
‘Heb je iets om me te laten zien toevallig?’ Gideon schudde met zijn hoofd van nee, maar begon wel te stralen om het feit dat Lucas interesse had in zijn werk.
‘Nee, ik heb nu niets bij, maar als je wil, kan je binnenkort eens bij mij thuis komen kijken.’
‘Dat zou ik graag eens willen.’ Lucas was blij dat Gideon hem dit aanbod had gedaan en oprecht blij leek te zijn om zijn interesse.
‘Maar, als je wilt, ik kan nu op zich wel een kleine tekening maken?’ Nog steeds oogde Gideon ietwat nerveus. Was het zijn liefde voor kunst en het zelf maken van kunst zijn zwakke plek? Voelde hij zich er onzeker over? Lucas wist het niet, maar was wel erg benieuwd naar wat het zou zijn. Zijn aanbod vond hij dan ook erg verleidelijk klinken en was nieuwsgierig naar wat Gideon zou gaan tekenen.
‘Graag, ik ben zeer benieuwd,’ antwoordde Lucas op zijn vraag en opgetogen ging Gideon op zoek naar een stuk papier en een pen.
‘Ik prefereer potlood,’ vertelde hij toen hij begon met schetsen, ‘maar helaas heb ik die hier niet voorhanden, dus zal het maar met een pen moeten.’ Lucas was opgestaan en geïnteresseerd keek hij over Gideons schouder naar wat hij op papier aan het zetten was. Al gauw had hij door dat het een portret van een persoon moest gaan worden, maar er was tot nu toe te weinig getekend om er al iemand in te kunnen herkennen.
‘Teken je vooral met potlood of ook met andere materialen?’ Lucas hoopte maar dat Gideon niet met allerlei ingewikkelde dingen bleek te werken, want hij wist er maar weinig van. Zelf was hij dan ook totaal niet artistiek aangelegd.
‘Ik werk inderdaad het liefst met potlood,’ antwoordde hij, ondertussen zijn aandacht op de tekening houdend terwijl hij sprak. ‘Maar ik ben niet vies van experimenteren met andere materialen, al blijft verf mijn tweede favoriet.’ Ondertussen keek Lucas nog eens goed naar de tekening en tot zijn grote verbazing dacht hij zichzelf te herkennen. De jongen die op het papier verscheen had dezelfde slag in zijn haar als Lucas en ook zijn trekken had Gideon goed weten te vatten. Maar op één of andere manier leek de jongen knapper dan Lucas van zichzelf dacht. Weerspiegelde het hoe Gideon over hem dacht of was het toeval?
‘Wacht ben je nu mij aan het tekenen?’ stamelde hij verrast. Even stopte Gideon met tekenen en keek grijnzend naar Lucas om.
‘Inderdaad. En ik moet zeggen dat je interessant bent om te tekenen.’ Lucas betwijfelde of zijn wangen momenteel nog roder konden worden. Vervolgens ging Gideon weer verder om even later het eindresultaat te kunnen laten zien en Lucas was verbluft om het resultaat. Zijn crush kon echt goed tekenen, daar was geen twijfel over mogelijk.
‘Van wie heb je dit geleerd?’ vroeg Lucas hem vervolgens, nog steeds gefascineerd door de tekening van hemzelf. Hij had zichzelf vaak genoeg in de spiegel gezien om zijn trekken uit de tekening te kunnen halen. Maar vaak was het net wat anders dan hij zelf dacht te weten.
‘Het is vooral het resultaat van heel veel oefenen, maar mijn moeder heeft me ook wel wat weten te leren.’
‘Is zij dan net zo kunstzinnig als jij?’ Gideon knikte en pakte de tekening op om deze nog eens te bekijken.
‘Zo ongeveer wel ja. Zij heeft mij mijn liefde voor kunst bijgebracht. Ze is al een tijdje niet meer actief ermee bezig geweest, maar zij heeft ook heel wat moois weten te maken. Ik denk dat ze wel trots zou zijn op wat ik net zo vlug heb getekend. Eigenlijk ben ik wel benieuwd naar wat eruit zou komen als ik echt de tijd had kunnen nemen voor deze tekening.’ Lucas was ook zeer benieuwd naar dat resultaat, gezien hij het al enorm knap vond wat Gideon in zo’n korte tijd had weten te maken. Zo pakkend was het geweest, maar ook vrij simpel.
‘En je vader, heeft die ook een artistiek talent?’ Gideon lachte hartelijk.
‘Die heeft het artistiek talent van een aap,’ grinnikte hij. ‘Ook nauwelijks interesse in kunst, maar hij kan het werk van mij en mn moeder gelukkig wel waarderen. Maar blijkbaar waren zijn ouders niet zo van de kunst en heeft hij er van hen dus niets over meegekregen. Mijn moeder heeft hem daarin nog moeten opvoeden.’
‘Klopt het dat één van je ouders buitenlands is?’ vroeg Lucas nieuwsgierig, gezien hij zich dit al een tijdje zat af te vragen. Gideon oogde niet volledig westers, zijn huidskleur was ook net iets donkerder dan normaal.
‘Klopt, mijn vader is in Saudi-Arabië geboren, maar mijn moeder is gewoon Nederlands, dus ik ben een halfbloedje.’ Hij lachte even. ‘Maar mijn opvoeding is zover ik weet wel erg westers geweest, dus van cultuurverschillen heb ik nooit echt last gehad.’
‘Is jouw vader dan wel moslim, of niet?’ vroeg Lucas, geïnteresseerd in Gideons achtergrond.
‘Ja, dat wel, al uit hij zijn religie nooit zo duidelijk. Een beetje zoals de sommige van die christenen hier in Nederland. Ze zeggen gelovig te zijn, maar gaan verder nooit naar de kerk of zoiets dergelijks. Wel vieren we altijd het suikerfeest en het offerfeest thuis, al is mijn vader de enige die vast. Wel doen we sommige dagen met hem mee. Het idee erachter vind ik mooi, al denk ik het niet een maand lang te kunnen volhouden. Het vergt me al meer dan genoeg discipline om het één dag uit te houden.’ Gideon lachte weer en ook Lucas lachte mee, hoewel ietwat twijfelend. Hij wist niet zeker of het wel gepast was om over zoiets te lachen, al was het Gideon die er mee begon.
‘Hoe zijn jouw ouders dan eigenlijk bij elkaar gekomen? Want zo’n stel kom je niet zo vaak tegen.’
‘Nee, klopt. Zijn familie vond het dan ook verre van leuk dat hij naar Nederland vertrok. Mijn moeder was op reis en is toen ook naar Saudi-Arabië geweest. Daar heeft ze mijn vader leren kennen en ze waren op slag verliefd op elkaar. Hij is uiteindelijk met haar mee terug naar Nederland gegaan. Hij vond zijn leven daar niets, hij zat ook met een zeer streng gelovige familie, terwijl hij zelf het geloof wat breder nam. Het liefst wilde hij weg daar en nam dus de kans toen hij die kreeg. Ik heb hele verhalen te horen gekregen over wat een cultuurshock die verhuizing was, maar hij is zeer gelukkig nu.’
‘Wow,’ zei Lucas op het verhaal. ‘Het lijkt me ook lastig om zo’n streng gelovige familie te hebben, terwijl je zelf niet zoveel waarde aan het geloof hecht als zij.’
‘Hij vond het inderdaad ook erg lastig. Soms denk ik dat hij toen niet eens zoveel van mijn moeder hield als hij voordeed, maar het puur zag als een kans om weg te komen uit die benauwde omgeving. Maar de liefde is zeker wel gekomen. Hij houdt nu oprecht van haar, maar ook van dit land.’
‘Ben je zelf eigenlijk gelovig?’ Gideon schudde gauw van nee en lachte weer.
‘Ik ben zo atheïst als de pest,’ grinnikte hij. ‘Heb ik van mijn moeder, al heeft school daar ook wel een grote rol in gespeeld. Al die geweldige wetenschap die in strijd is met verschillende godsdiensten. Mijn vader accepteert dit ook, hij wist dat hij dit kon verwachten toen hij met een atheïstische vrouw trouwde. Hij heeft me vroeger wel eens passages uit de Koran voorgelezen, maar dit deed hij vooral om me juist de morele waarden daaruit aan te leren. Dat ik niet geloofde dat die verhalen zich daadwerkelijk afgespeeld hadden, vond hij niet erg. Zolang ik maar de boodschap begreep die er van uit ging.’
‘Dat is toch wel betrekkelijk bijzonder, heb ik het idee,’ merkte Lucas op, maar Gideon haalde zijn schouders op.
‘Ik heb eigenlijk geen idee. Mijn familie in Saudi-Arabië heb ik nog nooit gezien, gezien ze mijn vader in de ban gedaan hebben. Verder heb ik ook nog nooit met een andere moslim dan mijn vader over zulke dingen gesproken. Hoe zit het eigenlijk met jouw gezin?’
‘Bwah, mijn beide ouders zijn gewoon van Nederlandse afkomst, dus weinig spannends aan. Daarnaast heb ik nog een oudere zus en een jonger broertje. Ik ben middelst kind dus.’
‘Klinkt gezellig,’ grinnikte Gideon. ‘Bij mij thuis is het wat rustiger, ik heb enkel een jonger zusje.’
‘Maareh, Gideon, de film begint zo,’ zei Lucas, die er toevallig aan had gedacht om op zijn horloge te kijken.
‘Wanneer is zo? Want ik moet eigenlijk nog naar de wc.’
‘Dan mag je gaan hollen, want zo is zo goed als nu.’ Gideon keek benauwd en stond gauw op om dan naar een drafje naar de wc’s te gaan. Lucas lachte en keek hem na. Hij had er echt goed aan gedaan om hem mee uit te vragen, want ook al zag Gideon dit als een vriendschappelijke afspraak, ze hadden het nu al zo gezellig gehad. Hij wilde niet dat het eindigde, want hij voelde zich gelukkig nu. Ondanks de paar ongemakkelijke momenten, kon hij het gewoon ontzettend goed vinden met de jongen en hij vermoedde dat ze nog lang niet uitgepraat zouden raken.
Het duurde niet lang voor Gideon terug was en Lucas kon nog gauw de tekening grijpen voor hij door hem meegesleept werd naar de bioscoop zaal. De reclame was gelukkig nog bezig en gauw zochten ze hun plekken.

Reacties (1)

  • Unfocused

    Je schrijfstijl is echt heel fijn om te lezen!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen