Foto bij Chapter 003 ~ Jayli

*De volgende morgen*
Ik liep in ochtend richting het café toe, en ik kwam Annette al tegen bij het café. Ze zocht door haar tas, en zuchtte toen. 'Zoekt u deze?.' vroeg ik en hield de sleutels omhoog. 'Oh goedemorgen Jayli, ja inderdaad ik ben mijne vergeten denk ik!.' zei Annette. 'Geeft niet!.' glimlachte ik en opende de deur voor haar. 'Wat ben jij er trouwens vroeg bij!.' zei Annette toen we naar binnen liepen. 'Vind u, ik ben hier altijd zo vroeg!.' zei ik. 'Je mag best een keer uitslapen hoor, niemand houd je tegen!.' zei Annette en liep de keuken in. Ik schudde lachend mijn hoofd, en hing mijn tas aan de kapstok toen Nikki naar binnen kwam lopen. 'Hey, zo vroeg als altijd!.' lachte Nikki. 'Begin jij nu ook al?.' vroeg ik. 'Wie nog meer dan?.' vroeg Nikki. 'Annette!.' grinnikte ik. 'Ah dat verklaart veel!.' zei Nikki en liep ook de keuken in. Ik volgde haar en we trokken onze werkkleding aan. 'Dames, ik wil vandaag op tijd sluiten. Dus jullie kunnen tussen de middag naar huis!.' zei Annette. Nikki en ik knikten. 'Altijd goed toch?.' vroeg Nikki met een knipoog en ik schudde lachend mijn hoofd. We liepen naar de balie toe. 'Trouwens hoe ging je date met Simon gisteravond?.' vroeg ik. 'Rampzalig!.' zuchtte Nikki. 'Wat heeft die kerel nu weer gedaan?.' vroeg ik. 'Hij niks, dat is het probleem juist!.' zei Nikki. 'Ah op die fiets, heb je het afgekapt?.' vroeg ik. Nikki knikte, 'Ja ik hou er niet van om mensen aan het lijntje te houden. Hij is heel lief en dat maar het word gewoon niks!.' zei Nikki. 'Geeft toch niet, volgende keer beter!.' zei ik en Nikki knikte. 'Hoe gaat het met jou en de liefde dan?.' vroeg Nikki. 'Nog steeds het zelfde!.' zei ik. 'Nog steeds single, word dat niet een keer tijd dametje?.' vroeg Nikki. 'Waarom zou ik, ik heb helemaal geen interesse in liefde!.' grinnikte ik. 'Justin ziet je anders wel zitten!.' lachte Nikki. 'Ugh over stalker gesproken!.' zuchtte ik. 'Hij vind je gewoon leuk!.' zei Nikki. 'Ja dat zal best, maar ik hem niet!.' zei ik. Nikki haalde haar schouders op en liep naar de kassa toe om wat klanten te helpen.
*Tegen de middag*
'Dames het is tijd om te sluiten!.' zei Annette. Nikki en ik knikten en we liepen de keuken in om ons om te kleden. 'Ga je mee?.' vroeg Nikki. 'Waarheen?.' zei ik en pakte mijn tas van de kapstok. 'Geen idee, iets doen!.' grinnikte Nikki. 'Ik vind alles best!.' lachte ik en we liepen de keuken uit. Annette sloot het café af. 'Ik zie jullie morgen dames!.' glimlachte ze en liep toen weg. 'Dat zij nog zo fanatiek is met werken joh!.' zei Nikki. 'Echt hé, je zou echt niet zeggen dat ze al bijna 70 is!.' zei ik. '70?.' riep Nikki uit. 'Precies dat!.' lachte ik. We liepen rustig naar de stad toe. 'Vind je het heel erg als we hier even naar binnen gaan, ik weet dat je niet zo dol bent op kleding kopen maar!.' smeekte Nikki. 'Tuurlijk!.' zei ik. We liepen de winkel binnen, en ik keek een beetje rond. Er hingen best wel wat leuke dingen tussen. 'Hé Jayli is dit niet iets voor jou?.' vroeg Nikki en hield een setje omhoog. 'Hij is best cute!.' zei ik en liep naar Nikki toe. 'Ja toch, ik zal hem echt doen!.' zei Nikki. 'Zit mijn maat er wel bij, meestal zie ik leuke dingetjes en dan hebben ze mijn maat niet eens!.' zei ik. 'Dit is je maat dommie, ga je hem kopen of niet?.' vroeg Nikki. 'Hmmm... ik heb nog wat winterkleding nodig ja, ach waarom ook niet!.' grinnikte ik en pakte het setje van Nikki over. 'Goedzo!.' grinnikte Nikki en keek nog even verder naar kleding. Toen ook zij geslaagd was , na ik weet niet hoeveel uur liepen we naar de kassa. 'Kledingmaniac!.' zei ik. 'Wat, ik hou kleding!.' zei Nikki. Ik betaalde ook voor mijn setje en we liepen de winkel weer uit. 'Oké nu geen kleding winkels meer straks raak ik over mijn budget heen!.' zei Nikki. 'Deal?.' vroeg ik. 'Deal!.' zei Nikki. We haalden nog wat te drinken bij een café en liepen toen rustig terug naar huis. 'Ik zie je morgen!.' zei Nikki en sloeg haar straat in. Ik liep terug naar mijn eigen huis. Bij de poort van mijn huis begon mijn hoofd ineens pijnlijk te steken. 'Wat nu weer?.' vroeg ik en liep mijn huis binnen. Ik legde de spullen op tafel en greep naar de pijnstillers die ik altijd bij me had. Ik heb vanaf kleins af aan heel vaak hoofdpijn, en migraine aanvallen. Doktoren konden niet vinden wat er mis was, maar ze hebben me alleen hele sterke pijnstillers gegeven. Ik nam ze in, en ruimde toen mijn kleding op in mijn kast. De pijnstillers begonnen langzamerhand te werken, want dat pijnlijke steken hield in een keer op. Ik maakte wat eten voor mezelf, en plofte toen op de sofa en zette de tv aan. Wat zou ik vanavond eens gaan doen?. Ik keek uit het raam, naar het bos.. Misschien maak ik nog wel een boswandeling. Toen ik mijn eten op had ruimde ik alles op en trok mijn jas aan. Ik opende de tuindeur, en liep via daar zo het bos in. Ik weet niet waarom, of hoe maar elke keer als ik in het bos ben voel ik me echt thuis. Het is echt heel raar, maar ik kan het zelf niet beschrijven. Ik liep mijn normale ronde door het bos, en toen weer terug naar huis.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen