Foto bij hoofdstuk 13

Gelukkig voor mij gaan de volgende dagen beter, veel beter zelfs.
Ik heb wat dingetjes ontdekt: zwaarden zijn te zwaar voor me om op te tillen, speren zijn te lang, bij pijl en boog schiet ik telkens in mijn eigen arm, wat degene die erbij stond heel knap vond.
Conclusie: messen. Messen zijn perfect. Helemaal top zelfs.
Ik blijk er talent voor te hebben. Ik ben er vol mee aan de slag gegaan.
Ondertussen heb ik mijn conditie getraint en ben met grote tegenzin toch gaan gewichtheffen. Ik heb geleerd wat de meest voorkomende dodelijke planten zijn en wat je moet doen als je dodelijke dorst hebt.

Kreunend word ik wakker, ik kan me niet bewegen. Mijn armen en benen hebben zoveel kramp... kramp... spierpijn. Ik dwing mezelf om overeind te gaan zitten en met een geweldige schreeuw zit ik. Wat een opluchting...
Ik neem me voor om vandaag rustig aan te doen. Morgen is de dag dat je gaat laten zien aan de spelmakers wat je in huis hebt. Ik moet een goed punt halen, hoe hoger mijn punt. Hoe meer sponsoren ik zal krijgen.
Ik neem een korte douche en kleed me aan. Ik eet stilletjes en alleen een stevige maaltijd. Ik gok dat ik zo'n 5 kilo ben aangekomen, dat zou helemaal welkom zijn.
Met wankele stappen, stappen die doordringen tot in mijn hoofd. Loop ik naar de trainingszaal, niet iedereen is er al. De meeste wel. Scott komt me vrolijk tegemoet, ik wens hem weg. We hebben de laatste dagen samen getraint, hij is duidelijk sterker dan ik. Duidelijk, en misschien ook wel slimmer.
Ik wil niet toegeven aan mijn pijn, aan mijn oude mannetjes spierpijn. Dus ik ren samen met hem een paar rondjes, dan splitsen we ons, aangezien ik met messen werpen bezig ben en hij met zwaarden.
'Hallo Ayden,' zegt de vrouw die bij het messen werpen hoort.
'Hallo Breda.' zeg ik en pak 5 messen. 2 kleine, 1 middelmatige en 2 grote Saksische messen, vlijmscherp.
'Onthoudt, je linkervoet voor, concentreer je op je doelwit en schiet récht.'
'Jaja.' Dat zegt ze nou elke dag.
Ik ga schuin staan, haal diep in en uit en in één beweging raak ik de roos.
'Wonderbaarlijk.' fluisterd Breda. 'WONDERBAARLIJK!' Dát, zegt ze ook elke dag...
'Ja...' zeg ik, genoeg. Mijn arm schreeuwt. Ik leg de messen weg en loop naar een rand, ik ga zitten en sluit mijn ogen.
'Hey, hoe gaat het?' Brinnif komt naast me zitten.
'Spierpijn.' fluister ik.
'Wat?'
'Spier-pijn!' fluister ik harder.
'Ooh, spíérpijn!' roept ze hard en lacht. Een paar tributen draaien zich om en kijken me misprijzend aan.
'Nou bedankt.' zeg ik en wend boos mijn blik af.
'Ach kom op... nu even serieus, heb je een wapen bemachtigd... iets?'
'Zeker, ik werp messen.' Dan bedenk ik me dat ik heel erg bijzonder weinig naar Brinnif heb gekeken, ik heb geen idee wat ze heeft gedaan. Waar ze al die dagen was...'En jij?' vraag ik, nu echt oprecht nieuwsgierig.
'Pijl en boog, ik ben niet zo goed, speerwerpen kan ik wel goed, maar ik denk dat ik het liefst een pijl en boog wil bemachtigen in de arena. Ik heb voor de rest heel veel gewicht geheven en met eet en oneetbare planten bezig geweest. Ik kan ook een vuurtje maken en-'
'Oké, stop maar. Ik hoor dat je goed voorbereidt bent,' zeg ik. Ik ga liggen en sluit mijn ogen.
'Ja. Wat ga jij doen? Morgen?'
'Morgen? Wat is er morgen?'
'Ayden, laten zien wat je kan natuurlijk!'

Reacties (4)

  • AnnyXX

    Messen yes

    3 jaar geleden
  • Diago

    Messen werpen!!

    3 jaar geleden
  • Misschaosx

    Messenwerpen!!!!!!!(yeah)

    3 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Saksische messen zijn te groot om mee te werpen, toch? Voor zover ik weet zijn die niet bedoeld als werpmessen. Alsnog het beste Story op Quizlet, hoor!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen