"I am Broken, A Fox, A Snake. I'm Joey…"

Vandaag kwam ik bij pap, hij vroeg of ik het hem kon vergeven. Na alles wat hij me had aangedaan, wil hij nu dat ik hem vergeef? Na 18 jaar wil hij me terug, juist op het moment dat ik voor mezelf kan zorgen, een eigen leven heb gemaakt, wil hij er voor me zijn. Terwijl ik toen ik klein was, hem nodig had.
Ik zei nee, natuurlijk zei ik nee, waarom zou ik ja zeggen?
Hij vroeg of hij het goed kon maken, iets te doen. Weer zei ik nee. Als hij er gewoon voor me was geweest, de momenten dat ik alleen was, de pesters of na school. Alleen dan, zou ik hem misschien kunnen vergeven.
Maar nu? Nee. Hij is te laat, ik heb een leven, een leven zonder hem, zonder Leslie, zonder iemand! Alleen.
Ik zal hem laten voelen wat hij mij heeft laten voelen, eenzaamheid, afgewezen. Ze zeggen dat ik verkeerd geheeld ben, een slang in een mensenlichaam, een vos. Waar halen ze de conclusies uit? Hebben ze het mij wel eens gevraagd? Het enige wat ze weten is dat ik mijn vader niet mag, ik ben mishandeld door mijn andere ouders en Leslie heb achtergelaten. Nee, ze hebben vooroordelen. Ik ben altijd zo geweest, ik ben niet veranderd. Ik ben niet verkeerd geheeld, en als ik dan toch ooit een keer gebroken ben geweest, wie zegt dat ik dan überhaupt geheeld ben? Misschien lig ik nog wel in stukken.
Ze zeggen dat ik Leslie heb afgewezen, heb verlaten, om te zijn wie ik nu ben en wie ik wil zijn. Eenzaam, sterk en machtig.
Wie heeft ooit gezegd dat dat waar was?
Misschien ben ik wel een groot vooroordeel...
Misschien besta ik niet...
Misschien ben ik een illusie...
Misschien... Ben ik gebroken, verkeerd geheeld, een slang of een vos...
Misschien mogen mensen mij of doen ze alsof. ..
Misschien is iedereen hetzelfde, denken hetzelfde en doen hetzelfde...
Misschien moet ik mijn vader vergeven, vergeven van 8 jaar mishandeling om vervolgens in een ander gezin te komen waar het precies hetzelfde was...
Ik was een lost boy, op Neverland. Maar zelfs daar hoorde ik niet thuis, zelfs daar was ik eenzaam.
Nee, ik ben altijd zo geweest, een slang, een vos.

Mensen vragen wie ik ben met een gedachten.
Ze willen weten hoe ik ben, maar ze hebben al een idee.
Ze snappen me niet, ze denken er niet over na.
Ze doen de moeite niet om me te begrijpen.
Maar ze oordelen wel.
Hoe kan je oordelen over iemand die je niet begrijpt?
Hoe kan je een mening hebben over iemand die je niet kent?
Hoe kan je een antwoord hebben zonder een vraag….

Reacties (3)

  • HedwigDeUil

    Heftig, dat die vader dat überhaupt durft te vragen snap ik niet. Na alles wat hij gedaan heeft

    3 jaar geleden
  • fin_de_vers

    Argh, de vragen Joey, arm kind
    N'awh

    Hoe zou de schat eigenlijk reageren als hij wist dat er mensen medelijden hebben?

    4 jaar geleden
  • Pusheen_The_Cat

    wow
    heftig
    rillingen bekruipen mijn lichaam
    ook zoveel on opgeloste vragen waar Joey mee rond loopt (!)

    Kudo verdient !!!

    ben erg benieuwd hoe dit zal gaan verlopen ^^

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen