De sfeer zat er goed in. De club was goed vol met mensen en iedereen leek het goed naar zijn zin te hebben. Op het podium was een of andere dj bezig met wat goede tracks draaien zodat de sfeer nog wel wat beter werd. Gezien toch niemand me hier fatsoenlijk kon horen, kon ik net zo goed mee schreeuwen met de muziek. Ik was de vermoeidheid van die avond al lang weer vergeten door de alcohol. Een nogal vermakelijke bezigheid was mensen kijken. Er liepen weer eens enorm veel verschillende types rond. Jamie begon een of ander verhaal tegen me te vertellen en met veel moeite kon ik dat verstaan. Midden in het gesprek zag ik verderop een bekend gezicht rond lopen. Harry? Nee toch? Toen ik nogmaals goed wou kijken, was hij al weer verdwenen. Wat zou Harry hier moeten doen? Ik had het me vast verbeeld. Harry zou hier niet rond lopen. Daar was hij niet het type voor, toch? Ik draaide mijn rug naar de richting waar ik hem zag en besloot me bezig te houden met Jamie. Ik wou niet aan Harry denken vanavond.

Ik was inmiddels met mijn ietwat zatte kop toe gekomen aan met een meisje praten. Gezien ze ook nog wat vriendinnen om haar heen had hangen, had ik tevens Jamie er bij betrokken. Het ging allemaal geweldig goed, totdat er ineens een kerel naast stond die nogal vijandig tegen me begon te doen. Het bleek dat het meisje een vriend had en natuurlijk leek ik weer degene die fout zat. Met mijn ietwat zatte kop kwam alles best laat aan en nam ik alles met een korreltje zout, maar het werd behoorlijk lastig om mezelf te verdedigen op deze manier. Waar ik ook heen liep, de jongen liet me totaal niet met rust. De rest van onze groep was met totaal andere dingen bezig. Ik was alleen gelaten in principe. Eigenlijk wou ik gewoon naar huis. Ik wou niet meer hier zijn. Ik had genoeg gedronken en behoefte aan een bed. Ik liep naar Jamie en zei dat ik alvast naar huis ging. Dat werd goed gekeurd. Gelukkig was ik een jongen en mocht ik wel in mijn eentje naar huis, in tegenstelling tot de meeste meiden.
Ik liep per direct naar buiten, om daar volgens ruw terug getrokken te worden.
Ik draaide me geschrokken om. En ja hoor, de jongen wilde me nog steeds niet alleen laten. Ik zuchtte "ik wil je vriendin niet versieren".
"Dat leek net toch wel anders" ging hij er tegenin. De jongen kwam dreigend dichterbij en duwde me richting de muur. Ik wist eigenlijk niet echt wat ik moest. Ik had te veel gedronken om fatsoenlijk in verweer te komen, maar in in mekaar geslagen worden had ik ook niet erg veel zin.
Ik sloot mijn ogen voor de opkomende klap, maar die bleef uit. Het was pas na een paar seconden dat ik mijn ogen weer durfde te openen. Harry?
"H-Harry?' bracht ik ietwat dronken uit.
"Hey Louis" zei Harry met een glimlach. De kerel die me wou meppen was om de een of andere reden spoorloos verdwenen. Wat Harry gedaan had wist ik niet, maar het beviel me.
"Gaat het?" vroeg hij al vrij snel. Ik knikte ietwat onhandig en zuchtte zacht. Waar kwam hij überhaupt vandaan? Had ik hem toch goed gezien daar straks? Was dit iets waar Harry ook naartoe ging? Was hij me gevolgd? Vast niet.
Mijn schaamte van daar straks was wel verdwenen. Dat kwam waarschijnlijk door de alcohol, maar goed. Harry zag er om de een of andere reden nog beter uit dan normaal. Echt helemaal niet verkeerd. Je zou er bijna een kunstwerk van maken. De gedachte liet me grinniken.
"Hé Louis, ben je er nu nog steeds?" vroeg een stem plotseling. Jamie. Ik keek hem aan en knikte. "Ja, kwam net een of andere kerel tegen die dacht dat ik zijn vriendin ging versieren, hij wou me volgens mij meppen".
Jamie had echter meer oog voor degene naast me. "Hé is dat niet die kerel die de hele tijd op je Fa-"
Ik snoerde hem de mond "Jamie laten we nu geen irrelevante dingen gaan vertellen".
"Oh, ben jij Jamie?" begon Harry, waarna hij zijn hand uit stak. "Ik ben Harry".
Ik kon wel door de grond zakken van schaamte.

Reacties (1)

  • Paardenvriend

    Geniall. :')


    Oeh en snel weer verder! Deze storie is geweldig!!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen