Ik schrok op van het gezoem van mijn telefoon. Louis?
Ik was zelf niet erg dronken of iets afgelopen avond. Ik kon het gewoon echt niet hebben dat Louis me zo machteloos achter gelaten had. Ik moest controle en macht hebben. Ik had simpelweg besloten ook naar de uitgaansgelegenheid te gaan. Er waren vast wel zo veel mensen dat ik niet eens op viel.
Het had een tijdje geduurd voordat ik Louis gespot had in de menigte. Er stonden nog wat andere jongens bij te dansen en te zingen. Ze zagen er uit als vrienden, niet meer en niet minder. Ik was dan ook wel een beetje territoriaal aangelegd en zodra ik eenmaal iemand op het oog had, zag ik diegene liever niet met iemand anders. Louis wist het zelf nog niet, maar ik had hem dan ook uitgekozen als mijn nieuwe jongen. Ik ging me fixeren op hem, mijn best doen om hem over te winnen. Hij zou de leegte opvullen.
Des te langer dat ik naar hem gekeken had terwijl hij danste en zong, des te grappiger het werd. Hij was dan volgens mij ook best wel dronken. Toen hij eenmaal aanstalten maakte om naar buiten te gaan, moest ik hem natuurlijk onopvallend achtervolgen.
Eén van de jongens waarvan ik dacht dat hij gewoon vriendschappelijk mee deed, leek hem eerder te willen meppen. Zodra de jongen begon te duwen tegen Louis en hij daarop vervolgens weinig kon doen door het dronkenschap, begon ik te denken dat ik in moest springen. Ik zette het onmiddellijk op lopen en drukte de jongen tien dollar in de handen "neem dit aan en laat dan de jongen met rust". Tot mijn verbazing vertrok hij dan ook gelijk. Ik kon goed tien dollar missen, al zeker als ik Louis daarmee kon redden.
"H-Harry?" had hij verbaasd uitgebracht. Dit kon nogal vreemd over komen, of juist als een heldendaad. Ik wist het niet. Zodra Jamie eenmaal op was komen dagen en wat wartaal uit begon te kramen, waren ze samen naar huis gegaan. Ik had dat voorbeeld opgevolgd, ietwat bezorgd. Ik wou natuurlijk dat Louis goed thuis kwam en tevens dat hij me geen creep vond. Dan viel mijn hele plan in duigen.
Nu ik eenmaal de volgende morgen schrok van mijn telefoon, had ik inderdaad pas de late reactie van Louis die ik verwachtte. Ik had dan ook redelijk wat berichten achter gelaten over hoe het nog ging, of hij al thuis was en of hij een leuke avond had gehad.
Louis gaf me een update over zijn gesteldheid en vervolgens een nogal vriendelijk bedankje inclusief een kusje en lachende smiley. Als dat geen positief teken was wist ik het ook niet meer! Ik besloot daar natuurlijk gelijk op in te spelen door te zeggen dat het geen moeite gekost had en de smiley vervolgens nog wat aan te dikken. Ik had er totaal geen spijt van zodra ik op verzenden drukte. Dit ging zeker goed komen. Het had nog wat werk nodig, maar ik ging Louis gemakkelijk voor me winnen. Ik was er in eerste instantie nog niet zeker over of hij gay was, maar hij had dan ook niets gedaan wat het tegendeel bewees. Hij was ietwat voorzichtig geweest als het aan kwam op mij aanraken, maar dat vond ik dan ook niet heel vreemd. We kende elkaar dan ook nog maar net. Ook leek het alsof hij er wel voor open stond om me fatsoenlijk te leren kennen. We hadden een klik, dat was niet te ontkennen. Iedere keer dat we elkaar ook maar per ongeluk aanraakte, leek zijn gezicht ietwat op te lichten. Jamie was vannacht begonnen over dat ik hem bekend voor kwam door iets wat Louis gedaan had. Had hij me dan wel opgezocht? Een tevreden glimlach speelde op mijn gezicht.
Louis Tomlinson, you are mine.

Reacties (1)

  • Paardenvriend

    Jeeeejjj Larry.xD
    Hazza ga der voor!
    Jullie spreken snel weer af met zijn tweeën en dan komt het helemaal goed.
    Want jij bent de Louis redder.xD
    En daar is Louis heel blij mee.

    Oke... Ja! Kudooooo

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen