Foto bij Dark 1

Dark 1

Ik had mezelf uitgeput- letterlijk en figuurlijk. Maar het moest, zo konden mijn gedachten niet meer afdwalen naar de blonde jongen, Kyle, Anna en Louis’ pijnlijke woorden. Deze ochtend had ik mij afgereageerd tijdens het boksen. Ik was niet meer zo snel als vroeger, maar de basis bezat ik nog wel.
“Shit!”
Ik gooide van woede mijn potloden bijna op de grond, uit pure wanhoop, terwijl ik het voicemailbericht hoorde dat Safaa, mijn jongste zusje had ingesproken. Ze wisten dat ik bij Kyle was geweest.
Ik had nooit mogen gaan, nooit- ik had mijn ouders gekwetst en mijn zussen. Zij wisten als enigste wat er gebeurd was- fuck.
Alsof het niet erger kon, belde Adam mij om mij een preek te geven- hij was bij mijn ouders langs geweest. En hij had slecht nieuws- mijn oudste zus was vertrokken, nadat ze het nieuws gehoord had. De docent had zich ziekgemeld, maar we mochten wel verder werken aan onze tekeningen.
Ik sloeg met mijn vuist op tafel en voelde de blikken op mij branden. Met een ruk keek ik mijn medeleerlingen aan en met geschokte, vragende blikken keken ze mij aan. Maar één voor één wenden ze beschaamd hun blik af- ik wist hoe woedend ik er uit kon zien, maar ik was het ook.
Enkel de blik van Gemma, Melissa en Jason bleef langer hangen.
Na 10 keer Adam terug te bellen, zonder antwoord te krijgen, legde ik mijn gsm weg. Ik moest naar buiten, maar heel even, want ik voelde de negatieve energie door mijn lichaam pompen.
Dit werd mij te veel- weken van emoties, verraad, spelletjes, de schaduw die steeds over mijn bestaan bleef hangen… En nu kwam het te dichtbij. Veel te dicht.
“Zayn! Gaat het?”
Ik draaide mij om en zag hoe Melissa op een afstand van mij stond, alsof ze niet dichter durfde te komen.
Ik haalde mijn schouders op en haalde een sigaret uit mijn pakje.
“Doet het geen pijn?”
Ze zette een stap dichter en ik zag haar frons op haar gezicht. Melissa hoorde niet te fronsen.
“Wat?”
“Je hand. Hij is gehavend.”
Ik keek naar mijn hand en toen terug naar haar.
“Niet echt.”
Ik heb al veel erger meegemaakt.
“Gemma weet dat jij het weet- ze hoopt dat je het snapt?”
Ik keek haar aan en ik kon er niet aan doen, maar het vloog mij mond al uit.
“Dat ik het snap? Dat ik snap hoe mensen gekoppeld zijn? We leven fucking in de 21ste eeuw.”
Melissa keek vluchtig om haar heen, zag enkele leerlingen in de verte lopen en stapte toen naar mij toe.
“We kunnen het niet snappen, dat weet ik. Maar we kunnen haar wel steunen?”
Ik schudde mijn hoofd.
“Niall is niet de ergste- hij houdt van Gemma. Als vriendin. Hij zou haar nooit kwaad doen.”
Spottend keek ik haar aan.
“Geloof je dat?”
Ze knikte verward en glimlachte toen.
Verder over discussiëren kon ik niet aan, dus haalde ik mijn schouders op- om het onderwerp af te sluiten. Om niet meer te hoeven nadenken over Niall, zijn Ierse stem en zijn blauwe ogen.
“We moeten verder werken- lukt dat een beetje?”
Melissa begreep me en praatte mij bij over haar werk.

Na de tekenkunst werd er meegedeeld door een jongen van mijn klas dat de laatste les uitgevallen was- je hoorde letterlijk iedereen zuchten van opluchting.
Niet dat moderne kunst saai was, nee, het betekende meer tijd voor onze projecten.
“Hé!”
Het was Jason en iedereen keek naar hem.
“Ik kan een lokaal reserveren voor deze namiddag? Voor degene die willen werken aan hun stuk?”
Ik hoorde gemompel en goedkeurende geluiden.
Misschien was het ook de beste mogelijkheid om niet te piekeren.
Zuchtend keek ik mijn klasgenoten na, terwijl ik zag dat ik geen enkele gemiste oproep had. Fuck Adam.

Na 10 minuten, ik was nog wat spullen gaan ophalen op mijn kamer, zwierf ik door de mensenmassa, opgeschrikt door mijn beltone. Melissa.
“Wat is er?”
Waarom belde Melissa mij?
“Zayn! Je moet komen. Niall…”
Fuck, ik wilde meer weten. Niall. Het klonk wanhopig.
“Dicht bij de kantine, de kluisjes, haast je!”
Ik duwde de mensen aan de kant. De adrenaline pompte door mijn lichaam.
Wat kon ik verwachten?
Tijdens de laatste meters hoefde ik geen mensen meer uit de kant te duwen. Mijn blik vloog naar het groepje.
Ik zag messen- jongens die ik al twee jaar niet meer gezien had. Ik hapte naar adem, maar stopte daar al snel mee. Mijn woede zou Niall niet helpen.
Hij zag lijkbleek, net zoals Gemma en Harry. Melissa stond even verder en ik zag dat Louis haar stevig vasthield.
Ze hadden mij nog niet opgemerkt. Maar fuck, ik wilde hen de kop inslaan. Twee man had Niall vast, terwijl de 3de dicht bij hem stond, om hem doodsbenauwd te maken.
Niall had me opgemerkt, zijn ogen werden nog groter en de 3de jongen had zich omgedraaid.
“Wie we daar hebben, Zayn.”
De andere jongens, buiten hun 3 stonden er nog 3 jongens (waarvan één meisje) keken mij even aan. Ze hadden mij al opgemerkt- maar ik negeerde hun. Ze konden mij niets doen.
Het werd doodstil.
Melissa had het vermoed dat ik hen zou kennen. En ze had gelijk gehad.
“Bruce.” De andere sprak ik niet aan en ik zette een stap naar voor.
“Kom je mij bezoeken?” Ik wist dat ik de leiding moest nemen. Ze hadden immers vroeger voor mij gewerkt.
“Ja, het ene bezoek is het andere waard, toch?”
Ik knikte en liet mijn ogen verder glijden naar de andere twee jongens- die Niall nog steeds vasthadden.
“Hij loopt nergens naar toe, juist toch, snob?”
Niall keek mij verbaasd aan- ik had hem nog nooit uitgescholden voor snob in het bijzijn van zoveel mensen.
Ze lieten hem los- één seconde nadat ik het hen had opgedragen.
“En berg je wapens op jongens, geen reden voor te dreigen, right?”
Bruce’s glimlach was verkrampt, maar hij deed toch maar wat ik hem vroeg.
“Kyle vroeg ons om jou een bezoekje te brengen, je te herinneren aan een afspraak.”
Ik haalde mijn wenkbrauwen, terwijl ik Niall in de gaten hield. Hij had zich terug herpakt.
Er ontstond wat geroezemoes, van ongerustheid.
“Met mijn geheugen scheelt er niets, misschien wel wat met het jouwe?”
Langzaam zette ik een stap dichterbij, terwijl ik de andere ongerust hoorde worden, ze wisten niet wat ze moesten aanvangen.
“Nee, ik weet wat je bedoeld, maar het is met plezier gedaan. Trouwens, hoe gaat het met de studie?”
Ik wilde de leiding.
“Goed- beter.”
“We hebben het allemaal gezien. Maar de jongen wil niets lossen.”
Ik glimlachte- daarvoor waren ze gekomen- én ik vervloekte mezelf. Niall had hier niets van mogen weten.
“Het was een verassing- heb je het hem al getoond? Hij wordt één van de machtigste mensen van Londen, Bruce.”
De jongen knipperde met zijn ogen, zijn haar was afgeschoren en hij zag er ouder uit. Niall verwijdde zijn ogen- hij had mij daar niets over vertelt.
“Wat vind je van die foto, snob? Zayn heeft dat goed gedaan- hoeveel geef je hem ervoor?”
Niall keek naar de foto, maar hij was niet verbaasd om de graffititekening te zien. Hij had hem al eerder gezien, maar mij er niet over aangesproken. Daarna keken zijn blauwe ogen mij aan.
“Ik vind hem goed, we moesten nog over de prijs spreken. Maar hij is niet gemakkelijk te bereiken.”
Bruce lachte, en klopte Niall op zijn schouder.
“Daar heb je gelijk in.”
“Nu kan je gaan, Bruce en neem ze allemaal met je mee.”
Zijn lach vervaagde- ik voelde mijn vingers trillen, van de woede.
“Ik moest juist nog één iets doorgeven aan die snob, van Kyle.”
Niall schrok, maar ze waren te snel. Ze hadden hem weer vastgenomen en Bruce sloeg met volle macht in zijn buik.
Schreeuwend wilde ik mij op hen werpen, maar ik hield mij in. Ik hoorde hem kreunen van de pijn. Shit.
Maar had ik dat ook al niet jaren gedaan bij andere mensen?
“Bruce.”
Het klonk luid en krachtig, niet wanhopig zoals ik mij voelde, maar ze stopten.
Ze lieten mijn blonde god los en ik zag hoe hij ineenstuikte. Fuck.
“Tot snel Zayn. Als ik jou was, zou ik maar goed op de snob letten.”
Het klonk als een belofte en ik knikte, ik mocht mij niet laten afleiden door Niall.
Ze waren weg, ik zag ze niet meer, en was opgelucht. Mijn blik dwaalde naar mijn vrienden en naar Niall.
Zijn blik zou ik nooit vergeten- afschuw tot op het bot.
Ik draaide mij om en liep de mensenmassa uit.



Reacties (1)

  • Writex83

    Ehm, ja, Niall verdient een vuist voor alles wat hij Zayn aandoet,
    maar dat Zayn's verleden daarbij om de hoek komt kijken, is niet zo verstandig.
    Bruce moet zich er buiten laten. Het gaat tussen Zayn en Niall.

    Trouwens, Kyle moet zich erbuiten houden want Zayn heeft gezegd dat het over
    en uit is. Als die rotzak in de gevangenis wat verstand heeft, dan weet hij wat
    "het is over" betekend. Net als "ik wil je nooit meer zien".

    Zayn staat volledig in zijn recht om het verleden (wat zo met een reden genoemd wordt)
    achter hem te laten. Uiteindelijk wilt iedereen zich los maken van zijn verleden.

    xxx

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen