Hey guys! Sorry alvast dat sommige stukjes saai zijn..
Het word leuker, I promise!!

{Her}

"It ain't always just a short journey."

Inspiratieloos staar ik naar het witte beeldscherm van mijn laptop, niet op de juiste woorden komend voor het begin van een nieuw verhaal. Een nieuw verhaal die niet veel mensen zullen lezen, maar het is mijn hobby. Verhalen schrijven. Boeken, misschien. Je verbeelding los te laten en alles op papier te zetten. Of in dit geval, op internet.
'Rob? Ben je thuis?' De stem van mijn moeder gevolgd door het dichtgaan van de voordeur verbreekt de stilte. 'Ja, ik kom er zo aan,' roep ik terug terwijl ik mijn laptop dicht sla en mijn telefoon pak. Geen berichtjes. Saai. Ik loop mijn kamer uit naar de badkamer om mijn make-up te controleren. Het zit als shit. Ik ben te lui om het eraf te halen en loop maar naar beneden toe waar mijn moeder op de bank zit met haar gezicht in haar handen. 'Zware dag gehad?' Ik loop richting de keuken. 'Ach, die collega's weer. Die stumpers kunnen niets zelf. Ik ben even een weekje ziek en meteen gaat alles fout.' Ze zucht. 'Hoe was jouw dag dan?' Ze draait zich naar me toe. Ze ziet er moe uit, donkere wallen en geen glinstering in haar blauwe ogen. 'Wel normaal. School was saai zoals altijd en ik probeerde weer een nieuw verhaal te beginnen, maar het lukte niet echt.'
'Waarover wil je schrijven dan?'
'Weet ik niet, wel iets met de liefde, of iets van horror.' Ik pak een beker uit een keukenkastje en vul hem met water. Ik draai me met mijn rug naar de keukentafel en ga er tegen aan leunen. 'Schrijf anders over je vader en mij.' Mijn moeder lacht flauwtjes. Mijn vader is nooit thuis door zijn werk. Hij heeft vaak lange reizen naar het buitenland waardoor hij soms wel twee weken weg is. 'Dat zou kunnen, maar wat is daar bijzonder aan.' Ik drink mijn glas leeg en zet hem op het aanrecht neer. Mijn moeder staat op en gaat tegenover me staan. 'Niet heel veel eigenlijk, maar ik zou me wel gevleid voelen als je over ons zou schrijven.' Ze draait zich lachend om en doet de koelkastdeur open. 'Wat gaan we eten?' Ik kijk over haar schouder mee en zie een vrijwel lege koelkast. 'We zouden pizza kunnen halen?' 'Dat halen we altijd mam, ik kook wel voor ons. Maar eerst boodschappen doen.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen