Huiswerk had me de afgelopen paar dagen nogal overdonderd. Er waren genoeg projecten die ten einde liepen en een goed eindresultaat nodig hadden. De expositie van meneer Styles was het enige waar ik nog een gaatje voor kon vinden. Hoe die avond daadwerkelijk was verlopen was echter niet wat ik verwacht had. De kunstenaar was aardig tegen me geweest, maar dan ook wel overdreven aardig. Ik wist niet precies wat zijn intenties waren, maar natuurlijk kon model zitten voor een kunstwerk nooit mis gaan. Tenminste, dat leek me van niet.
Ik had meerdere keren op mijn kamer gezeten met het businesskaartje van H. Styles - kunstenaar in mijn handen. Het was niet dat hij geen indruk op me gemaakt had, integendeel zelfs. Ik vond hem een beetje intimiderend, maar zeker ook indrukwekkend. Hij had iets... Iets wat ik niet kon verklaren. Er hing een bepaalde vlaag van mysterie om hem heen, gecombineerd met geweldig lekker parfum. Ik kon niet zeggen dat ik dit gevoel ooit bij iemand anders ervaren had. Ik keek nogal tegen hem op. Hij verliet mijn gedachten totaal niet. Ik had zelfs een paar keer op Facebook naar hem gezocht, uiteindelijk met succes.
Helaas was mijn privacy niet optimaal en kreeg ik van mijn kamergenoot al snel de vraag wie in godsnaam Harry Styles was. Ik wuifde het weg met het excuus dat het gewoon iemand was die ik laatst tegen kwam in een koffiecafé.
Vanavond was weer een zelfde avond als de afgelopen dagen. Ik zat aan mijn bureau op mijn kamer en moest een opstel schrijven, maar in plaats daarvan had de Facebook pagina van Harry weer een plek ingenomen op mijn scherm. Ik had doordat ik oordopjes in had met muziek totaal niet door dat mijn kamergenoot, Jamie, achter me stond.
"Die Harry was iemand die je één keer gezien had in een koffiecafé zei je?" begon hij. Ik sloot het tabblad snel. Alsof dat nog zin had, maar goed.
"..ja" bracht ik gemaakt onverschillig uit.
"Die kerel heeft wel veel indruk gemaakt voor iemand die je één keer gezien hebt" concludeerde hij.
"Hoezo?" vroeg ik zogenaamd onwetend verder.
"Ik zie zijn pagina nu al een paar dagen open staan maar jullie zijn geen vrienden" legde Jamie uit.
Daar had hij een punt. Er was dan ook geen reden om Harry een vriendenverzoek te sturen, gezien ik hem nog niet eens terug gebeld had. Ook daarvoor zocht ik naar het juiste moment. Ik wou eerst klaar zijn met deze drukke week. Of Harry dan nog zin in me had of andersom was nog maar de vraag.
Ik haalde mijn schouders op naar Jamie "waarom zou ik iemand die ik één keer gezien heb een vriendschapsverzoek sturen?"
"Dat weet ik niet, maar waarom zou je diegene wel constant op Facebook opzoeken?"
Ik haalde mijn schouders op en sloot mijn laptop af "ik ga slapen".
Jamie besloot het gesprek gelukkig niet verder voort te zetten. Ik sjokte naar mijn bed en trok mijn kleding uit tot op mijn boxer, om vervolgens een lange sweatpants aan te trekken en mijn tanden te gaan poetsen op de gezamelijke badkamer. Jamie stond al vrij snel naast me, ook klaar om te gaan slapen.
Eenmaal terug in de slaapkamer stapte ik onder de dekens en ging toen comfortabel liggen. Ik legde mijn telefoon op het nachtkastje naast me neer en keek toe hoe Jamie ook naar zijn bed sjokte.
"Nou ehm, welterusten?" zei ik uiteindelijk.
"Welterusten Louis" reageerde hij vriendelijk, waarna het nachtlampje uit ging en de duisternis de kamer over nam.
Ik rolde op mijn rug en staarde naar het lichtelijk verlichtte plafond. Ik kon niet wachten op het einde van de projectweek. Even rust en gewoon nog leuke dingen doen. Het viel dan ook niet mee om naar NYU te gaan. Het was hard werken, maar leverde uiteindelijk ook genoeg op.
Ik sloot mijn ogen. En ja hoor, daar was hij weer.
Damn Harry Styles, always on my mind.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen