Foto bij H.16.

Uhm.. wát?!
Ik; in zo'n vreemd, veranderend kostuum?
En moet ik echt een bruidsjurk aan, zoals Katniss had, of heeft hij iets anders voor mij in petto?
'Ik heb natuurlijk wel wat aanpassingen die beter bij jou zullen passen en het een spectaculairder effect zullen geven.' zegt hij.
Ik knik.
'Wat had je in gedachten?' vraag ik uiteindelijk, omdat ik toch besluit erin mee te gaan.
Hij knikt even en murmelt wat in zichzelf, maar uiteindelijk antwoord hij.
'Laten we eerlijk zijn: jij bent een jager. Dat maakt jou bijzonder. Dat is wat jou moet kenmerken. Dus, zat ik te denken, dat jij als jager gekleed moet gaan. Of in ieder geval een boog met pijlen.' zegt hij, waarna hij een opgerold papier uit zijn zak haalt en die op een tafel spreidt.
Het is een schets van een prachtige, donker-turquoise jurk die wat naar groen neigt - aha, de kleur van het bos.
Het heeft aan de voorkant een niet erg diepe V-lijn.
Aan de achterkant is hetzelfde te zien, maar die is dieper, tot net boven de onderrug.
De lijfje ligt strak om het lichaam, maar wordt bij de rok al veel flexibeler.
Het heeft bij de heupen en het bovenlijf wat sierlijke, zwarte versiersels van een andere stof die waarschijnlijk fluweel moet zijnl.
De jurk heeft een steile rok, maar kan volgens mij wel breed draaien.
Ook heeft hij er een pijlenkoker met een dozijn pijlen en een prachtige boog bijgetekend.
Het is een prachtig ding, maar... ik?
Met die jurk?
Die veranderd in een jurk met spotgaai-vleugels?
'En?' zegt Benjamin wat twijfelend? 'Je kijkt niet heel blij.'
Ik schud haastig mijn hoofd.
'Dat ben ik wel, hoor, maar...' ik twijfel even. 'Zulke kleren.... die ben ik niet... gewend.'
Hij glimlacht.
'Je ziet er prachtig in uit. Dat weet ik zeker.'
Vast. denk ik bitter.
En dan moet ik wachten, tot hij de jurk helemaal klaar maakt voor mij.
In die tussentijd denk ik na over welke sfeer ik wil creëren tijdens het interview.
Wil ik er stoer uitzien?
Onschuldig of lief?
Of geheimzinnig of misschien vol trots?
Maar ik ben geen van die dingen, ik ben Mira en ik ben... wat ben ik eigenlijk?
Ik ben niet bijzonder aardig, of warm, of stoer of hooghartig.
Ik ben... tja... ik ben gewoon Mira.
Dan zal ik maar gewoon Mira moeten zijn.
Diep in gedachten verzonken wacht ik af tot de jurk helemaal klaar is.
Ik vraag mij af wat ze mij zullen vragen en welk punt ik zou hebben voor de test.
Zou het publiek geamuseerd worden door mij?
En dan komt hij binnen, met de jurk van glanzende, mooie en waarschijnlijk zachte stof.
Het is lang en zal tot misschien net een centimeter boven de grond hangen.
'W-welke schoenen moet ik eronder aan?' zeg ik iets angstig, bang dat hij mij verschrikkelijk lange stilleto's zal toewerpen.
Hij kijkt een beetje meelevend en haalt dan ergens twee zwarte hakken vandaan.
Ze zijn niet héél hoog, misschien 7 centimeter, maar het blijven hakken.
'De andere stylisten staan erop dat elke vrouw hakken draagt vandaag.' zegt hij, doelend op dat de vrouw van District 11 vorig jaar gewoon op blote. voeten naar het interview was gegaan en dat viel niet in de smaak bij het Capitool.
Ik krijg de jurk en de hakken aan, beiden zitten als gegoten.
Ook geeft hij mij een boog en verteld mij dat ik de boog met de zwarte veren moet afschieten, hoog in de richting van de zaal, nadat ik "getransformeerd ben".
Ik knik, benieuwd naar wat hij voor mij in petto heeft.

Ik mag nog even wat eten en ik oefen wat met lopen op mijn hakken, maar dan moet ik naar het interview.
Het lijkt wel uren - nee, eeuwen te duren - voordat we bij District 10 zijn aangekomen.
De jongen wordt omgeroepen, dus over vijf minuten ben ik aan de beurt.
Ik zit zij aan zij met Tyson, maar het effect van mijn jurk heb ik nog niet onder woorden gebracht, want ik weet niet wat zijn outfit verborgen houd en ik weet niet of hij het wilt weten, al zou hij er niet écht een rede voor hebben.
En dan klinkt het.
'Mira Langdon! District 11.'
Ik sta op, knik nog even naar Tyson en loop dan dapper het podium op.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen