Foto bij Chapter 044

*Een week later*
Ik stond voor de deur van de slaapkamer en zuchtte iets. Het is een week geleden van het ongeluk, en ik ben sindsdien deze kamer niet meer uit geweest. Door het kleine kraantje hier kon ik overleven zonder water, maar nu begin ik ook mijn limiet te raken. Ik kan dit echt niet meer... Ik opende de deur en bleef even staan. Ik hoorde de jongens lachen, hoe kunnen hun vrolijk zijn?. Ik liep in een streep door naar de woonkamer. 'Ailee?.' hoorde ik Tessa verbaast vragen. Ik zei niks en liep naar de bar toe, en vulde een glas met water. Ik dronk wat water en keek naar de muur. 'Gaat het?.' hoorde ik Noah vragen en keek haar kwaad aan. 'Nee het gaat niet, hoe vaak moet ik dat nog zeggen?.' snauwde ik. 'S-sorry we maken ons alleen zorgen om je Ailee!.' zei Noah. 'Nergens voor nodig!.' spotte ik. 'Hey, Ailee doe eens rustig!.' zei Suga. 'Ik doe niet facking rustig!.' gromde ik. De jongens keken me geschrokken aan. 'Ik word gek hier, elke dag dat gezeur aan me kop. Nee natuurlijk gaat het niet. Wat denken jullie zelf!.' zei ik. 'We willen alleen helpen!.' zei Jin. 'Je helpt door je kop te houden, en me met rust te laten!.' zei ik. 'Hey, Ailee ga niet te ver!.' waarschuwde Rap Monster. 'Interesseert mij niet!.' zei ik en dronk mijn glas leeg. 'Wauw je bent echt een bitch geworden!.' zei Suga. 'Lijk ik eindelijk een keer op jou!.' zei ik. 'Ailee!.' zei Noah. 'Wat nou!.' riep ik. 'Iedereen heeft het moeilijk ja, maar om dat op ons af te reageren is niet eerlijk!.' zei Noah. 'Het leven is niet eerlijk!.' zei ik. 'Ailee we leven echt met je mee maar.' 'Oh echt joh? Merk ik niks van!.' zei ik. 'Je gaat nu echt te ver!.' gromde Rap Monster. 'Nogmaals, kan me niet schelen. Ik ben klaar met deze bullshit, klaar met dit leven klaar met alles. Laat me gewoon met rust!.' zei ik en liep de slaapkamer weer in. Ik trok mijn koffers onder het bed weg en gooide al mijn kleding erin. Ik vind het goed geweest. Toen alle kleren in de koffers zaten ging ik op het bed zitten. Ik raakte mijn ketting kort aan en zuchtte. Jason ik zweer je, je kan beter gaan rennen.
*Die avond*
Ik liep met mijn koffers naar de woonkamer toe, en de jongens keken om. 'Waar ga jij heen?.' vroeg Jhope. 'Weg!.' zei ik. 'Succes!.' zei Suga. De rest van de jongens zeiden niks meer, en ik liep naar de deur toe. Ik liep naar buiten toe, en keek nog een keer naar de loods toe. Rustig liep ik richting mijn oude huis toe, er is verder geen andere plek waar ik heen kan. Ik opende de deur, en keek naar de ravage die er nog steeds was. Ik zette mijn koffers neer en liep het huis rond, toen naar boven. Ik zag in mijn slaapkamer nog bloed liggen, van toen Jason me ontvoerde. Ik voelde de tranen weer over mijn wangen rollen en plofte op het bed neer. Ik haat dit....ik haat dit zo erg. Ik mis je zo erg Jimin.
De volgende morgen liep ik rond door mijn huis, en probeerde de meeste troep op te ruimen. Toen het meeste schoon was keek ik het huis rond en zuchtte. Ik voelde mijn gsm trillen en haalde hem uit mijn zak. Akira belde me. Ik wou hem zo graag wegdrukken, maar besloot toch op te nemen. 'Ailee ben je echt weggegaan?.' vroeg Akira toen ik opnam. 'Ja!.' zei ik enkel. 'Waarom?.' vroeg Akira. 'Ik kan dit niet meer Akira!.' zei ik. 'Wat niet?.' vroeg Akira. 'Alles niet, dit leven niet!.' zei ik. 'Opgeven is geen optie!.' zei Akira. 'Te laat!.' zei ik. 'Laat je Jason nu gewoon winnen?.' vroeg Akira. Ik beet op mijn lip... 'Sorry Akira!.' zei ik. 'Wauw...ik had meer van je verwacht Ailee!.' zei Akira. 'Begin jij nu ook al?.' vroeg ik. 'Nee wacht...ugh sorry het was mijn bedoeling niet-' 'Doei Akira!.' zei ik en hing op. Fijn....
Ik besloot maar om een douche te nemen. Ik keek in de spiegel, door die 2 weken ben ik echt niet normaal veel afgevallen, maar dat interesseerde me geen reet op dit moment. Ik sprong onder de douche vandaan en trok mijn pyjama aan en kroop in bed. Langzaam begonnen de tranen weer te komen, en ik greep de lakens steviger vast. Ik haat dit ik haat dit ik haat dit ik haat dit.
Tegen de avond lag ik nog steeds op bed, ik had alleen wat moeite gedaan om een cracker naar binnen te werken net, maar meer ook niet.
Ik werd ik weet niet hoe vaak gebeld door Akira, maar ik negeerde hem de hele tijd. Als hij zo gaat doen kan hij ook oprotten, ik zweer het.
'Als ik niet bij Jason weg was gegaan leefde je nog Jimin, dit is echt allemaal mijn fout, en dit keer is alles mijn fout!.' zei ik zacht.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen