Ik had mezelf weer eens voor schut gezet. Was het niet met het in slaap vallen op zijn bank, dan was het wel met mijn ongemakkelijke afscheid. Wat in godsnaam moest hij wel niet denken?
De alcohol was inmiddels wel een beetje uitgewerkt. Door de inzinking van zojuist had ik eerder de voorkeur om in bed te kruipen. Wellicht kwam de drang wel terug zodra ik een paar drankjes op had en onder vrienden was.
Het was een half uurtje later dat ik bij Dave aan kwam. Dave ging wel naar NYU maar woonde gewoon in de stad. Dat was een stuk handiger met uitgaan moest ik toegeven. Zodra iemand echt dronken was konden we altijd nog bij Dave overnachten.
Eenmaal voor het appartement staande drukte ik op de deurbel. Het was al vrij snel dat de deur open ging en Dave me tegemoet kwam.
"daar is 'ie toch!" bracht hij in enthousiasme uit. Ik grinnikte om de blije reactie en passeerde hem toen.
"Eindelijk!" bracht Jamie uit terwijl hij zijn fles bier omhoog hield bij wijze van een toost. Er waren ook nog 3 andere vrienden van Dave aanwezig. Ik had ze wel eens gezien maar kon niet zeggen dat ik ze echt goed kende. Meestal kwam je dan ook rond het midden van de avond andere mensen tegen en voordat je het wist was de avond voorbij.
"Hé Dave, Louis gaat vanavond meiden voor ons versieren" riep Jamie lachend. Dave lachte mee. Ik merkte nu pas hoe luid je werd van alcohol. Normaal gesproken zou ik wel mee gedaan hebben, maar nuchter was de ervaring compleet anders.
Dave drukte me een flesje bier in de handen en wees naar een plek waar ik kon zitten. Ik deed dan ook gewoon wat van me verwacht werd.
"Was het gezellig in walmart?" vroeg Jamie al snel. Die vraag had ik kunnen verwachten.
"Ja hoor" was mijn korte antwoord.
Net toen Jamie verder wou vragen werd er ingesprongen, vragende of we het over een interessanter onderwerp konden hebben dan walmart. Van binnen kon ik wel zuchten van opluchting. ik kon niet wachten tot we daadwerkelijk in de club waren. Niet zo veel aan mijn hoofd maar gewoon dansen en wat drinken.

Nogal aangeschoten kwamen we aan in de uitgaansgelegenheid. Het was weer eens druk gezien het een vrijdagavond was. Dit was dan ook dé club waar iedereen naar binnen wou.
"Die frisse look van je moet maar beter werken Louis, ik zie genoeg knappe meiden hier" fluisterde Jamie in mijn oor. Ik schudde lachend mijn hoofd "ik ga mijn best doen voor je, goed?"
"Ook voor jezelf hè, ik kan het niet meer aan zien hoe op je laptopscherm de hele tijd het venster open staat met die kerel van het koffiecafé. Ik geef de voorkeur aan een leuk meisje".
Ik was net even de gedachte aan Harry kwijt en nu had hij het al weer terug gebracht.
"Ook daar zal ik mijn best voor doen" gaf ik dit keer als een oprecht antwoord. Ik wou niet meer herinnerd worden aan Harry. Het was ongemakkelijk en raar. Ik kende hem amper. Ik zou alleen naar hem toe gaan voor een schilderij, maar in plaats daarvan was ik een beetje aangeschoten met een verfkwast gaan zwaaien, had ik pizza gegeten en geslapen op zijn bank. Nee, het moest niet gekker kunnen. Harry was gewoon... ik wist het niet meer. Ik wist helemaal niet wat ik van hem moest denken. Hij was heel erg aardig, maar vond ik dat leuk? Vriendschappelijk zeker weten. Ik vond niets fijner dan goed met elkaar kunnen lachen en er was geen ontkennen aan dat Harry en ik die klik hadden. Toch was er nog een andere klik. Een bepaalde vonk. Er moest toch wel een reden zijn waarom hij me zo nerveus maakte? Me zo beschaamd maakte? Ik had niet echt de persoonlijkheid om me veel aan te trekken van wat mensen van me vonden, maar Harry was anders. Ging ik mezelf verbieden om überhaupt gevoelens voor Harry te ontwikkelen? Nee natuurlijk niet. Het mocht dan een beslissing zijn die voortkwam uit alcohol.. In werkelijkheid maakte me het geslacht van een persoon niet uit, zolang ik zelf maar gelukkig was.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen