Foto bij Young, Wild and Free

Ik besefte me plots dat dit ook nog een ding is, vergeef me aub dat ik jullie vergeten was. Kpop is echt een zwart gat. I FELL IN A HOLE.

Tom voelt Bills ogen branden als hij heel voorzichtig gaat zitten. Bill lacht luid en maniacaal. Tom kijkt z'n broer koud aan. Hij heeft Bill nog steeds niet vergeven voor z'n scherpe woorden gister avond. Bill schijnt het echter helemaal vergeten, veel te zeer in z'n nopjes met Tom's pijn. "Zie je nou wat ik bedoel?" Vraagt hij poeslief. "Ach man, val omhoog." Tom laat Bill z'n langste vinger zien. Bill trekt een gezicht en draait zich naar Gustav om een gesprek met hem aan te knopen. Gustav heeft het echter veel te druk met z'n verloofde te smsen om zich ook maar één minuut druk te maken om Bill's aandrang om over Tom's achterwerk te praten. Tom is hem hier vrij dankbaar voor.
Georg komt de woonkamer in met een grote kan koffie en vier mokken. Tom's hart doet een soort van salto als hij de twee krijt mokken ziet. Dein Tomi staat er nog steeds op Georg's mok. En het is zo waar, nu meer dan ooit. Georg heeft Tom officieel geclaimed. Tom heeft geen spijt van afgelopen nacht, maar hij weet dat als hij z'n billen brandt, hij ook op de blaren moet zitten. "Gaat het een beetje?" Georg gaat naast Tom op de bank zitten en drukt een kus op z'n wang. "Ja, gaat wel..." Mompelt Tom. "Leugenaar!" Roept Bill luid. Tom kijkt verstoord naar hem op. "Vroeg iemand jou naar je mening?" Vraagt hij vernietigend. Soms kan Tom net zo'n bitch zijn als Bill. Georg schijnt geammuseerd en Gustav kijkt op van z'n mobiel. "Nee Tom, maar ik weet hoe je je voelt. Ik had ook pijn na de eerste keer, dat is heel natuurlijk Tom." Bill speelt z'n rol als bezorgde tweeling broer heel goed. Tom prikt er meteen doorheen. Dr is meer aan de hand hier. Hij schuift dichter naar Georg toe, Georg maakt him moediger dan hij zich voelt. Tom voelt zich altijd nogal kwestbaar als hij ruzie heeft met Bill. Georg slaat een arm on hem heen. "Onzin, Bill, ik hoorde precies wel hoe je net lachte. Ik weet nog precies wat je gister avond bij jou thuis tegen me zei. Is dat waarom Andreas niet mee is nu? Waarom ben je zo geobsedeerd met wat ik met Georg doe?" Vraagt Tom. Hij kijkt Bill recht aan. Bill kijkt terug, alsof hij niet eens onder de indruk is. "Het maakt me niet uit wat je met Georg doet. En wat ik gister zei dat meende ik niet." Bill zet z'n engel stemmetje op. Tom voelt braak neigingen op komen. Bill liegt tegen hem, dat is zeldzaam.
Tom zoekt naar Georg's hand, hij heeft hou vast nodig. Z'n balans is totaal de weg kwijt. Geheel en al door de kluts. Georg knijpt zachtjes in Tom's vinger's. Z'n groene ogen proberen zich te verontschuldigen. Tom leunt tegen hem aan en zucht. "Bill, ik wordt zo ongeloofelijk moe van je. Ik ben je tweeling broer, en zoals je gister zei, ik voel wat jij voelt. Ik voel dat je liegt Bill, want dat voel ik altijd. Wees toch eerlijk tegen me." Zegt hij, bloed serieus. Opeens staan dr tranen in Bill's ogen. De mascara loopt langs z'n gezicht en hij snikt zachtjes. Tom vloekt, maar zo zacht dat alleen Georg het kan horen. Hij heeft geen zin in dit soort theater. Het is totaal nutteloos en het maakt ook niets goed. En dat is juist wat Tom wil, het weer goed maken met Bill. Hij staat op, opgelucht dat hij even niet hoeft te zitten, en loopt op Bill af. Hij trekt een zakdoek uit z'n broekzak en veegt voorzichtig de mascara van Bill's gezicht. "Alsjeblieft Bill niet janken, daar kan ik niet tegen." Mompelt hij. "Maar Tom, ik wil geen ruzie met je hebben, ik wil niet dat je me haat." Snikt Bill. Tom hurkt naast Bill's stoel en krijgt er meteen spijt van. Dat doet pijn aan z'n al zo zere kont.
Bij het zien van Tom's uitdrukking, lacht Gustav zachtjes. Hij leunt naar Georg toe. "Je bent toch niet te hard voor hem geweest?" Vraagt hij. Georg schud z'n hoofd. "Nee, ik heb m'n best gedaan het zo comfortabel mogelijk te maken. Maar ik kan me best voorstellen dat zo'n eerste keer niet zo maar wat is." Is z'n antwoord. Gustav knikt en richt z'n blik op Tom en Bill. "Wat is er toch mis met hem?" Vraagt hij. Hij drukt z'n hand tegen z'n wang, waar Bill hem de avond te voren geslagen had. "Ik heb geen idee, Tom zei dat Bill gisteravond iets tegen hem gezegd heeft dat hem bang maakte. Maar Tom wilde niet zeggen wat Bill allemaal zei." Georg kijkt ook naar Bill en Tom, z'n groene ogen vol zorgen, meer zorgen dan Gustav er ooit in gezien heeft. "Denk je dat Bill jaloers is?" Vraagt Gustav. Georg haalt z'n schouders op. Z'n bruine haar veert op en naar als hij dat doet. "Al sla je helemaal dood, ik heb geen idee wat er in dat geblondeerde hoofd om gaat..." Verzucht hij.
Tom gaat weer rechtop staan en loopt terug naar de bank. Bill huilt nog steeds. Tom gaat terug naast Georg zitten. Hij zucht diep en leunt zwaar tegen hem aan. Georg houd hem vast. Hij bemerkt een somberte in de broertjes die hij niet begrijpt. Een somberte die niet bevorderlijk is voor de hele situatie. Hij staat op en trekt Tom omhoog. "Sorry jongens, ik ga dit circus niet voor zetten. Ga alsjeblief allebei naar huis. Tom is moe en deze hele facade maakt me chagerijnig." Zegt hij. Gustav staat op, hij snapt ook wel wat Georg bedoelt. Bill begint aleen maar meer te huilen. "Jij gevoelloze zak. We proberen hier nader tot elkaar te komen." Klaagt hij. Georg schud zijn hoofd. "Op deze manier gaat het niet werken, Bill. We kunnen het beter na het weekend voortzetten." Zegt hij. Bill geeft hem een gekwetste blik, maar staat op en pakt z'n jas. Gustav volgt gedwee. Binnen twee minuten zijn ze allebei weg.

Georg doet de deur op slot. Dan loopt hij terug de woonkamer in. Hij haat het om Tom zo somber te zien. Hij wil Bill er niet de schuld van geven, maar kan zich toch niet aan de indruk ontrekken dat het vanuit Bill komt. "Kom Tom, jij gaat lekker je bed in." Hij pakt Tom bij z'n hand. Tom zegt niets en volgt Georg naar boven. Hij voelt zich hol van binnen, een beetje misselijk en vreselijk moe. Het is alsof z'n ziel van slag is, zoals altijd als hij en Bill niet op een lijn liggen. "Dank je, Geo..." Mompelt hij. Georg antwoord niet en trekt Tom de slaapkamer in. Zwijgend kleed hij Tom uit en duwt hem naar het bed. Tom ploft neer en z'n hele lichaam voelt de opluchting. Hij is weer samen met Georg, alleen met hem. En dat is eigenlijk het enige wat hij wil, na wat Bill hem gister avond naar z'n hoofd heeft geslinger.
Tom ontspant zich zo goed en zo kwaad als het kan. "Ik ga de honden uitlaten." Zegt Georg. Tom knikt. Hij heeft even geen zin om wat te zeggen. Georg leant over de rand van het bed en drukt een kus op Tom's mond. "Ich liebe dich, Tomi." Fluistert hij. "Ich dich auch." Antwoort Tom, nauwelijk hoorbaar. Maar Georg lacht en verlaat de slaapkamer. Tom trekt de dekens over zich heen en zucht eens diep. Hij sluit z'n ogen en hoopt in slaap te vallen. Maar nee hoor, z'n telefoon begin ongeveer meteen te trillen. Tom graaft zich uit de dekens and rijkt naar z'n broek, om z'n telefoon uit z'n zak te vissen. Het is Bill. Eigenlijk heeft Tom geen zin in Bill, maar hij voelt ook dat hij z'n broertje niet moet negeren. Hij swiped, zodat z'n telefoon opneemt. "Wat moet je?" Bromt hij. Bill mag best weten dat hij niet zo pleased is. "Tomi, laat me alsjeblieft binnen, ik wil met je praten." Zegt Bill, heel zacht. "Sta je voor m'n deur, ben helemaal gek. Georg is met de honden uit. Heb je liggen wachten ofzo?!?" Tom voelt zich geschokt. "N-nee, Georg kwam langs om Pumba op t halen." Stottert Bill. "Wat wil je van me, Bill, ik ben moe, ik wil slapen." Antwoort ik. "Ik kan naast je komen liggen." Fluistert Bill. "Ben je helemaal belazerd? Ga naar huis Bill, ik zie je na het weekend." Tom hangt op.

Reacties (1)

  • tubbietoost

    OMG.. Ik was deze story helemaal vergeten..
    Ik ben er nogsteeds verliefd op <3

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen