‘Maar, wat nu?’ vroeg Lucas zich hardop af. Ze hadden hun kus uiteindelijk weer beëindigd, maar stonden nog steeds in elkaars armen. Het besef dat hij eigenlijk geen idee had van wat hij er eigenlijk verder mee moest, begon tot Lucas door te dringen. Overvallen door de verliefdheid, had hij er niet aan gedacht om verder te denken dan de date met Gideon. Hij had helemaal niet nagedacht over wat hij wilde als Gideon hem ook leuk bleek te vinden.
‘Wat nu voor vanavond of wat nu voor hoe het tussen ons verder gaat?’
‘Hoe het tussen ons verder gaat. Ik heb daar eerlijk gezegd helemaal niet over nagedacht.’ Hij vond het moeilijk om dit aan Gideon te moeten toegeven. Hij was bang dat Gideon zou denken dat zijn verliefdheid slechts een bevlieging was. Dat het uiteindelijk weinig voor zou blijken te stellen en hij vervolgens zijn hart zou breken. Hij wist zelf dat het geen bevlieging was. Zijn liefde voor Gideon was oprecht en de komende paar weken zou het echt niet over gaan. Op dit moment hoopte hij dat het nooit over zou gaan en dan hij voor altijd bij Gideon zou blijven, al zeurde er in zijn hoofd een stemmetje dat dit zeer waarschijnlijk niet mogelijk zou zijn.
‘Wat wil jij? Ik weet niet of je meteen al toe bent aan een relatie of niet.’ Relatie. Niet eerst nog wat met elkaar daten, maar direct een relatie aangaan?
‘Ik.. ik weet niet,’ stamelde hij, verrast door de vraag. ‘Het komt wel heel erg snel, maar, ik denk het wel.
'We kunnen ook nog wel een paar keer afspreken hoor voor we daadwerkelijk zo'n beslissing maken,' zei Gideon, zijn lippen in een glimlach. Ze waren zo perfect dat Lucas ze weer wilde kussen. Ze voelden zacht aan, maar hadden ook een zekere stevigheid. Geschikt voor een tedere kus, maar ook voor een ruige passionele. Na even te twijfelen volgde hij zijn hart en kuste Gideon weer. Deze leek even verrast, maar kuste vervolgens met overtuiging terug.
'Ik neem dat maar als een ja,' grinnikte hij daarna. 'Al heb ik eigenlijk geen idee waarop je nou ja zei.' Lucas lachte ook nog wat, maar probeerde daarna weer serieus te worden.
'Het lijkt me inderdaad een goed idee om eerst nog een paar keer te daten, zodat we elkaar nog wat beter kunnen leren kennen. Wie weet ontdekt één van ons een karaktereigenschap bij de ander, die hij verschrikkelijk vindt en ziet een relatie vervolgens niet meer zitten.'
'Lucas, wat ben je heerlijk nuchter,' merkte Gideon op. 'Maar ik denk echt niet dat dat het geval zal gaan zijn. En anders komen we er vanzelf wel achter.’
'Wat? Ik probeer altijd met zoveel mogelijk dingen rekening te houden,' merkte Lucas verontwaardigd op. 'Hoe verliefd ik ook ben,' voegde hij er vervolgens nog aan toe. Dit leverde slechts gegrinnik bij Gideon op.
'Ik ben juist blij dat je zo nuchter bent. Dan heb ik tenminste iemand om me tegen te houden als ik mezelf weer eens ergens onbesuisd in wil storten.' Lucas trok verbaasd een wenkbrauw op.
'Ik mag hopen dat je dat niet te vaak doet.'
'Nadenken over mijn acties doe ik zo goed als nooit. Me daadwerkelijk in een onhandige situatie gooien door niet na te denken, gebeurt gelukkig wat minder vaak.' Lucas probeerde om overdreven te zuchten, maar faalde hierin omdat hij al gauw moest lachen.
'Ik zal dan wel zorgen dat je wat beter nadenkt voor je iets doet,' zei hij uiteindelijk, na Gideon een zachte por gegeven te hebben.
'Daar hou ik je aan.' Een grote grijns sierde Gideons gezicht. Lucas hield van die grijns. Het maakte Gideon Gideon, ondanks dat je jongeman ook erg serieus kon zijn als het nodig was.
'Maar, ik ben bang dat ik moet gaan.' Gideon had een blik op zijn horloge geworpen en keek Lucas toen treurig aan. 'We hadden met een paar huisgenoten afgesproken om vanavond gezellig samen wat te gaan doen. Ik mis al een deel omdat ik vanavond met jou was, maar ze doen me wat als ik te laat thuis kom.' Hij lachte even, maar deze keer wat nerveus. 'Waarschijnlijk gaat de rest van de avond bestaan uit mij ondervragen over mijn date.'
'Ze weten dat je op jongens valt?' Gideon knikte van ja. 'Dan zal dat vast meevallen. Wel fijn dat je gewoon half hebt afgezegd voor mij.' Voor de zoveelste keer deze avond moest hij blozen. Zijn blik dwaalde hierbij automatisch af naar de grond, een gewoonte van hem. Hierdoor zag hij niet meteen dat Gideon weer wat dichterbij kwam en plots werd hij in een knuffel getrokken door hem.
'Oh, ik vond jou ook al een zekere tijd leuk,' zei Gideon zachtjes in zijn oor, terwijl ze nog in de omhelzing stonden. 'Dus natuurlijk wilde ik dat afzeggen voor jou.'
'Echt?' stamelde Lucas, toch redelijk verrast door deze bekentenis. 'Hoe stom ben ik dan geweest om niets door te hebben?'
'Ik denk dat we in het begin beiden niets door hebben gehad van de ander. Ik had echt geen idee van of je nu gay was of niet. Of je mij ook leuk vond of dat je alleen maar aardig deed.’
‘Weet je, ik zat met precies hetzelfde.’
‘Oh, wat kan de liefde toch heerlijk verwarrend zijn!’ riep Gideon uit.
‘Zeg dat wel. Het maakt me soms onzekerder dan goed voor me is.’
‘Maar hé, het is wel allemaal goed gekomen! We zijn hier, samen, hopeloos verliefd op elkaar.’ Gideon trok Lucas weer tegen zich aan, terwijl ze elkaar een paar seconden geleden weer losgelaten hadden. Lucas lachte om zijn uitbundigheid en gaf hem nog een vlugge kus.
‘Maar wauw, dat we gewoon allebei niet van de ander doorhadden dat we elkaar leuk vonden. We hebben zo’n geluk gehad dat we allebei maar een poging zijn gaan ondernemen in plaats van allebei af te wachten.’
‘Gelukkig zit het leven vol met toevalligheden,’ lachte Gideon en Lucas lachte mee. Opgelucht. Opgelucht dat de date goed had uitgepakt en dat ze elkaar gevonden hadden.
'Nog wel een opmerking,' zei Lucas toen, hij probeerde weer serieus te worden. 'Ik ben niet gay, althans, dat denk ik. Ik kan nog even hard voor meisjes vallen als vroeger. Ik ben bi en ik weet niet of je me dan wel gay kan noemen.’
‘Hmm, nee, dan ben je inderdaad niet gay. Sorry dat ik je wel zo noemde.’
‘Ach, het geeft niet hoor, maar voordat er verwarring ontstaat.’ Hij glimlachte naar Gideon, welke vertederd terug naar hem leek te kijken.
‘Weet je dat je er zo verschrikkelijk leuk uit ziet als je zo glimlacht?’ vroeg Gideon hem en Lucas schudde van nee.
‘Nou, het is echt waar. Het ziet er zo schattig uit.’
‘Ik weet niet of ik het nu wel zo leuk vind om schattig genoemd te worden.’
‘Of je het leuk vind of niet, je bent gewoon schattig, je kan er niets aan veranderen,’ antwoordde Gideon grijzend. ‘Maar het is als jongen echt niet erg om schattig genoemd te worden hoor,’ vervolgde hij vervolgens serieus. ‘zolang je maar door de juiste persoon zo wordt genoemd.’
‘Ik denk dat het gewoon raar voelt om door een jongen zo genoemd te worden.’
‘Hmm, kan ik me voorstellen. Maar, eh, ik moet nu echt gaan!’ Gideon gaf hem nog eens een stevige knuffel en een kus. ‘Het spijt me dat ik niet langer kan blijven, maar anders maken mijn huisgenoten me echt af!’ Lucas lachte en klopte hem geruststellend op de schouder na de knuffel.
‘Het is al goed, ga maar! Wanneer zie ik je weer?’
‘Heb je morgenavond wat te doen?’ Lucas wist niet hoe blij hij moest zijn met het feit dat Gideon hem zo gauw weer wilde zien, al zei hij daarna tegen zichzelf dat dat ergens ook wel logisch was. Gideon vond hem toch ook leuk? Dan wil je elkaar zo vaak mogelijk zien.
‘Ik denk dat ik dan vrij ben, maar dat moet ik nog controleren. Is het goed als ik je straks bel daarover?’
‘Helemaal prima!’ Ondertussen waren ze begonnen met lopen, terug naar de grote weg vanwaar Gideons bus ging. Lucas’ fiets stond daar dichtbij, gezien hij die na het eten meegenomen had naar de bioscoop.
‘Dan zie ik je hopelijk morgen weer,’ zei Lucas toen ze bij de bushalte aangekomen waren.
‘Het licht aan jou, hè.’
‘Klopt, ik hoop dan ook dat het mogelijk is in combinatie met wat ik al gepland heb staan.’
‘Ik hoor wel van je, ik hoop in ieder geval dat je morgen kan.’ Ondertussen was Gideon ook de langsrijdende bussen in de gaten aan het houden. De zijne kon er elk moment aankomen.’
‘Anders is er vast dit weekend wel wat mogelijk?’
‘Ja, op zich wel. We komen er wel uit!’ Lucas knikte en glimlachte naar hem.
‘Ik zie je graag hoor.’
‘Ik jou ook. Oh, daar komt ie aan!’ Gideon gaf hem nog gauw een knuffel en een kus en stak vervolgens zijn hand uit naar de bus.
‘Je hoort straks nog van me!’ riep Lucas hem nog toe en Gideon grijnsde als antwoord net voor hij instapte. Met een lichte pijn in zijn hart zag Lucas de bus met daarin Gideon wegrijden.

Reacties (1)

  • Long

    Ze zijn zo schattig. M'N HART

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen