Foto bij Chapter 27.1 ||

Anne Ramsey


Dat weekend won Arsenal met gemak van Hull. 2-0 was de uitstand met twee keer Alexis die de netten trof, waarvan het ene doelpunt een penalty in de laatste minuten was.
Damn, het was niet gemakkelijk om hem uit mijn hoofd te zetten wanneer ik hem op het veld bezig zag. Wat een speler. Hij maakte echt iets in me los, maar ik wilde mezelf liever beschermen voor die gevoelens. Ik hield bewust afstand, wat niet van hem niet kon gezegd worden.
Toen hij me na de wedstrijd in de spelerslounge spotte, aarzelde hij niet om op me af te stappen.
'Did you like my goals?' vroeg hij een tikje te zelfingenomen.
Ik probeerde niet te grijnzen en deed alsof ik niet onder de indruk was. 'You score every game so it's not that special anymore.'
Zo'n antwoord had hij niet verwacht, maar hij vermande zich.
'That only shows that I'm a great player. Are you doing something tonight?'
'Yeah, I'm going clubbing with my sister,' zei ik luchtig.
'I was thinking we could go to a restaurant maybe,' probeerde hij me nog van gedachten te veranderen.
Ik zuchtte en vertelde hem waar het op stond.
'I'm done playing games, Alexis. It was fun at first but unless you really like me and you mean it, I prefer we stop... whatever this is between us. I just don't wanna get hurt sooner or later.'
Hij wist niet goed hoe te reageren, maar het leek wel tot hem door te dringen.

We gingen die avond met een heel groepje clubben. Naast mijn zus, Alex en Carl waren ook Hector Bellerin en een ander meisje van het Arsenal mediateam, genaamd Nicole, van de partij. Op het laatste meldde Theo zich ook tot grote vreugde van Nadieh die haar blijdschap probeerde verbergen, maar ik wist wel beter.
Alex en Hector hadden een VIP-tafel gereserveerd met alles erop en eraan. Typisch voetballers.
'Wanna dance?' riep Alex in mijn oor zodat hij boven de hiphopmuziek uitkwam.
'No thanks! schreeuwde ik terug en wees naar mijn cocktail. 'I don't dance, I only drink!'
Hij schudde al lachend met zijn hoofd. 'Have fun getting drunk then! Maybe I convince you later!'

Theo Walcott


Het was al een tijdje geleden sinds ik voor het laatst in een club was binnengestapt. Married life changes you, I guess.
Ik voelde me eerst nog wat onwennig, maar na een eerste drankje begon ik de opzwepende beats wel te waarderen.
'Champagne everybody!' riep Hector plots in zijn kenmerkende accent dat een mengeling was van Spaans en Cockney.
Twee lieftallige serveersters kwamen eraan en brachten twee emmers gevuld met ijsblokken en flessen champagne. De brunette popte een eerste fles open en schonk elegant voor iedereen in. Aan Hector's gezicht te zien, mocht ze wel wat meer dan alleen flessen ontkurken.
Ik schudde al lachend met mijn hoofd en richtte toen mijn glas tot Nadieh die naast me zat. Ze droeg een strak, kort glitterjurkje en ik had mezelf er al een paar keer op betrapt dat ik naar haar benen gluurde.
'Cheers!' toastte ik.
Ze glimlachte en schoof dichterbij om beter met haar glas tegen het mijne te klinken.
'Do you want to dance?' vroeg ze even later.
Ik was ondertussen wel genoeg aangeschoten dus stemde ik in. Ze greep vrolijk mijn hand vast en trok me naar de dansvloer.
Ik dansde natuurlijk zo stijf als een hark waardoor Nadieh al gauw in de lach schoot.
'Relax and don't be shy to shake your hips,' riep ze me toe. Om het te demonstreren, legde ze haar handen op mijn heupen en liet ze wiegen op het ritme van de muziek. Ze knikte tevreden en ging dichter tegen me aan dansen.
'Better, innit?' grijnsde ze.
'Much better,' grijnsde ik terug.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen