Foto bij Chapter 67.1 ||

Anne Ramsey


Ik kon het maar niet loslaten hoe Alexis tegen me had gedaan, zelfs niet in een dronken toestand. Had hij echt niet door dat ik me gekrenkd voelde? Misschien moest ik hem dat maar eens recht in zijn gezicht zeggen en dus reed de taxi in plaats van het appartement naar Alexis thuis.
Ik strompelde naar de voordeur en drukte hard op de bel. Ik wachtte enkele seconden, maar er volgde geen reactie. Ongeduldig drukte ik nog een paar keer op de bel. Eindelijk hoorde ik het slot opengaan.
'Anne?!' Alexis was stomverbaasd om me te zien, zeker op dit uur.
Ik rolde met mijn ogen en duwde hem opzij zodat ik binnen kon.
'Are you drunk?' vermoedde hij.
'Yes, no, maybe,' antwoordde ik vaag. Ik liep door naar de woonkamer, alleen wenkte ik soms wat uit naar links en rechts.
'You obviously are,' zuchtte hij. Hij wilde me ondersteunen, maar ik sloeg meteen zijn hand weg. Ik keek hem woedend aan.
'You're a fucking asshole, you know that?' begon ik mijn tirade. 'Why do you call me your girlfriend when you left me standing there like a piece of shit? Guess what! I don't wanna be your stupid girlfriend!' Ik was zo boos dat de tranen in mijn ogen stonden.
'Anne, calm down, please!' Hij probeerde me op de bank te laten zitten, maar ik sloeg zijn handen opnieuw van me af.
'I thought you liked me but this isn't how you treat someone you like. I felt like such a moron when you drove off! The dumbest thing is that I actually really liked you! Fuck you, Alexis. Did you understand all that or do you want me to repeat it in Spanish?!'
Ik was nu wel uitgeraasd, maar ik voelde me duizelig dus zette ik me alsnog neer op de bank.
Alexis zette z'n handen in zijn zij en keek me kalmpjes aan.
'So you came to my house just to curse at me?'
'Yes!'
Hij zuchtte en zette zich ook, maar hield bewust afstand voor het geval ik weer zou beginnen uitvliegen.
'I'm really sorry for the way I behaved. I find it so hard to contain myself after a bad game and I know I should work on that. I just hate losing.'
Ik keek hem boos aan en snoof. Alsof dat een excuus was! 'Then it's your lucky day because not only have you lost the game but you're also losing me!'

Theo Walcott


Ik moest even op adem komen na die nachtelijke work-out.
'Was it good?' grijnsde Nadieh die ook nog nahijgde.
'Very,' grijnsde ik terug. Ik legde mijn armen rond haar middel en trok haar naar me toe zodat we in de lepelhouding lagen.
Het was even stil totdat Nadieh weer begon te praten.
'Did you enjoy going out tonight, though? You didn't seem to be in the mood to dance a lot,' was haar opgevallen.
Ik beet even op mijn lip, want ze had het bij het rechte eind. Het was wel gezellig enzo, maar ik had het liefst weer iets met ons tweetjes gedaan.
'I was a bit tired,' zei ik uiteindelijk. 'You go out a lot, don't you?'
Ze draaide zich naar me om en keek me verrast aan. 'Is that a problem?'
'No, no,' mompelde ik snel. 'It's just... I'm not sure if I'm gonna join you every time. Clubbing is fun but more like every few months.'
'That's okay... what do you prefer then? More romantic dates?' Ze keek me lief, maar tegelijkertijd bezorgd aan.
Ik knikte langzaam en aaide over haar hoofd. 'Yes, don't you?'
Ze haalde wat ongemakkelijk haar schouders op.
'I've never had like a serious relationship before. Only flings,' gaf ze toe. 'We would just hook up and that was it. So I never learned the proper way to love or to be loved by a boy.'
'Is that why romantic dates make you nervous?' begreep ik hieruit.
'Not only nervous but also vulnerable.'
'That's understandable.' Ik ging met mijn vingers over haar wang, langs haar nek over haar sleutelbeen. 'You can show your vulnerable side to me, Nadieh. In fact, that only makes me like you more.'
Ze glimlachte en plaatste haar lippen op mijn wang. 'You're too sweet, Theo.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen