Foto bij Chapter 64.1 ||

Nadieh Ramsey


Die middag besloten Anne en ik om te gaan winkelen. Het was al veel te lang geleden dat we iets samen hadden gedaan en nu onze boyfriends beiden aan het trainen waren, konden we dat mooi doen. Winkelen met jongens was overigens toch een drama en ik ging ervan uit dat dat met Theo en Alexis niet verschillend zal zijn. Als eerste bezochten we Boots en Superdrug om wat make-up in te slaan, waarna we naar New Look stapten.
'What are you looking for?' vroeg Anne toen we door de rekken vol kleding neusden. Ik zuchtte.
'Call me crazy, but I would like something classy and beautiful.' bekende ik. Anne trok haar wenkbrauw op.
'Classy and beautiful? Is that how you call your slutty party-wear now?'
'Shut up!' lachte ik en schudde mijn hoofd. 'If I have another date with Theo or let's say an Arsenal Foundation Gala, something like that, I want to wear something that will blow his mind.'
'Didn't you blow him already?'
'Can you just stop?!' riep ik lachend en smeet een shirtje naar haar toe, die Anne handig ving in weer terug in het rek hing. 'Besides, you've been hanging at Alexis' a lot lately...' Anne zuchtte.
'Well I like his house and his dogs, so why wouldn't I?' Ik grinnikte.
'Not like I mind. Theo and I have the whole house to ourselves and you can use Alexis' shower instead of OURS.' Anne rolde haar ogen.
'Oh please, as if you and Theo have done it nowhere else. I wanna take a bet on the kitchen table and the couch.' Ik zette mijn handen in mijn zij en keek haar met opgetrokken wenkbrauwen aan.
'Really? I mean, really? Don't give me any ideas though.' Anne schudde nogmaals haar hoofd, waarna ik verder ging. 'Anyway, have you seen the papers this morning?' Anne knikte.
'Yup, we're pretty much on every front page.' Ik knikte. 'You and Theo looked cute though.' ging ze verder.
'Well, at least I can be called Becky with the good hair now.' knipoogde ik naar haar. 'Really though, I really appreciate it that you want to give Theo a chance.'
'Well, as long you're nice to Alexis and Theo's nice to you, you won't hear me complain.' Daarna gingen we naar Costa om samen een stuk taart te delen en we bestelden natuurlijk allebei een koffie. Gesloopt kwamen we thuis. 'I don't know about you, but I wanna order take-out. Pizza?' vroeg Anne en had haar mobiel al in haar hand. Ik knikte.
'Yes please! I'd love that!'

Alexis Sanchez


De volgende dag hadden Theo en ik een wedstrijd, dus waren we al vroeg in het stadion. Eigenlijk vond ik het onzin dat we elke keer een pak moesten dragen om vervolgens in een trainingspak het veld op te gaan, maar goed. Voordat ik het veld op liep keek ik even naar de box van Aaron, waar ik wist dat Anne en Nadieh zouden zitten. Ik zag Anne al met haar bruine haar en grijnsde en zwaaide, waarna ik verder het veld op ging om op te warmen. Hoe goed de warming up ook ging, zo slecht voelde de wedstrijd aan. We speelden tegen Chelsea en we kwamen er gewoon niet doorheen. Het maakte niet uit wat ik deed, niets kwam aan of er zat alweer een blauw shirtje tussen. Ik voelde me steeds gefrustreerder worden en begon op alles en iedereen te schelden.
'At least fucking try! Godder!' schreeuwde ik naar Coquelin die langs me heen liep. Hij was echter teveel in zijn eigen wereld om nog wat van mij op te steken. De wedstrijd eindigde in 2-1 voor Chelsea. Ik had ook niet gescoord wat me alleen nog maar bozer maakte. In één rechte lijn liep ik naar de tunnel, gooide de bandjes van me af en ging meteen onder de douche staan. Ik moest naar huis. Ik wilde naar huis. Zo snel mogelijk. In de lounge zag ik Anne al zitten, maar ik kon me er niet te brengen om lief leuk en aardig te doen.
'Hey babe, I'm so sorry.' begon ze, maar ik negeerde haar en liep door naar de garage. 'Alexis!' kwam Anne me achterna. 'I know you lost but that's no reason to ignore me!' Ik bleef stil staan, smeet mijn tas in de achterbak van mijn auto en draaide me om.
'I can't do this right now.' zei ik alleen maar monotoon en Anne keek me verbijsterd aan.
'You could've at least greeted me.' Ze trapte alleen maar verder op mijn irritatie.
'Anne, I don't want to hurt you. I just can't do this right now.' zei ik harder en wilde in de auto gaan zitten.
'Let me at least go home with you.' probeerde ze. Ik draaide me nog een keer om.
'No. I told you I'm not going to do this. I really don't need you at the moment.' Met die woorden stapte ik in de auto. Voordat ik de autodeur dicht gooide, hoorde ik Anne nog wat roepen.
'Fine! Go home! Don't expect me to come and console you again!'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen