Ik heb ook een portret van Harry in huis zonder enige logische reden tho haha (;

Louis was na het ontbijt vrijwel gelijk vertrokken. Het afscheid was ook een stuk minder spectaculair dan verwacht. Met een simpele knuffel was het dan ook wel gedaan. Ik moest zeggen dat dat behoorlijk teleurstellend was. Ik wou Louis natuurlijk niets opdringen, maar na vannacht waren mijn verwachtingen toch wel een stuk hoger. Misschien had ik me te veel ingebeeld?
Had ik het gedroomd? Nee toch? Nee, want dan had Louis niet zo gereageerd op mijn vraag over Jamie. Waarom deed hij dan nog zo lastig? Ik wist niet of hij al vaker een jongen gekust had. Het tegenstrijdige van het alles was nog wel dat hij de kus begon vannacht. Je zou denken dat hij dan ook wel meer wou en me niet zo achter liet.
Ik was naar mijn atelier gegaan en had daar een tijdje staan kijken naar het portret van Louis. Het was nog niet af. Ik wist niet eens of Louis nog zin had om model te komen zitten. Bovendien zag hij er waarschijnlijk niet eens hetzelfde uit als toen.
Ik nam uiteindelijk de kwast vast en besloot het portret gewoon verder af te maken. Ik was best goed in gezichten onthouden en gezien ik Louis de afgelopen paar dagen gezien had, moest het wellicht lukken. Zo niet, dan verzon ik wel een manier hoe het opgelost kon worden zonder dat ik het zou verpesten.
Ik hoorde verderop voetstappen "meneer Styles?"
Ik was totaal niet in een goede bui door het alles, dus hoopte ik maar niet dat het een heel gesprek zou worden over Louis.
"Ja, Jessica?" riep ik terug.
"Zal ik het beddengoed vervangen?"
Ik wou in eerste instantie gewoon ja zeggen, maar eigenlijk hield ik achteraf bekeken liever de geur van Louis nog even vast.
"Nee dat hoeft niet, bedankt" zei ik uiteindelijk maar terug. Jessica maakte een bevestigend geluid en liep toen weer weg. Ik richtte me weer fatsoenlijk op het portret. Ik wou het graag klaar hebben. Wat ik er vervolgens mee ging doen wist ik nog niet. Ik kon het lastig aan Louis geven, gezien Jamie dat waarschijnlijk ook vreemd ging vinden. Bovendien wist ik niet eens of Louis daar wel plaats voor had op zijn kamer.
Om het portret hier in huis op te hangen was nog wel wat vreemder. Louis was dan ook wel speciaal voor me, maar om daadwerkelijk gelijk een portret van hem op te hangen ging me wat te ver. Bovendien zou Louis dat waarschijnlijk ook nogal vreemd gaan vinden. Ik wist dan ook niet wat ik moest denken zodra iemand een portret van mij in huis had hangen zonder enige logische reden. Ondanks dat ik geen bestemming voor het kunstwerk had, was het zonde om er niets mee te doen. Het was wellicht een kunstwerk voor de volgende expositie. Zo stom was dat idee nog niet.
Ik had er geen problemen mee om nog een expositie te organiseren binnenkort. Sterker nog, ik wou graag een expositie organiseren. Het was altijd fijn om contacten te onderhouden en nieuwe contacten te leggen. Bovendien was de positieve feedback natuurlijk ook altijd mooi om te horen. Het was zelfs een ideaal moment om Louis weer uit te nodigen. Wellicht waardeerde hij het portret.
Ik nam mijn telefoon er bij en zocht naar het nummer van Tess, mijn hulp bij het organiseren van deze exposities. Er moest dan ook gezorgd worden voor champagne en die dingen, dus hulp was altijd handig.
"Met Tess" nam ze al vrij snel op.
"Hé Tess, Harry hier. Ik was van plan om komende donderdag een expositie te organiseren. Zou je me willen helpen?"
"Natuurlijk. Wat had je in gedachten?"
"Gewoon het gebruikelijke: met een glaasje champagne erbij et cetera. Maar ik zat er aan te denken om er deze keer uitnodigingen bij te maken"
"Dat moet goed komen Harry, het word geregeld". Ik glimlachte tevreden. En nu nog hopen dat Louis ook kwam.

Reacties (2)

  • Qualantinos

    Ik heb een tijdje geleden een schilderij van Harry op groot formaat gemaakt haha

    4 jaar geleden
  • Paardenvriend

    Als Lou weet dat er een is komt hij echt wel kijken hoor Hazzaaaaa.
    Mijn kamer hangt ook vol met Harry.xD
    En de rest van de band.

    xD

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen