16+

      "Hé Hair," groette ik de jongeman met een groeiende glimlach. Zijn ogen stonden vrolijk, zijn wenkbrauwen verbaasd opgetrokken door mijn aanwezigheid.
      "Ik weet het, ik zou eigenlijk niet komen, maar ik moest wel toen de afspraak zo snel afgelopen was," verklaarde ik terwijl ik mijn jas uittrok en hem dan eindelijk om de hals vloog.
      "Nogmaals gefeliciteerd, lekker ding."
      Hij lachte, wreef over mijn rug en vroeg wat ik wilde drinken. Ik zei niks, hij wist het dondersgoed.
      "Natuurlijk, eerst een koffie voor mevrouw," zei hij dan ook na een paar seconden. Misschien had hij al wat drank op, dan ging het allemaal wat langzamer, meer op automatische piloot.
      Ik grinnikte om hem en schoof graag aan de eettafel - waar de anderen juist op zaten of naast stonden. De meesten lagen op de bank te zingen of stonden te dansen voor de geluidsinstallatie.
      "Nou, Rosie, speciaal voor jou." Een grote mok dampende koffie stond voor mijn neus op het houten blad. Mijn vingers gleden om het porselein en met een gelukkige blik keek ik naar Harry op.
      Zijn krullen leken wilder dan normaal, zijn ogen zagen rood en wijd en vrolijk - hij was moe, maar had zoveel zin in zijn feest. Zijn lippen waren droog, de scheuren in de fragiele kussentjes zichtbaar voor wie hem aandacht schonk. Zijn schouders hingen, net als zijn kleren, die ongestreken en gebruikt om zijn lichaam vielen, alsof de stof even vermoeid was als de man die het droeg.
"      Je ziet er niet uit, Hair."
      Hij knikte, glimlachte breed en drukte een kus op mijn wang.
      "Wat ben je toch complimenteus," grinnikte hij, voor hij in mijn wang kneep. Hij gebaarde dat ik m'n koffie moest opdrinken en schonk alvast twee glazen likeur in.
      "Op een goede avond, milady."
      "Charmeur," antwoordde ik, mijn stem doodserieus. Mijn ogen stonden echter vrolijk en ondeugend, hij wist wel hoe ik dat bedoelde.
      Onze glazen klonken, iemand in de ruimte schoot uit in een hard hoog gelach en een glas brak kletterend op de grond.
      Harry zuchtte, schudde zijn hoofd en zette zijn likeurtje op de tafel.
      "Het zijn net kinderen." De jongeman hief zijn handen voor een moment naar de hemel, alsof hij hier de volwassene was. Ik kon niet anders dan lachen.
      Harry was altijd al jong van geest geweest. Vrolijk en enthousiast en uitzonderlijk actief. ADHD noemden sommigen het, maar het was nooit vastgesteld. We konden dagenlang lachen om dezelfde grap, even stuk gaan over een scherpzinnige opmerking als over een poep-en-plasgrap. Zo kinderlijk, zo onschuldig en vooral heel fijn. Gezellig. Ongedwongen. Het maakte bij Harry nooit uit.
      Nadat een slungelige jongen met flets bruin haar een gesprekje met mij had proberen te voeren, hij mij met zijn dronkenhoofd had proberen te zoenen en ik hem - luid en duidelijk - had afgewezen, stond Harry pas weer naast mij. Hij had knalroze lippen, niet van het zoenen met een meisje dat denkt dat lippenstift dan echt een goed idee is, maar omdat hij het zelf had opgedaan. Zo gek was hij.
      Ik kon enkel mijn hoofd schudden, probeerde zijn haar aan te raken, wat mislukte.
      "Je bent raar, ik ga dansen." Mijn likeur was op, dus liet ik het glas staan. Harry lachte naar mij, zo breed en oprecht dat ik er zelf gelukkig van werd, tot hij mij niet meer zag. Ik had de woonkamer opgezocht en stond met een kleine groep mensen tegen elkaar aan geperst, op een zelf besloten dansvloer.
      Ik was moe, had de hele dag gewerkt en voelde hoe dat ene glaasje drank mijn wangen al had doen gloeien. Ik glimlachte om het gevoel en danste op het ritme van de muziek. Iedereen om mij heen had zoveel meer alcohol op dan ik, te merken in hun praten, bewegen en kijken. Een man van rond de dertig - wat deed hij op zo'n feest - stond heel excentriek te dansen op zijn eigen ritme, dat totaal niet matchte met het gedreun door de kamer.
      Ik glimlachte om hem, had ik niet moeten doen, want de man registreerde het ondanks zijn dronken blik en zwalkte naar mij toe. Een hand op mijn schouder en de ander op mijn heup, zijn vette adem blies in mijn gezicht.
      "Wat ben je mooi."
      Nee. Nee-nee-nee. Nee. Nope.
      Ik lachte ongemakkelijk, wrikte mij uit zijn greep en wimpelde hem af.
      "Ja, drinken!" riep ik over de muziek heen in een poging dat hij mij écht liet gaan. Hij twijfelde.
      "Wat wil jij?" gooide ik er hopeloos achteraan. Ik luisterde niet eens naar zijn antwoord, hoorde iets met Cosmopolitan – dat kan echt niet op die leeftijd – en vluchtte via de keuken naar boven.
      Met een zucht liet ik mij op het grote bed van Harry vallen. Wat was ik moe.
      De muziek van beneden werd zo gedempt, dat het een luid gezoem werd, de mensen in de hal klonken luid op de tegels, maar werden weggedrukt door de slaap. Mijn ogen werden warm, mijn oogleden zwaar. Tien seconden mocht ik eraan toegeven.
      Abrupt werd ik gewekt door een enorme klap en omhoog gewerkt door ruwe bewegingen van het matras.
      "Fuck," fluisterde ik in schrik. Mijn ogen moesten wennen aan het donker, maar ik hoorde het al. Zijn manier van ademen, bewegen. Misschien was het ook wel zijn geur.
      "Harry, klootzak, ik lag te slapen."
      "Ik ben ook moe," klaagde hij, zonder aandacht te geven aan mijn verwensingen. Zijn stem was laag en vervormd door zijn wangen die tegen het bed aandrukten.
      "Het boeit me niet eens meer, dat ik eigenlijk -de gastheer hoor te zijn," kwam er in delen uit, zijn stem loom en langzaam. Ik zuchtte met hem mee en sloeg mijn ogen op naar het donkere plafond.
      "Lekker ding," mompelde ik, "Laten we gaan slapen."
      Ik richtte mezelf op, om mijn schoenen uit te doen. Ook maakte ik mijn riem los, liet mijn broek op de grond liggen.
      Harry kwam kreunend overeind, tot hij op zijn ellebogen leunde. Hij keek mij aan met luie ogen, alsof hij me niet écht zag, en liet zijn blik over mijn hals, naar mijn borsten, buik en benen glijden.
      Zijn stem was zwaar, loom ook: "Ik heb heel vaak aan seks met jou gedacht."
      Mijn ogen werden groot, maar mijn lippen bleven op elkaar. Ik kon niets zeggen, enkel naar hem luisteren.
      Zijn stem was niet eens geil, er zat helemaal geen seks in. Hij was moe en dronken en gewoon, éérlijk. Hij had ook kunnen vertellen dat hij ooit iets had gestolen, of de dure vaas van zijn moeder had gebroken.
      "Zou je een keer seks met mij willen hebben?"
      Diezelfde toon. Er zat helemaal niets achter, geen rasperig randje, geen gesmoord verlangen. Alleen maar de oprechte vraag, alsof hij het alleen maar wilde weten. Dat het een keer zou kunnen, dat het een mogelijkheid was.
      Mijn bevroren houding brak, ik beet even op mijn lip, alsof ik gevleid was en we nu uren romantische seks zouden hebben, maar schudde toen mijn hoofd.
      "Je bent raar," herhaalde ik mijn woorden van eerder die avond. "En gek. Je hebt slaap nodig."
      Ik kroop onder de dekens en sloot mijn ogen.
      Ik luisterde naar zijn geluiden. Hoe hij zijn riem losmaakte, zijn schoenen uittrapte, hoe de broek met de riem er nog in op de grond viel, en hoe hij zijn shirt uittrok, ik wist dat hij aan het boord aan de achterkant zou trekken en de stof zo langzaam zijn blote rug zou laten verschijnen. Ik hoorde de dekens, ik voelde ze ook bewegen en vervolgens kwam zijn warmte mij tegemoet. Hij krabde over zijn huid, het schurende geluid vulde de ruimte.
      "Ik meende het wel," fluisterde hij toen. Hij draaide zich om, gezicht naar mij gekeerd, maar ik durfde niet te bewegen.
      "Sorry, Rose, maar ik zou wel een keer seks met je willen. Ik denk echt dat dat goed voelt."
      Het was stil. Heel lang eigenlijk. Ik dacht dat hij had gedacht dat ik al sliep en dat hij dan ook maar was gaan slapen.
      Toen voelde ik zijn vingers over mijn zij. Hij had zich uitgestrekt en had zijn hand op mijn huid gelegd.
      Ik zuchtte beverig.
      "Je bent wakker," zei hij hardop.
      Ik zei niks. Ik beet op mijn lip.
      Voor even gebeurde er niks. We haalden allebei adem, voelden allebei onze lichamen in het matras duwen, en met name, voelden elkaars warmte via die ene aanraking.
      Harry haalde hoorbaar adem, heel diep in en heel diep uit, en bewoog vervolgens zijn vingers. Ze streelden mijn huid, precies bij mijn taille. Heel voorzichtig kropen ze naar mijn heupen en verder ging hij niet. Zijn vingers draalden daar maar, mijn bot aftastend, de tere huid aanrakend, hij stippelde een weg van en naar mijn heup en taille.
      Ik wist niet zo goed of ik meer wilde of niet. Zijn woorden hadden mij niet geil gemaakt, eerder verward, en zijn lichte aanrakingen konden mij niet van mijn stuk brengen. Maar toch, verlangde ik naar meer. Hij had iets in mij ontsloten, iets ontgrendeld en ik wilde het nu weten, voelen en proeven. Hij had mij nieuwsgierig gemaakt en ik wilde dat hij die hunkering zou stillen.
      "Alsjeblieft," stootte ik uit, mijn stem bezat geen kracht, geen volume en ik gaf me over.
      Als hij langer had gewacht, was ik teruggekrabbeld, want ik was een sterke vrouw en ik wílde mij helemaal niet overgeven. Ik wilde niet kwetsbaar zijn en ook niet afhankelijk zijn van iemand.
      Maar hij had mijn heupen gegrepen, had zijn vingers langs mijn billen laten gaan en vervolgens zijn kruis ertegenaan gedrukt. Ik snakte naar adem, want ik was hartstikke afhankelijk van hem en de gevoelens die hij op dat moment bij mij opbracht, en ik snakte naar adem want hij maakte me zo ongelooflijk geil.
      Ik beefde, strekte mijn spieren in alle lust, en hij bleef maar doorgaan met aanraken en wrijven en precies op de juiste plekken drukken en duwen en precies op de juiste momenten strelen en stoten.
      "Fuck, wat ben je geil," stootte ik uit, mijn stem droop van bewondering en begeerte. Ik draaide me naar hem om en werkte mijn slipje uit. Ik wreef over zijn erectie, nog onder de donkere stof van zijn boxer.
      "Oh Rosie, jij ook, jij ook," zuchtte en kreunde hij. "Fuck," zei hij. Hij duwde zijn onderbroek gehaast van zijn benen af, voor hij mijn heupen pakte, mij in het matras duwde en bij mij naar binnen kwam.
      Mijn spieren spanden zich aan, het gevoel in mijn buik werd tegelijkertijd gestild, als gevoed en mijn hoofd kantelde naar achteren. Ik kon niet anders dan op mijn lippen blijven bijten, als een soort tik waardoor ik dit gevoel iets onder controle hield.
      "Je bent echt sexy," gromde hij, zijn stoten hard en diep en rauw, zijn zoenen nat en lang en overal in mijn hals.
      Ik had geen controle meer. Niet over mezelf, mijn spieren, mijn gevoel, maar ook het ritme en hem en alles wat hij zei.
      Ik bereikte mijn hoogtepunt en hij bleef doorstoten. Mijn spieren trokken samen, mijn ogen rolden weg en het tintelende, brandende gevoel verspreidde zich door mijn lichaam, alsof het door mijn aderen liep.
      "Shit," hoorde ik Harry nog. Hij versnelde, ramde snel en kort tot hij met één harde lange kreun in mij kwam.
      Hij bleef een minuut boven mij hangen, zijn adem schokte en kwam langzaam tot rust. Hij rolde van mij af en greep mijn hand.
      "Fuck, Rose, dat hadden we veel eerder moeten doen."



______________________________________________________________________________________________________________________

Tips en reacties zijn altijd welkom!

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen