Ik heb overigens het plaatje van de story veranderd gezien ik deze manip gisteren tegen kwam en deze werkelijk perfect is voor de story:)x

Ik opende langzaam mijn ogen en trok vervolgens de dekens nog wat beter over me heen. Ik had geen zin in al het licht. Ik wou slapen voor eeuwig. Het was gewoon een kater, maar goed. Nogal traag draaide ik me om en keek toen naar Jamie.
"Hé zatlap" was het eerste dat hij uit bracht.
Ik zuchtte zacht. "hey" bracht ik met een krakerige stem uit.
"Ben je een beetje uit je alcohol coma?" vroeg hij lachend.
Ik haalde mijn schouders op "ik ben wakker, maar actief kan ik het niet noemen".
"Ik ben wel benieuwd wie je zo veel berichten gestuurd heeft, gezien je telefoon al enorm vaak getrild heeft" ging Jamie verder.
Ik fronste even en graaide naar de telefoon op het nachtkastje. Ik kon wel gokken wie het was. Zodra ik mijn display op lichtte werd dat vermoeden dan ook bevestigd. Harry.
"Waarom begin je ineens zo te glimlachen naar je scherm?" vroeg Jamie lachend.Het leek me geen slim idee om te vertellen wie er berichten gestuurd had.
"Is het die Harry-kerel?" vroeg hij zelf al verder. Ik wist niet eens welke naam ik anders moest zeggen, dus bleef ik maar gênant stil.
"Aardige kerel, maar ik geloof dus echt niet dat je hem alleen die ene keer tegen gekomen bent in dat koffiecafé".
Ik wilde wel vertellen dat ik Harry meerdere malen gezien had, maar ik wist niet of ik moest vertellen over het portret. Jamie vond dat vast raar en ging gelijk van die vreemde vermoedens krijgen. Nou ja, het zat me vaag bij dat ik Harry vannacht nog good looking noemde. Er was dan ook geen ontkennen aan: hij zag er goed uit.
Wat hij daadwerkelijk in de club deed wist ik niet, maar hij had mij hoe dan ook gered van een knokpartij. Als hij er niet was geweest, had ik nu zeker weten een blauw oog. Ik was hem dan ook enorm dankbaar. Tevens moest ik dat naar mijn mening even aan hem duidelijk maken.
Ik opende de berichten en reageerde eerst op het bericht dat ik veilig thuis was gekomen en dat het nu wel oké ging. Vervolgens stuurde ik mijn bedankje.
U (10:39): nog bedankt voor het verdedigen tegen die kerel daar buiten de club. Vond ik erg lief (: x
Ging die "x'" te ver? Wellicht zwakte de smiley het een beetje af. Wat wou ik überhaupt uitstralen? Het ene moment gaf ik toe dat hij er goed uit zag en dat we het goed konden vinden, maar ondertussen verbood ik mezelf om té vriendelijk te reageren. Wat een onzin. Ik ging dit antwoord gewoon omarmen alsof het mijn bedoeling was. Hoe Harry het op vatte zag ik wel tegen die tijd.
"Oké, blijf maar ontkennen en negeren. Maar ik kom er wel achter op een dag hoor" reageerde Jamie zelf maar. Daar had ik vrede mee. Zo hoefde ik in ieder geval niet te vertellen wat er werkelijk gaande was. Niet dat walmart een goed excuus was, maar oké.
Mijn telefoon begon weer te zoemen. Een bericht terug van Harry.
Harry (10:41): Geen moeite hoor. Met een blauw oog zouden we het mooie portret moeten verpesten (; x
Harry deed er overduidelijk nog een schepje bovenop met zijn knipoog smiley en dan ook nog dat kusje. Ik voelde dat ik het warm kreeg. Dit beviel me wel. Ik was om de een of andere reden gecharmeerd. Hij leek oprecht lief en geïnteresseerd. Ik kon niet zeggen dat ik dat ooit bij een meisje gemerkt had. Ik hield er wel van dat hij het initiatief nam. Ik moest zeggen dat ik dat aantrekkelijk vond. Ik wou me nergens op vastpinnen, maar dit alles zette me toch wel aan het denken. Begon ik nu gevoelens te ontwikkelen voor Harry -die way out of my league was-?
Waarschijnlijk wel. Wie hield ik voor de gek.

Reacties (2)

  • Qualantinos

    Dankjewel, dat vind ik echt heel fijn om te horen (: xx

    2 jaar geleden
  • Paardenvriend

    Ik zag nieuw hoofdstukje en ik dacht "yessss!"

    Ik vind deze storie zo goed!!! Je schrijft fijn!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen