Foto bij Chapter 39.1 ||

Theo Walcott


Het was nu een week geleden sinds het gala. Melanie had meteen door dat Nadieh en ik waren weggeslopen en was thuis door het lint gegaan.
'You came out of the same room as her!' had ze me verweten. 'She had this annoying arrogant and satisfied smirk on her face. You can't tell me nothing happened!'
Ik keek haar verscheurd aan. Zou ik opnieuw proberen de plooien glad te strijken en mijn huwelijk te redden? Of zou ik haar de waarheid vertellen en alles kapotmaken? Uiteindelijk kwam ik tot het besef dat er maar één mogelijkheid was en dat was om eindelijk te stoppen met het perfecte gezinnetje te spelen, want dat waren we allang niet meer.
'I'm sorry, Mel. I know that's hard to believe right now but I've never wanted to hurt you,' begon ik, maar ze kapte me meteen al op een agressieve toon af.
'You fucked her, didn't you?!' Ze was razend. Écht razend. Ze stormde op me af en sloeg me zo hard ze kon tegen mijn borstkas. 'Did you like it?! Was she better than me? You're a fucking asshole, Theo Walcott! A coward!'
Ik greep haar polsen vast in de hoop dat ze zou bedaren, maar ze rukte zich los. Met haar vlakke hand raakte ze mijn wang die meteen rood begon te gloeien.
'She ruined everything!' riep ze half hysterisch.
'That's not true!' wierp ik tegen. 'Our marriage was already falling apart long before Nadieh came along and it's finally time that we realise that. We're not happy anymore, Melanie. We haven't been for months.'
Melanie viel stil en ik hoorde haar alleen nog maar zachtjes snikken. Ze wist dat ik gelijk had, maar dat nam niet weg dat het veel pijn deed.

Na die zware discussie had ik mijn spullen gepakt en besloot ik bij Alex te gaan crashen. Geen idee voor hoelang, maar in ieder geval kon het niet meer goedkomen tussen Melanie en mij.
Ik zuchtte en liet me op het bed in Alex' logeerkamer vallen. Ik ging door mijn telefoon en bleef steken bij de contactnaam "Nadieh". Ik wilde haar een bericht sturen of opbellen, maar ik wist niet wat te zeggen. Het leek me erg duidelijk dat ik een onenightstand was en dat ze een spelletje had gespeeld. Wel, dat spelletje had ze met overschot gewonnen.

Anne Ramsey


Het was zaterdag dus kon ik lekker uitslapen. Het was al na tien uur toen ik opstond en me naar beneden waagde om te ontbijten. Aaron was de deur al uit omdat hij een wedstrijd had en Colleen ging om boodschappen. Ik was eigenlijk echt wel blij dat Nadieh en ik dit weekend naar ons appartementje verhuisden. Met je getrouwde broer en zijn echtgenote onder hetzelfde dak wonen, was niet bepaald ideaal, maar het was een goede tijdelijke oplossing geweest.
'Ready to go to Ikea this afternoon?' vroeg Nadieh die net klaar was met ontbijten. 'Or are you going to Alexis' place to have sex with him for the rest of the day?'
Ik rolde met mijn ogen en schoot in de lach. Het was typisch voor mijn zus om zo'n opmerking te geven.
'That's not all we're doing,' lachte ik.
'Yeah, he'll probably be too tired after today's match,' pestte ze me. 'Wasn't it an away game against Southampton? Maybe he'll score a few goals.'
Ik negeerde haar commentaar en schonk een kop koffie voor mezelf in. Uiteindelijk antwoordde ik op haar initiële vraag.
'Yeah, let's go to Ikea this afternoon. There's still some stuff we need for our flat. Tomorrow I'm going to the antiques market on Portobello Road with Alexis anyway.'
Nadieh begon hard te lachen en keek me aan alsof ze me niet langer herkende. 'Look at you! Having cute dates and being in love and all that bullshit!' grinnikte ze.
'Shut up!' gromde ik. Tijd om van onderwerp te veranderen. 'Have you heard from Theo yet?'
Het gezicht van mijn zus werd meteen weer grauw. 'Nope. Why would I care? I got what I wanted after all.'
Ze deed wel alsof het haar weinig kon schelen, maar mij kon ze niets wijsmaken. Ze wilde niets liever dan dat Theo hier zou aankloppen en haar de liefde zou verklaren. Ik vreesde nochtans of dat nog stond te gebeuren na wat ze had aangericht.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen