"Luister je eigenlijk nooit muziek onder het schilderen?" besloot ik Harry te vragen. Het was niet bij dat ene glas wijn gebleven.
"Eigenlijk niet, hoezo?" vroeg Harry me grinnikend.
"Ik denk dat zoiets een schilderij wel totaal kan veranderen" vertelde ik. Harry trok zijn wenkbrauw op "nu maak je me nieuwsgierig". Ik kwam overeind van mijn kruk en liep wat onhandig naar Harry toe. Ik was niet dronken, enkel wat aangeschoten. Alcohol maakte me een stuk losser. Het was niet dat ik normaal enorm stil was, maar alcohol liet me nog wat meer praten.
"Heb je een geluidsbox?" vroeg ik terwijl ik zoekend rond keek. Harry knikte en wees naar het schap verderop, waar inderdaad een geluidsbox stond. Ik nam mijn telefoon er bij en verbond de geluidsbox met bluetooth, om vervolgens een goed nummer te zoeken. Toen ik uiteindelijk met Tom Odell aan kwam, keek Harry me droog aan.
"Louis, ik vind deze muziek niet slecht, maar als we echt een reactie uit willen lokken met schilderen zal de muziek toch iets heftiger moeten".
Ik haalde mijn schouders op en stak mijn telefoon naar hem uit. Harry nam de telefoon over en begon te tikken, om al snel het welbekende Bohemian Rhapsody op te zetten. Ik fronste "dit liedje is echt heel rommelig".
Harry grijnsde "en dat is precies wat ik wil bereiken". Het geluid werd volop open gedraaid. Ik liep naar het nieuwe schildersdoek, nam een kwast en begon wat strepen te zetten "zoiets?"
Harry grinnikte en kwam achter me staan, om vervolgens ook een kwast te nemen en met een andere kleur er doorheen te gaan.
"Ik ben benieuwd wat hier uit gaat komen" vertelde hij lachend. Ik ging met mijn kwast door een andere kleur en voegde nog wat andere strepen toe. Het ritme van de muziek was voor mij de drijfveer. Ik liet me helemaal op gaan in het schilderen met Harry.
Ik tekende een smiley "nu heb ik ook een portret van jou gemaakt".
"Kom op Louis, ik hoop toch dat ik er beter dan dat uit zie" lachte Harry.
"Ik kan niet beter dan dit" reageerde ik grinnikend.
"Kom, ik help je" klonk de stem achter me, waarna hij zijn eigen kwast weg legde en zijn hand over de mijne plaatste. Zijn hand was lekker warm. Onbewust vormde zich een glimlach op mijn gezicht. Schilderen met een beroemd kunstenaar, dat kon zeker niet iedereen zeggen. Daarnaast maakte de aanraking wederom iets in me los. Ik wou om de een of andere reden dat het niet op hield. Harry's hand duwde de mijne gelijkelijk aan over het canvas. Hetgeen wat hij creërde met mijn hand nam mijn volledige aandacht in beslag. Ik schrok dan ook behoorlijk zodra de muziek ineens over ging in mijn beltoon. Ietwat geschrokken deinsde ik achteruit, tegen Harry's borst aan. Weer warm. Ik kroop onhandig onder zijn arm door uit de greep en liep met grote passen naar de telefoon.
Jamie.
Ik had echt geen zin om op te nemen, maar er zat weinig anders op. Harry keek me afwachtend aan. Ik draaide het volume van de stereo lager en nam toen de telefoon op. "Met Louis"
"Hey Louis, kom je zomenteen ook indrinken bij Dave?" vroeg Jamie enthousiast. Ik wou helemaal niet nu ineens terug gaan naar mijn eigen vrienden. Ik vermaakte me goed hier, heel goed.
"Ik kom misschien later, oké?" besloot ik maar te zeggen.
"Waar ben je nu dan?" vroeg Jamie verder.
"ehm... Walmart" verzon ik.
Harry begon te lachen "walmart".
Ik keek hem grinnikend aan. De lach was nogal aanstekelijk.
"Louis dat klinkt niet als walmart" concludeerde Jamie.
"Ik zie straks wel of ik kom en hoe laat" sloot ik mee af en hing toen op. Harry was nog steeds aan het lachen "ik waardeer het dat ik net zo veel waard ben voor je als walmart".
Ik begon ook te lachen en gaf hem een speelse duw "pest me niet zo".
"Zullen we maar een pizza bestellen als avondeten? Of wil je die nog gaan halen bij walmart?" vroeg Harry lachend. Ik lachte mee. Deze middag was heel anders dan ik verwacht had, maar het beviel me goed.

Reacties (1)

  • Paardenvriend

    Ahhwwww cuties.xD

    Dat schilderen was lief lief lief lief!!!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen