Voor Jemily! Ps. I love cuddly Damon.

Lieke (11:30): "Damon, ik moet je iets vertellen. Ik vind je leuk. Ik vind je al een lange tijd leuk, maar ik wist niet zo goed wat ik moest doen. Dus.."
Damon (11:31): "Ik vind jou ook leuk."
Lieke (11:31): "APRIL FOOLS!"
Lieke (11:32): "Wat?!"
Damon (11:35): "Wat.."

De daarop volgende tien minuten waren gepaard met tien gemiste oproepen. Damon probeerde haar te bellen, maar Lieke durfde simpelweg niet op te nemen. Ze had de grap gemaakt, deels omdat het een manier was om je beste vriend te vertellen dat je hem leuk vond. Maar ook deels als grap, iets om te herinneren voor later. Om dan weer grappen erover te maken hoe leuk dat was geweest. En nu had hij haar verteld dat hij haar ook leuk vond? Aan de ene kant was ze super blij, maar de telefoon opnemen durfde ze niet. Ze was bang dat hij ook een grap had gemaakt. Wat als hij ook een grap had gemaakt?!
De gedachtes dwaalde door Lieke haar hoofd. Ze ging alle scenario's af en kwam tot de conclusie dat Damon een grap maakte. Het kon gewoon niet anders. Hij was veel te knap en populair voor iemand zoals haar.

Lieke was zo in gedachten dat ze de deur niet eens open hoorde gaan. Pas toen ze stappen op de trap hoorde pakte ze haar lamp ter verdediging. De deur van haar kamer ging tergend langzaam open en op het moment dat Lieke wilde gaan schreeuwen, zag ze pas wie er stond.
"Oh." mompelde ze en zette beschaamd de lamp weer terug. "Hey Damon."
Ze vergat nog wel eens dat ze Damon een sleutel van haar huis had gegeven.
Hij stond in de deuropening met een geamuseerde blik op zijn gezicht.
"Wat nou?!" zei Lieke lachend.
"Een lamp. Seriously?!"
Lieke haalde haar schouders op en kroop wat meer onder haar warme dekens. Het voelde veilig. Alsof ze op deze manier Damon niet onder ogen hoefde te komen. Maar ze wist donders goed wat hier aan de hand was. De spanning in de kamer was te snijden. Het duurde een minuut of twee voordat Damon naar haar bed liep en er op ging zitten. Hij zat zo, dat hij Lieke niet aan hoefde te kijken.
"Dus.. die berichten." mompelde hij. Normaal gesproken was hij niet zo stil. Het leek bijna alsof hij verlegen was.
"Het was een grap." antwoordde Lieke.
"Alles? Dus je vind mij niet leuk?" hij klonk teleurgesteld. Hij draaide zich om en keek haar aan. Hij deed zijn leren jack uit en toonde zijn T-shirt met daaronder zijn veel te gespierde armen.
"Jawel. God, het was gewoon niet de bedoeling dat je zou denken dat het echt was. Weet ik veel dat jij zo snel antwoord."
Het werd stil in de kamer, terwijl de twee elkaar aanstaarden. Toen begon Lieke te lachen en beet op haar lip.
Damon keek haar aan. De spanning tussen hen bouwde op. Damon draaide zich om en kroop over het bed naar Lieke toe. Hij zette zijn benen naast de hare en boog voorover. Hij kuste haar. Langzaam, heel langzaam. Zijn hand zocht naar haar nek, haar wang, haar haar.
Lieke had haar armen rond zijn nek gelegd en speelde met zijn zwarte glanzende haren. Ze had haar ogen gesloten en voelde hoe Damon zijn weg vond over haar lichaam.
Hij stopte, maar hield zijn lippen niet van de hare. Lieke opende haar ogen en keek vol in zijn blauwe, felle kijkers. Hij was zo mooi..
"Ken je dat gevoel dat je maar blijft rondlopen in je eigen gedachtes. Dat je iets niet durft te vertellen en uiteindelijk probeert het te vergeten." zei hij zacht. Lieke knikte langzaam. Voelde hoe haar neus de zijne raakte.
"Ik durfde het gewoon niet. Ik durfde het jou niet te vertellen. Je verdient iemand zoveel beter als ik." zei hij. Hij keek haar in haar ogen, glimlachte onzeker.
Lieke hapte naar adem. Zo had ze het nooit bekeken.
"Je bent alles wat ik nodig heb, Damon. Je bent misschien niet even goed en loyaal als Matt. Of even betrouwbaar als Stefan. Maar je bent uniek. En je bent voor mij altijd lief geweest. Ik zou niet weten wat mij tegen zou houden, Damon." antwoordde ze zachtjes. Het feit dat zijn lippen nog steeds bijna op de hare drukte, maakte haar licht opgewonden. Ze telde in gedachten de keren dat ze dit had gedroomd of gefantaseerd. Ze kwam uit op een ontelbaar aantal keren.
Damon drukte zijn lippen opnieuw op de hare, waarna hij naast haar ging zitten. Hij drukte Lieke tegen zich aan, waardoor Lieke tegen zijn borst werd gedrukt. Ze luisterde naar de hartslag van Damon en wreef lichtjes over zijn been.
"Misschien moet je dat niet doen.." mompelde Damon. Lieke keek op en toen weer neer. Toen zag ze zijn broek en beet op haar lip. Ze haalde haar hand weg en pakte de zijne vast.
"Sorry." piepte ze lachend. "Ik wist niet dat ik zoveel effect op je had."
"Ja, doe maar alsof je neus bloed. Ik snap je wel hoor." zei hij lachend. Ze voelde een kus op haar haren en zuchtte gelukzalig.
"Ik kan toch niet weten dat jij zo snel opgewonden wordt!"
"Ik ben een man, Lieke."
Lieke schudde afkeurend haar hoofd.
"Je houdt je maar lekker in." grinnikte ze. Ze trok de dekens wat dichter naar haar toe en trok haar knieën op.
"Ik weet niet of ik dat kan hoor." zuchtte hij. Hij leek uiterst serieus, waardoor Lieke nog harder begon te lachen.
"Damon! Alsjeblieft! Ik hoop dat je een grapje maakt!"
Damon draaide haar hoofd een kwartslag met zijn wijsvinger en keek haar aan. Hij drukte een kusje op haar neus en haalde zijn schouders op.
"Het is immers 1 april."

Reacties (14)

  • awsten

    Die gif is geweldig, net als deze OS:Y)

    4 jaar geleden
  • AckIes

    CUTE ABSGSGDGGSJSDJ

    4 jaar geleden
  • Long

    NEE MAAR EVEN DIT IS ZO BAE GAB I'M CRYING FOR LIFE TBH WAAROM IS DAMON ZO'N EEN KLOJO EN CUTE PERSOON TEGELIJK TBH

    4 jaar geleden
  • Long

    "Het is immers 1 april."

    GOIDOVOERDOMEMMEMEMEEM HAHAHAHAHA

    4 jaar geleden
  • Long

    "Ik kan toch niet weten dat jij zo snel opgewonden wordt!"

    HAHAHAHAHAHAHA DOEI

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen