Foto bij Flashback II

Harry en Rosemary zijn hier allebei 12 jaar.

Rosemary Olivia Williams
2006

'Mam, ik ga!' riep ik door het huis. Er werd nog iets teruggeroepen dat ik niet verstond. Ik sloeg de deur achter me dicht en ging vrolijk op weg naar Harry.
Een paar straten verderop zag ik zijn huis al in de verte. Hij was net terug van vakantie, die twee weken had geduurd, en in de tussentijd was mijn kleine zusje geboren. Eigenlijk halfzusje, want we hadden niet dezelfde vader. Mijn moeder had Stephan hier in Holmes Chapel leren kennen, dus erg lang kenden ze elkaar nog niet - zo'n twee en een half jaar -, maar hij maakte mama erg blij.
Ik drukte hard en ongeduldig op de bel. Anne deed meteen de deur open.
'Rose!' zei ze en ze trok me in een knuffel. 'Hoe gaat het met je? En met je moeder?'
'Het gaat goed met ons!' antwoordde ik druk. 'Hoe was het in Londen?'
'Erg koud! En je zusje?' Nieuwsgierig keek ze me aan. 'Wacht, zeg maar niets. Ik sta net op het punt om naar ze toe te gaan!'
Toen pas zag ik dat ze haar schoenen en jas aan had en haar tas in de hand.
'Maar Harry is er wel, toch?' fronste ik.
'Ja, lieverd,' glimlachte Anne. In de afgelopen jaren waren onze families erg close geworden. Ik vooral met Harry, maar met Gemma was ik ook erg goed bevriend en Anne zag ik eigenlijk als een tweede moeder. Ook had ze al een tijd een vriend, Robin, waar ik ook erg goed mee op kon schieten.
'Ik ga maar eens. Harry en Gemma zijn in de tuin.' Ze gaf me nog een knuffel en liep naar buiten, terwijl ik juist naar binnen liep en de deur achter me dicht deed.
Op mijn gemak liep ik door het huis naar de tuin. Mijn jas en schoenen had ik maar aangehouden.
De deur naar buiten stond wijd open. Iets wat ik maar raar vond, omdat er buiten een dik pak sneeuw lag.
Op mijn tenen liep ik door de sneeuw naar Harry. Hij stond met zijn rug naar me toe, maar Gemma stond juist wel met haar gezicht naar me toe. Ze zag me niet doordat ze precies op dat moment werd bedolven onder de sneeuw.
Harry riep: 'Gotcha!'
Geconcentreerd was ik bezig m'n voeten precies goed neer te zetten, zodat de sneeuw niet zou knisperen. Daardoor had ik net op tijd door dat Gemma me had gezien. Snel legde ik mijn vinger op mijn lippen. Harry had niets door. Hij was te druk bezig met sneeuwballen maken en blij zijn met het feit dat hij Gemma geraakt had.
Ik stond nu een paar meter van hem af. Ik pakte wat sneeuw van de grond en trok een sprintje om daarna op Harry's rug te springen. Hij verwachtte dit niet en we vielen allebei op de grond. Ik drukte de sneeuw in zijn gezicht. De blik op zijn gezicht was fantastisch en Gemma en ik schaterden het uit.
'Rose!' gromde Harry. Hij pakte een sneeuwbal van zijn berg vers gemaakte sneeuwballen en gooide hem naar me. 'Raak!'
'Hey!' riep ik verontwaardigd. Ik pakte een aantal sneeuwballen van zijn stapel en gooide ze één voor één naar hem toe. Eentje miste, maar.. 'Raak! Raak! En nog eens raak!'
Gemma en ik moesten hard lachen, maar Harry niet. Hij vond het maar niets dat twee meisjes hem inmaakten.
De blik die plotseling verscheen herkende ik maar al te goed en met Gemma op mijn hielen stormden we naar binnen.
Harry stond beteuterd buiten. In zijn handen had hij wat sneeuw.
'Jammer dat er geen sneeuw binnen mag komen, hè Harry?' zei Gemma pesterig.
Plotseling verscheen er een grote grijns op Harry's gezicht. Ik had ook al door wat er mis was.
'Ehh Gemma...' Ik tikte zacht op haar rug met mijn vinger. Ze draaide zich naar me om en keek daarna naar de vloer. Omdat we net binnengekomen waren terwijl we onder de sneeuw zaten, lag er nu een grote plas water op de grond.
Harry lag buiten op de grond van het lachen. Iets wat Gemma en ik maar raar vonden, want het was helemaal niet grappig.
Snel deden we onze schoenen en jas uit. Mijn wanten en muts legde ik op de verwarming.
Precies op dat moment kwam Gemma terug met een aantal handdoeken. We begonnen snel met het opvegen van water, maar de handdoeken werden razendsnel doorweekt. Uiteindelijk kneep ik er een buiten uit, en daarna kon ik er weer water mee opvegen.
Na een tijdje waren we gelukkig klaar. Er zat alleen nog een vlek op het hout, maar we hoopten dat die vanzelf zou opdrogen.
Gemma ging warme chocolademelk maken en ik zat op de bank te wachten tot Harry eindelijk binnen zou komen.
Even later hoorde ik iemand zijn schoenen uitdoen. Ik keek op en zag dat Harry daar geconcentreerd mee bezig was.
'Rose? Kan je me even helpen?' klonk het wanhopig.
Lachend liep ik naar hem toe, maar toen ik bij hem was merkte ik dat er iets niet klopte. Hij had zijn schoenen al uit. Harry keek op met een grijns op zijn gezicht. Met wijd open armen liep hij naar me toe. Te laat had ik door wat hij wilde gaan doen.
Hij gaf me een knuffel. Zo erg was dat niet, maar hij had zijn jas - die onder de sneeuw zat - niet uitgedaan. Daardoor was ik weer helemaal nat.
'Lang niet gezien, Rose,' murmelde Harry in mijn haar. Omdat hij nu al iets langer was dan mij, stak hij z'n gezicht altijd in m'n haar als hij me een knuffel gaf. Hij heeft me ooit gezegd dat hij het lekker vond ruiken.
'Hoe was het in Londen?' Ik maakte me los uit de knuffel en bibberde door de kou. Harry deed zijn jas uit en de deur naar buiten dicht.
'Wel leuk,' Hij haalde zijn schouders op. 'Koud?'
Ik knikte en hij zei tegen me: 'Ik ga even iets pakken.'
Daarna stormde hij naar boven toe. Gemma kwam aanlopen met drie koppen warme choco. Ze grinnikte en vroeg me wat er gebeurd was.
'Hij gaf me een knuffel terwijl hij z'n jas nog aanhad!' pruilde ik. Mijn trui was nat en mijn broek zelfs ook een beetje. Hoe heeft 'ie het voor elkaar gekregen?
Er klonk gebonk op de trap. Harry kwam weer naar beneden toe.
'Hier,' hij gaf me een droge sweater. Ik draaide m'n rug naar ze toe en kleedde me snel om.
Toen ik me weer omdraaide pakte ik mijn mok en ging naast Harry op de bank zitten.
'Dusss,' begon Gemma. 'Hoe heet je zusje?'
Twee nieuwsgierige gezichten keken me aan.
'Alessa, het is Italiaans. Omdat mijn moeder ook Italiaans is,' legde ik uit. 'Maar ze heet dus Alessa.'
'Mooie naam,' knikte Harry.
Ik zette de mok op de bijtafel neer en nestelde me in Harry's armen.
Ik had hem gemist toen hij op vakantie was. Hij was mijn allerbeste vriend.


--
Weer eens een keer een flashback! Ze zullen van hot naar her door de tijd springen en niet op volgorde van jaartal.
En kom op.... reacties?

Reacties (2)

  • FollowYourDream

    Oh wat een leuke flashback! Ik hou ervan!

    Echt een leuk verhaal! Ik ben eindelijk weer bijgelezen, ik liep wat achter (:

    Rose en Harry zijn zo schattig samen!

    Xxx

    3 jaar geleden
  • Writex83

    Ehm, ik hou niet zo van flashbacks in een verhaal, dan vergeet ik het verhaal in de huidige tijd.
    Komen er daar veel van of niet?

    Verder is het op zich wel een leuk stukje.

    xxx

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen