Foto bij 7 Jaar

Ik ben 11

Vraag 1, wie heeft die puberteit uitgevonden?
Vraag 2, mag ik die vent neer schieten?

Okay holy fuck, dat begin van de puberteit was voor mij echt een regelrechte hel. En niet op de manier dat je denkt, ik kreeg geen puistjes en moest niet om de 3 dagen nieuwe kleren kopen omdat ik er steeds weer uit groei. Nee, dat was meer iets voor Georg en Gustav, met wie Bill en ik ongeveerd ronde deze tijd mee bevriend raken. Nee, het is een ander bekend probleem. Zoals Bill graag zegt: IK HAD M'N PIK NIET IN BEDWANG.
En iedereen dacht dat ik met mezelf in de knoop zat. Maar dat zat ik niet, ik wist precies wie ik was en waar ik heen wilde. Maar die kleine meid zat me zo dwars. Ze was op school alleen. Ze ging drie keer per week naar een therapist. Ze was als een vis uit het water. Als ze thuis was moest ze meestal extra werk doen, omdat de docenten dachten dat ze dom was. En dan was er nog het rpobleem van haar genderdifrosie, wat eigenlijk alleen haar moeder en haar tantes geloofde. Het maakte haar alleen maar ongelukkig. Ze sloot zich weg, ook van mij. Zelfs een beetje van Yu. Daar maakte haar vader zich enorm zorgen over. Maar om haar nou naar dr mening te vragen was zeker weer te veel.
Ik kon er ook niets aan veranderen. Ik wilde wel, maar ik was pas elf. Als ik m'n mond erover open deed moest ik me er niet mee bemoeien. Het was als pissen met tegen wind, ik krijg zelf al t gezeik over me heen. Dus ik hield maarop met tegen de rozen praten en concentreerde me op het zielige garage bandje dat we net opgericht hadden. Het was toen nog lang geen Tokio Hotel, maar het was iets. Het was iets om me bezig te houden, naast school.

Me bezig houden, zodat ik niet zou gaan nadenken met m'n onderontwikkelde brein, was een opgave. Ik wilde namelijk heel graag de held uit hangen. Ik wilde heel graag de reddende prins zijn. Maar ik wist ook dat ze dat niet wilde. Ze wilde zelf de ridder zijn, ze wilde alles zelf doen. Dat was wel een beetje moeilijk, vooral omdat ze zelf ook weigerde om aan de bel te trekken.
Gelukkig wilde ze nog wel graag met me spelen, ookal begin ik te veranderen. Ookal werd ik in haar ogen al een volwassene. We bouwde vaak torens van de lego of speelde pakkertje in de grote woonkamer. We bouwde hutten van doeken en stoelen, of onder de eet tafel. Soms deden Bill en Fabi ook mee, maar meestal waren het zij en ik. Georg en Gustav plaagde me nogwel eens, met het feit dat ik graag op haar paste. Mij kon het niet zo erg veel schelen. Ik voelde gewoon dat ik haar moest beschermen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen