Foto bij hoofdstuk 17

'....7.' mijn foto vliegt voorbij.
Ik voel alle spanning van me af stromen, maar de spanning neemt plaats voor telleurstelling. Het is een best goed cijfer, dat moet ik toegeven. Maar ik had beter gehoopt, en nog erger: ik had gehoopt dat ik zelf sponsoren zou kunnen bemachtigen en niet dat Brinnif dat voor mij gaat doen.
Als zij dood gaat... als zij dood gaat en zoveel voor mij heeft gedaan... dan zal ik voor de rest van mijn leven daar mee zitten. Ze moet er echt mee ophouden, ze moet me laten stikken. Dat moet NU!
'STOP!' gil ik en sla op de bank. Careema en Brinnif kijken me geschrokken aan. Ik word rood en adem zwaar. 'Brinnif hoe... hoe heb je? Hou er mee op oké?!' Ik sta op en loop boos weg. Ik ben niet boos om mijn cijfer, een beetje telleurgesteld. Maar ik wil echt niet dat Brinnif dit doet. Hoe ze het ook doet ze moet er mee kappen, ik ben oud genoeg om voor mezelf te zorgen.

'Ayden? Ayden!' het is Careema.
'Ja?' roep ik, mijn stem is te fel.
'Ayden...' hij stopt hijgend voor mijn deur. 'Je mentor is er.'
Ik spring overeind en ren met hem mee. Wat moet ik verwachten? Een oude man? Iemand zoals Dandy? Een dikke vrouw? Een...
Ik kom binnen en daar staat ze, wat straalt ze uit! Misschien heb je het al ontdekt dat mijn mentor een vrouw is. Ze heeft helemaal niets aan zichzelf veranderd, ze draagt niet eens make-upp.
Ze heeft rode haren en blauwe ogen, haar huid is licht en de sproeten die erop lijken te dansen springen er uit. Ze is best lang, een paar centimeter langer dan Brinnif, ze heeft bredere heupen en... enorme borsten.
'Hallo.' ze stapt op me af. 'Ik ben Alla, Alla Benda.' Ze schud mijn hand.
'Ik ben Ayden, Ayden Bridlong.' ik vindt mezelf overdreven en kan mezelf wel slaan. Maar dat doe ik niet.
'Hallo Ayden, dit is je zus Brinnif.' zegt ze. Ik kijk over haar schouder en vraag me af of deze "Alla" wel goed wijs is.
'Euhm... ja, dat weet ik.' zeg ik.
Alla slaat haar hand voor haar buik en begint keihard te lachen. Haar lach klinkt hard, maar tegelijkertijd lieflijk en vriendelijk.
Uit eindelijk zitten we allemaal aan tafel, tafel zonder eten.
'Dusssss,' begin ik uiteindelijk. 'Waarom heeft u voor ons district gekozen?'
'Ik heb niet gekozen, ik werd geplaatst,' zegt Alla. 'Er waren 12 vrijwilligers nodig, vrijwilligers die hier heel veel van af weten en ik ben zo iemand. Ik had geluk, ik wilde jullie district ook!'
Ik vraag me af hoe iemand "hier" "veel van kan weten". Ik vraag het niet en weet dat ik er ook nevernooit achter zal komen.

Reacties (2)

  • Diago

    Alla... pff

    4 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Brinnif is eng. Iets klopt niet aan haar. Ik meen het. Íéts klopt er niet. (Hoewel: er klopt helemaal niks aan de Hongerspelen.)xD

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen